Η Κίνα συγκέντρωνε πάντοτε το ενδιαφέρον ολόκληρης της υφηλίου για τον τεράστιο πληθυσμό της, τον πολιτισμό της ,και την κουλτούρα των Κινέζων μια φιλοσοφία ζωής εντελώς διαφορετική απο την υπόλοιπη ανθρωπότητα.
Τα τελευταία χρόνια είναι άξια θαυμασμού σαν χώρα για την οικονομική ανάπτυξη της και δεν διαφεύγει της προσοχής σε παγκόσμια κλίμακα ,ότι διαθέτει τις πολυπληθέστερες ΕΔ(Η Κίνα την παρούσα χρονική περίοδο αριθμεί 2,3 εκατομμύρια στρατιώτες).
Η Κίνα εκτός της οικονομικής δύναμης που διαθέτει ,προσβλέπει και στην ισχυροποίηση των ΕΔ. Το Πεκίνο ανακοίνωσε πρόσφατα ότι θα αυξήσει τις στρατιωτικές δαπάνες κατά περίπου 7%, περίπου 147 δισ. δολάρια. (Την πρόβλεψη για την αύξηση των κινεζικών στρατιωτικών δαπανών δημοσιοποίησε η Φου Γινγκ, εκπρόσωπος της Λαϊκής Εθνοσυνέλευσης).
Στην πρόσφατη ιστορίας της, η Κίνα ήταν σε μεγάλο βαθμό μια χερσαία δύναμη χωρίς σημαντικές ναυτικές δυνατότητες.
Η Κίνα δεν είχε τις δυνατότητες να ασκήσει μεγάλη στρατιωτική επιρροή πέρα από τις ακτές της για εκατοντάδες χρόνια. Στην πραγματικότητα, ένας από τους λόγους για τους οποίους οι Δυτικές δυνάμεις δεν είχαν κανένα πρόβλημα να εκφοβίσουν την Κίνα τον 19ο και τον 20ό αιώνα ήταν επειδή το αυτοκρατορικό ναυτικό υπό τη δυναστεία Qing ήταν απίστευτα αδύναμο.
Η Κίνα στα πλαίσια της υποστήριξης των στρατηγικών της σχεδίων αντιλήφθηκε ότι απαιτείται η ισχυροποίηση, η ποιοτική αναβάθμιση και η δημιουργία μιας αποτελεσματικής υπερπόντιας ναυτικής δύναμης ( αναμενόμενη αύξηση κατά 15% του ναυτικού της Κίνας από 235.000 σε πάνω από 270.000 άτομα, σε μια προσπάθεια διεύρυνσης της οικονομικής και στρατιωτικής επιρροής της στην Ασία και στην Αφρική).
Επίσης έχει δρομολογηθεί η αύξηση της δύναμης των πεζοναυτών του PLA( του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού) από 20.000 σε 100.000, στο προσεχές μέλλον, για την προστασία των διηπειρωτικών θαλάσσιων συνδέσεων.
Η Κίνα ανήκει στις 8 μεγαλύτερες ναυτικές δυνάμεις στον κόσμο, και ως το 2020 ενδέχεται να καταστεί η 2η ισχυρότερη ναυτική δύναμη, επιδιώκοντας να καταστεί πρώτη δύναμη μέχρι τα μέσα του αιώνα.
Η πρωτοβουλία ενίσχυσης των ΕΔ και της ισχυροποίησης του Κινεζικού πολεμικού ναυτικού αποτελεί μέρος της εκστρατείας της Κίνας “One Belt, One Road”.
Ο κινέζος Πρόεδρος Xi Jinping, Σι Τσινπίνγκ ανακοίνωσε το 2013 ότι η χώρα θα επενδύσει σε ιστορικά δρομολόγια “Silk Road” σε ολόκληρη την ήπειρο της Ασίας προς την Ευρώπη και την Αφρική.
O όρος (One Belt- One Road – OBOR), ‘’ Μία Ζώνη- Ένας Δρόμος’’, αποτελεί κάτι περισσότερο από φυσικές συνδέσεις, ως μία «αναβίωση» του «Δρόμου του Μεταξιού (Χάρτης) που θα περιλαμβάνει μια οδό επικοινωνίας από την ξηρά μέσω δρόμων και σιδηρόδρομων καθώς και ένα θαλάσσιο δρόμο και ο δεύτερος είναι η επιδίωξη του «Κινέζικου Ονείρου» . Αποσκοπεί δε στην δημιουργία της μεγαλύτερης πλατφόρμας :
α. Οικονομικής συνεργασίας στον κόσμο
β.Συντονισμού της πολιτικής
γ. Συνεργασίας στον τομέα του εμπορίου και της χρηματοδότησης καθώς και της κοινωνικής και πολιτιστικής συνεργασίας
Ο δρόμος του Μεταξιού δεν θα μπορέσει να υλοποιηθεί, αν η Κίνα δεν είναι ικανή να τον προστατεύσει, στα πλαίσια αυτά δρομολογείται η νέα ναυτική στρατηγική της
Το Πολεμικό Ναυτικό της Κίνας (People’s Liberation Army Navy-PLAN) εκτός απο την ναυτική άμυνα στις ανατολικές και νότιες θάλασσες της Κίνας, θα επεκτείνει τις αποστολές του , συμπεριλαμβανομένης της προστασίας της εθνικής ασφάλειας της Κίνας στην χερσόνησο της Κορέας.
Σκοπός της Κίνας είναι η δημιουργία ενός ναυτικού με διαφορετικούς ορίζοντες προσβλέποντας στο ναυτικό της ανοικτής θάλασσας «Κυανών Υδάτων» (Βlue Water Navy), το οποίο να έχει τις επιχειρησιακές δυνατότητες να εκτελεί αυτόνομα αποστολές σε ανοικτό ωκεανό.
Οι αποστολές σε αυτές τις περιοχές θα αφορούν στην:
α. Προστασία σημαντικών θαλάσσιων οδών από την τρομοκρατία και την πειρατεία
β. Μεταφορά ανθρωπιστικής βοήθειας
γ. Άσκηση ναυτικής διπλωματίας
Η στρατιωτική δραστηριότητα της Κίνας έχει ανησυχήσει τις ΗΠΑ και τις γειτονικές χώρες, οι οποίες αμφισβητούν τις τεράστιες εδαφικές διεκδικήσεις του Πεκίνου στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας και την Κίτρινη Θάλασσα . Χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτής της δραστηριότητας αποτελούν τα απαρακάτω :
Η Κίνα στην ΑΟΖ των 200 ν.μ στην 1η (first island chain ) καθώς και στην 2η (second island chain), έχει ήδη δημιουργήσει μικρά λιμάνια, «τεχνητά νησιά» επί των υπαρχόντων υφάλων(δορυφορικές εικόνες έχουν δείξει πρωτοφανή δραστηριότητα από την Κίνα στους Υφάλους Subi και Fiery Cross στα νησιά Σπράτλι), τα οποία και καθιστά στρατιωτικές βάσεις, πλήρως επιχειρησιακές αξιοποιήσιμες.
Οι επενδύσεις της Κίνας σε πάνω από 40 λιμενικά έργα που έχουν ανακοινωθεί ή έχουν ολοκληρωθεί ξεπερνούν τα 46δις $, όπως στην Τανζανία (Bagamoyo – 10δις $), στην Σρι Λάνκα (Κολόμπο και Habamtota – 3δις$), στην Βιρμανία [Μιανμάρ] (Νήσος Maday – 2.5 δις $ ), στην Αυστραλία (Darwin, Newcastle, και Melbourne- 2,2 δις $) και στο Ισραήλ (Ashdod και Haifa- 2,9 δισ $).
Η Κινα ήδη εχει την πρώτη στρατιωτική βάση στο Τζιμπουτί, στο Κέρας της Αφρικής.
Η βάση υποστήριξης θα εξυπηρετεί τα κινεζικά στρατεύματα όταν συνοδεύουν πλοία στον κόλπο του Άντεν και στα ύδατα στα ανοικτά των ακτών της Σομαλίας και όταν εκτελούν ανθρωπιστικές επιχειρήσεις διάσωσης και άλλες διεθνείς υποχρεώσεις.( Δήλωση του εκπροσώπου του υπουργείου Εξωτερικών Geng Suang σε τακτική ενημέρωση των δημοσιογράφων).
Η κινεζική βάση θα απέχει περίπου 4 μίλια από την αμερικανική βάση στο Camp Lemonnier, μία από τις μεγαλύτερες και σημαντικότερες ξένες στρατιωτικές εγκαταστάσεις.
Με δεδομένο την εγγύτητα της βάσης με τον Camp Lemonnier, οι προθέσεις της Κίνας είναι προφανείς.
Η Κινα προσβλέπει στον ανταγωνισμό στο παγκόσμιο Θέατρο επιχειρήσεων ,γνωρίζοντας βέβαια ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μια τεράστια υπερπόντια αυτοκρατορία και μια εκστρατευτική δύναμη που μπορεί να φτάσει σε οποιαδήποτε ακτογραμμή στον κόσμο.
Συμπεράσματα
α. Η ανάπτυξη της Κίνας σε στρατιωτικό και οικονομικό επίπεδο, θα αλλάξει την ισορροπία της ισχύος του περιφερειακού της υποσυστήματος, τόσο στην Ανατολική Ασία, όσο και στο συνολικό σύστημα της Ευρασίας.
β. Η Κίνα θα επιδιώξει να κάνει έντονη την παρουσία της διαπεριφερειακά, με κύριο μοχλό τη ναυτική της στρατηγική.
γ. Η εξασφάλιση των επενδύσεων σε μια περιοχή εξαιρετικής γεωπολιτικής αστάθειας όπως η Μεσόγειος, θα είναι μια σκληρή δοκιμασία για την εξωτερική πολιτική της Κίνας.
δ. Οι δυνατότητες του Πολεμικού Ναυτικού της Κίνας (PLAN) για την εκτέλεση των νέων περιφερειακών αποστολών στην παρούσα χρονική περίοδο δεν είναι στο επιθυμητό επίπεδο, αλλά με την πάροδο του χρόνου, με την απόκτηση σύγχρονων σκαφών και την εμπειρία που θα αποκτήσει το προσωπικό θα καταστεί ικανότερο να επιχειρεί σε ανοικτούς ωκεανούς.
ε. Η νέα ναυτική στρατηγική της Κίνας με την ισχυροποίηση του Ναυτικού της, θα εστιάσει στην προστασία των θαλάσσιων εμπορικών διαδρομών και θα επιβάλει τα αυξανόμενα υπερπόντια συμφέροντα της.
στ. Η Κίνα γνωρίζει ότι το ναυτικό των ΗΠΑ υπερτερεί αριθμητικά και ποιοτικά στο σύνολο του, προσπαθεί σε πρώτη φάση να πετύχει τοπική και σχετική υπεροχή. Ακολούθως θα καταβάλει προσπάθεια στο μέλλον να καταστεί η πλέον ισχυρή δύναμη στην ευρύτερη περιοχή της , διασφαλίζοντας ότι οι γείτονές της δεν θα δύνανται να την απειλήσουν.
Υπτγος ε.α Δεληγιάννης Κων/νος
Πρώην Επιτελής ΝΑΤΟ στο CC-LAND
Μαδρίτη και Αντιπρόσωπος στην
CEPC( Civil Emergency Planning Committee )
Και ερευνητικών προγραμμάτων (ΙDIRA-Ιinteroperability of Data and Procedures in Large Scale Multinational Disaster Response Actions ) στην ΕΕ.
