Πριν από λίγους μήνες παρακολουθήσαμε την κυβέρνηση και όχι μόνο, η οποία ακολουθώντας τις προσταγές της παγκοσμιοποίησης, αναλώθηκε στην προσπάθειά της να μας πείσει για τα δικαιώματα των διεμφυλικών και τις ταυτότητες φύλου. Οι λεγόμενοι «δικαιωματιστές», που υποκινούν τέτοιες πρωτοβουλίες, είναι άλλη μία υπερεθνική κίνηση που επιδιώκει την αναγνώριση πάσης φύσεως δικαιωμάτων, την δήθεν απελευθέρωση των ανθρώπων από ταμπού και κατεστημένα. Έτσι λοιπόν καταλήξαμε στην ψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου.
Με την ίδια λογική, παρατηρούμε τους κυβερνώντες αλλά και πλήθος ΜΜΕ να επιδιώκουν την επίλυση του εθνικού ζητήματος σχετικά με την ονομασία και τον αλυτρωτισμό της F.Y.R.O.M. Ένα κρατίδιο που μπορεί να χαρακτηριστεί ως «διεμφυλικό» (για ευνόητους λόγους δεν χρησιμοποιώ την πιο γνωστή αγγλική ορολογία).
Ένα κρατίδιο το οποίο βασανίζεται ανάμεσα στο πραγματικό του «φύλο» και στο πλασματικό, αυτό που προσπαθεί να δείξει .
Όμως, όπως η πλειοψηφία αυτών των ατόμων δεν προχωρούν στην ολοκλήρωση της μετάλλαξης, διαφοροποιώντας τα αναπαραγωγικά τους όργανα, αυτά που ολοκληρώνουν ψυχικά και σωματικά μια προσωπικότητα, έτσι και η F.Y.R.O.M., αρνείται την αφαίρεση του αλυτρωτισμού και του ονόματος, θέλοντας να κρατήσει κάτι που δεν της ανήκει, που δεν τη χαρακτηρίζει.
Γιατί όμως συμβαίνει αυτό, θα αναρωτηθεί κάποιος. Μα ο λόγος είναι προφανής. Γιατί φοβούνται κατά βάθος, ότι έτσι θ’ αποκαλυφθεί η πραγματική τους ταυτότητα, καθώς η αλλαγή που επιδίωξαν, δεν ήταν τελικά αυτό που ήθελαν, αυτό με το οποίο θα μπορούσαν να ζήσουν το υπόλοιπο της ζωής τους. Θα είναι λοιπόν ένας δρόμος χωρίς επιστροφή. Γι’ αυτό προτιμούν να παραμείνουν κάτι «ενδιάμεσο» και να ζουν με ψευδαισθήσεις.
Δεν σας κρύβω ότι έχω τρομάξει από την εγχώρια, δυστυχώς, οργανωμένη προπαγάνδα του δήθεν ρεαλισμού. Για κακή μας τύχη μια διεμφυλική κυβέρνηση υποστηριζόμενη από ένα ανθελληνικό σύστημα εξουσίας, λειτουργώντας με ανάλογη λογική, όπως στο προαναφερθέν νομοσχέδιο, επιδιώκει διακαώς να παρουσιάσει το αφύσικο ως φυσικό. Απώτερος σκοπός και στις δύο περιπτώσεις δεν είναι η πραγματική επίλυση των προβλημάτων αλλά η δημιουργία σύγχυσης στην κοινωνία, η αλλοίωση των ηθικών, φυσικών και ιστορικών δεδομένων, η προσωρινή εκτόνωση του άγχους που διακατέχει τους ενδιαφερόμενους για το μέλλον τους και βεβαίως η αποκόμιση πρόσκαιρου πολιτικού οφέλους.
Εδώ θα πρέπει να επισημάνουμε ότι η μόνη φιλική προς τη F.Y.R.O.M χώρα είναι η Ελλάδα, η ειλικρινής δε συνεργασία τους μαζί μας θα ήταν επωφελής κυρίως γι’ αυτούς. Κι’ εμείς ας είμαστε προσεκτικοί και να θυμόμαστε τη φράση του αρχαίου συγγραφέα Μένανδρου (342-292 π.Χ.) που έλεγε : «Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται».
Προσοχή λοιπόν, γιατί η ιστορία διδάσκει ότι, πολλές φορές τις οικονομικές καταστροφές ακολουθεί μία εθνική ήττα και υπάρχει ήδη σχεδιασμός παράκαμψης των αντιδράσεων με νομικά τερτίπια και αποδοχή ότι δήθεν εμείς έχουμε κατά καιρούς συζητήσει διάφορες προτάσεις, αποσιωπώντας ότι δεν υπήρξε συμφωνία επ’ αυτών.
Το Σκοπιανό αποτελεί ζήτημα εθνικής αξιοπρέπειας και αυτοπεποίθησης, σε μια εποχή μάλιστα που η εθνική μας υπερηφάνεια είναι ήδη πληγωμένη. Έθνος που δεν διεκδικεί τίποτε και δεν επενδύει στην αυτοδυναμία του, εξαρτώμενο από τη δήθεν αλληλεγγύη των συμμάχων του, είναι καταδικασμένο σε εξευτελισμούς. Ο μόνος ρόλος που μπορεί να παίξει είναι αυτός του «ατζέντη» ξένων συμφερόντων.
Ανώτατος Αξκός ΣΞ (ε.α) Απόστολος Τσιμογιάννης
Eπιτελική εμπειρία σε θέση Logistics/NSPA(NATO)
Μέλος Ελλ. Εταιρείας Logistics
