Ανεξάρτητα από το πώς θα τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία, θα θυμόμαστε πάντα ότι αποδείχτηκε ένα από τα μεγαλύτερα εργαστήρια μάχης στην ιστορία του πολέμου, στη δοκιμή νέων συστημάτων γενικά και μη επανδρωμένων ειδικότερα.
Τώρα που ο πόλεμος εισέρχεται στον τέταρτο χρόνο του, η Ουκρανία φαίνεται να πρωτοπορεί και στη μαζική είσοδο στις επιχειρήσεις πρώτης γραμμής, μη επανδρωμένων οχημάτων εδάφους (UGV). Μέχρι τέλος του 2025 σχεδιάζεται η παράδοση 15000 τέτοιων οχημάτων.
Οι στρατιωτικές ελίτ παγκοσμίως παρακολουθούν στενά τις δοκιμές των UGV από την Ουκρανία, καθώς μπορεί να αποδειχθεί το επόμενο βήμα αποδιοργάνωσης του εχθρού, εξοικονόμησης προσωπικού, αλλά και μείωσης των απωλειών μάχης.
Λειτουργούν εξ αποστάσεως, είναι ουσιαστικά επίγεια ρομπότ που κατασκευάστηκαν για την εκτέλεση στρατιωτικών καθηκόντων, χωρίς να θέτουν τους στρατιώτες σε άμεσο κίνδυνο. Έρχονται σε διάφορα σχήματα και μεγέθη και τα περισσότερα είναι αρθρωτά, που σημαίνει ότι μπορούν να εξοπλιστούν με εργαλεία, αισθητήρες, όπλα ή ιατρικά εργαλεία ανάλογα με την αποστολή.
Εικόνα 1 ΜΙΑ ΜΟΡΦΗ ΕΞΟΠΛΙΣΜΕΝΟΥ UGV
Διατίθενται σε τρείς διαφορετικούς τύπους ανάλογα με τη χρήση τους: Logistics (βενζίνη, νερό, εκκένωση), υποστήριξη Μηχανικού (ναρκοθέτηση-αποναρκοθέτηση, επικοινωνίες) και σε μικρότερο βαθμό, ρόλους υποστήριξης μάχης (πλατφόρμες με εκτοξευτές χειροβομβίδων, πυργίσκους κατάρριψης drone, πολυβόλα).
Τα μη επανδρωμένα οχήματα εδάφους τύπου «Mules» μπορούν να μεταφέρουν ποσότητες υλικών στις γραμμές και τα «Ardal» μπορούν να γλιτώσουν τις ομάδες τραυματιοφορέων (διάσωση και διακομιδή) από το να γίνουν στόχοι κάτω από τα εχθρικά ντρονς.
Υπάρχουν επίσης οχηματίδια που είναι σε θέση να τοποθετήσουν δεκάδες αντιαρματικές νάρκες, σε μια μόνο διαδρομή.
Το Hyzhak (“Predator”) που χρησιμοποιεί ΤΝ, εντοπίζει και βάλλει εναντίον drones στον ουρανό και το τροχοφόρο σύστημα Liut, το οποίο είναι εξοπλισμένο με πολυβόλο 7,62 mm που μπορεί να εντοπίσει και να εμπλέξει στόχους μέρα και νύχτα σε δύσκολο έδαφος και με κακές καιρικές συνθήκες. Σε πρόσφατη αντεπίθεση, η ουκρανική 93η Ταξιαρχία χρησιμοποίησε μη επανδρωμένα οχήματα εδάφους, που έφεραν πολυβόλα για να πλήξουν τις ρωσικές θέσεις.
Το Murakha είναι μια ερπυστριοφόρος ρομποτική πλατφόρμα που έχει σχεδιαστεί για να υποστηρίζει μονάδες πρώτης γραμμής που εργάζονται υπό δύσκολες συνθήκες, όπως υπό εχθρικό πυροβολικό και σε πυκνά ναρκοθετημένο έδαφος.
Εικόνα 2 Murankha ρομποτικό σύστημα εδάφους
Η Ουκρανία έχει επίσης αναπτύξει αποτελεσματικά μη επανδρωμένα οχήματα επιφανείας πολλαπλών χρήσεων (USV), όπως το Magura Sea Drone, που είναι το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε ένα ρωσικό πολεμικό πλοίο να συναντήσει.
Εικόνα 3 MAGURA SEA DRONE
Το περασμένο Μάιο, ένα Magura-7 USV εκτοξεύοντας πύραυλο AIM-9 SideWinder κατέρριψε δύο ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη Sukhoi Su-30 στη Μαύρη Θάλασσα, μια ιστορική πρωτιά.
Πρόσφατα, το Κίεβο δοκίμασε έναν βαλλιστικό πύραυλο μικρού βεληνεκούς και τώρα έχει ξεκινήσει μαζική παραγωγή ενός πυραύλου Κρουζ «Flamingo» με ακτίνα δράσης 3.000 χιλιομέτρων.
Τέλος έχουν αναπτυχθεί και χρησιμοποιηθεί μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV’s), με ακτίνα δράσης έως και 1600 χλμ, που φέρουν μια καταστροφική κεφαλή 113 κιλών.
Το 2023, το Υπουργείο Ψηφιακού Μετασχηματισμού της Ουκρανίας ξεκίνησε το Brave1, μια πλατφόρμα που σχεδιάστηκε για να αξιολογήσει τις ιδέες της αμυντικής τεχνολογίας και να επιταχύνει τις πιο ελπιδοφόρες για ανάπτυξη (από εδώ φαίνεται πήρε την ιδέα του ΕΛΚΑΚ, ο κ. Δένδιας και το ΓΕΕΘΑ).
Το Brave1, το οποίο συγκεντρώνει το 85% των αμυντικών εταιρειών της Ουκρανίας (οικοσύστημα αμυντικής τεχνολογίας), τις συνδέει με ξένους επενδυτές και συνεργάζεται με το Ευρωπαϊκό Γραφείο Αμυντικής Καινοτομίας για να παρέχει επιχορηγήσεις για τις νεοσύστατες επιχειρήσεις άμυνας και να διευκολύνει την ενσωμάτωση των ουκρανικών αμυντικών εταιρειών στην ευρωπαϊκή αγορά.
Οι Ουκρανικές στρατιωτικές μονάδες μπορούν να περιγράψουν τα προβλήματα που πρέπει να ξεπεράσουν, στο Brave1 και οι αμυντικές εταιρείες μπορούν να ανταποκριθούν με ιδέες και προτάσεις.
Τουλάχιστον 40 αμυντικές εταιρείες, από διαφορετικές χώρες συνεργάζονται με την Ουκρανία, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών (Lockheed Martin, Bell, Northrop Grumman, Raytheon Technologies), Ηνωμένο Βασίλειο (BAE Systems, Tekever), Γερμανία (Rheinmetall, KNDS, Helsing), Γαλλία (Thales, Next, Renault), Τουρκία (Baykar), Ιταλία (Leonardo), Σουηδία (Saab), Νορβηγία (Radionor Communications, Kongsberg), Ισπανία.
Η Ουκρανία, εν κατακλείδι, μπορεί συμβάλλει στην ευρωπαϊκή ασφάλεια, καθώς το πρόγραμμα SAFE της ΕΕ, υποστηρίζει ανάλογες επενδύσεις και συνεργασίες. Η ανάπτυξη και δοκιμή νέων όπλων είναι ταχύτερη, πλέον οικονομική και αξιόπιστη, καθώς αυτά δοκιμάζονται στο πεδίο της μάχης.
Το ΝΑΤΟ και η Ουκρανία έχουν ήδη δημιουργήσει ένα κοινό κέντρο εκπαίδευσης και οι ουκρανικές αμυντικές εταιρείες εργάζονται για την τυποποίηση με στρατιωτικό εξοπλισμό της συμμαχίας.
Οι Ουκρανοί ελπίζουν ότι το αυξανόμενο οπλοστάσιο των ρομποτικών συστημάτων της χώρας τους μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση των συχνά συντριπτικών πλεονεκτημάτων της Ρωσίας, τόσο στο ανθρώπινο δυναμικό όσο και στη δύναμη πυρός.
«Όσοι Ρώσοι καταφέρνουν να διασπάσουν την ουκρανική γραμμή αμύνης, συνήθως οχυρώνονται, διατηρούν τις θέσεις τους και περιμένουν ενισχύσεις, ενώ στο μεταξύ ανεφοδιάζονται από drones. Μόνο 20 στους 100 στρατιώτες τα καταφέρνουν, καθώς τα drones εξοντώνουν τους περισσότερους κατά την ώρα της επίθεσης», ανέφερε ο Ζλουκτένκο, από το 413 Τάγμα Μη Επανδρωμένων Συστημάτων, ο οποίος πολεμά στο Ποκρόβσκ.
Οι Ευρωπαίοι εκτιμούν ότι η ενίσχυση του τομέα των ενόπλων δυνάμεων και της άμυνας της Ουκρανίας είναι η καλύτερη εγγύηση ασφάλειας ενάντια σε μελλοντική ρωσική στρατιωτική επιθετικότητα, μετατρέποντας την Ουκρανία σε «επικίνδυνο σκαντζόχοιρο».
Έτσι συνεχίζεται ένας πόλεμος φθοράς με αμφίβολο αποτέλεσμα για τον αμυνόμενο, αλλά με εξασφαλισμένα αποτελέσματα για τα νέα οπλικά συστήματα που θα καθορίσουν την επόμενη πολεμική αναμέτρηση.
Του Απόστολου Τσιμογιάννη
Ο Απόστολος Τσιμογιάννης είναι Υποστράτηγος (ε.α), με μεγάλη επιτελική και διοικητική εμπειρία στον τομέα των Millitary Logistics. Έχει υπηρετήσει σε ανάλογη επιτελική θέση του NATO/NSPA. Είναι τακτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Logistics
