Η Υεμένη εδώ και τρία χρόνια ζει τον δικό της εφιάλτη αστάθειας. Η φτωχότερη αραβική χώρα, βρίσκεται εν μέσω εμφυλίου πολέμου από τα μέσα του 2014 και έκτοτε η κατάσταση στη χώρα χειροτερεύει από μέρα σε μέρα. Εκτός των συνεχιζόμενων εχθροπραξιών, η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, λόγω του υποσιτισμού και της έλλειψης ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης μεγάλου μέρους του πληθυσμού εντός των συνόρων, αλλά και εκτός.
Οι δυνάμεις που κατέλαβαν την πρωτεύουσα και έπειτα το βόρειο τμήμα της χώρας είναι οι επαναστάτες σιίτες, Houthi, οι οποίοι υποστηρίζονται από το Ιράν και δρουν με βάση θρησκευτικά κριτήρια στο πλαίσιο της διαμάχης Σουνιτών-Σιιτών, αλλά επίσης και πολιτικοοικονομικά.
Το Ιράν φαίνεται να ελέγχει απόλυτα την κατάσταση με τους Χούθι, τους οποίους χρησιμοποιεί για να πλήξει τους Σαουδάραβες αντιπάλους του, σε έναν ακήρυκτο αλλά υπαρκτό πόλεμο. Δεν είναι η πρώτη φορά, αλλά μια από τις πιο προκλητικές, που πύραυλοι ιρανικής προέλευσης εκτοξεύθηκαν από την Υεμένη για να πλήξουν το Ριάντ, αυξάνοντας κατακόρυφα τον βαθμό ανησυχίας σχετικά με την συνεχιζόμενη προσπάθεια του Ιράν να χειραγωγήσει την Μέση Ανατολή.
Έτσι, η Σαουδική Αραβία κατηγόρησε το Ιράν για συνεργασία στην εκτόξευση βαλλιστικού πυραύλου εναντίον του Ριάντ από τους αντάρτες Χούθι στην Υεμένη, επιμένοντας ότι η Τεχεράνη είναι πίσω από αυτό το χτύπημα που το χαρακτηρίζει ως μια «πράξη πολέμου» εναντίον του (“act of war”).
Σύμφωνα με ανακοίνωση της Σαουδικής Αραβίας καταγγέλλεται «η στρατιωτική επιθετικότητα από τους ελεγχόμενους από το Ιράν αντάρτες Houthi», ενώ αναφέρεται ότι, «η εξέταση των θραυσμάτων του πυραύλου, επιβεβαίωσε την Ιρανική προέλευση και παράνομη προώθηση αυτών των πυραύλων στους αντάρτες Χούθι στην Υεμένη, με σκοπό να επιτεθούν με αυτούς κατά του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας, τον πληθυσμό του και τις ζωτικές του εγκαταστάσεις», «ο ρόλος του Ιράν και η απευθείας διοίκηση του στους Χούθι και δεδομένου του συγκεκριμένου συμβάντος, συνεπάγεται ξεκάθαρη επιθετικότητα προς τις γείτονες χώρες του, που απειλεί την ειρήνη και ασφάλεια στην περιοχή αλλά και παγκόσμια», «για τον λόγο αυτό η διοίκηση της συμμαχίας (αραβικής εναντίον των ανταρτών της Υεμένης), θεωρεί αυτή την επίθεση μια κραυγαλέα περίπτωση στρατιωτικής επιθετικότητας από το καθεστώς του Ιράν, η οποία μπορεί να θεωρηθεί επίσης σαν μια πράξη πολέμου κατά του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας».
Από την πλευρά του το Ιράν δεν αποδέχεται τις κατηγορίες της εμπλοκής του στο χτύπημα.
Η Σαουδική Αραβία απέτρεψε τελικά το χτύπημα, καταστρέφοντας Βόρειο-ανατολικά του Ριάντ τον βαλλιστικό πύραυλο, που εκτοξεύτηκε από την Υεμένη στις 5 Νοεμβρίου. Ο Συνταγματάρχης Turki al-Maliki ανέφερε ότι οι Σαουδαραβικές δυνάμεις αναχαίτισαν και κατέστρεψαν τον πύραυλο, με πύραυλο εδάφους – αέρος τύπου Patriot, προκαλώντας θραυσματοποίηση και διασκορπισμό του σε περιοχή του Ριάντ που δεν κατοικείται, ανατολικά του διεθνούς αεροδρομίου «King Khalid».
Από την πλευρά των ανταρτών Χούθι ανακοινώθηκε ότι αυτοί εκτόξευσαν έναν πύραυλο Burkan 2-H, τύπου Scud, που έχει βεληνεκές μεγαλύτερο των 800 χιλιομέτρων.
Θεωρούμε ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια αδιέξοδη κατάσταση κατά την οποία καμία πλευρά δεν μπορεί να διαμαρτύρεται και αυτό διότι τόσο το Ιράν όσο και η Σαουδική Αραβία έχουν τελματώσει τα πράγματα στην Υεμένη, με ένα πόλεμο που μαίνεται εδώ και σχεδόν δύο χρόνια, χωρίς κανένα αποτέλεσμα.
Προς το παρόν η κατάσταση στο πεδίο της μάχης μόνο ως αδιέξοδη μπορεί να χαρακτηρισθεί. Οι Χούθι δεν μπορούν να νικήσουν τους αντιπάλους τους και αντιστρόφως. Μεγάλοι κερδισμένοι φαίνεται να είναι μόνο οι τζιχαντιστές, δικαιώνοντας τις ανησυχίες των ΗΠΑ. Η δημιουργία τζιχαντιστικών θυλάκων στην κεντρική Υεμένη, στο πρότυπο της Λιβύης, εγκυμονεί κινδύνους για τις εξελίξεις στην περιοχή, ειδικά μετά την αναμενόμενη τελική ήττα των τρομοκρατών στην Συρία και το Ιράκ, ενώ απειλείται η διεθνής ναυσιπλοΐα στα Στενά του Άντεν αλλά και η παραγωγή πετρελαίου στην Σαουδική Αραβία.
Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος
Στρατηγικός Αναλυτής
Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας
στη ΝΑ Μεσόγειο
