Από την ημέρα σύλληψης των Ελλήνων στρατιωτικών, από τον τουρκικό στρατό έχουνε ακουστεί πολλά. Πολλοί πιστεύουν ότι ο Ερντογάν θα υποκύψει σε πιέσεις της Δύσης ή και του Πούτιν για την επιστροφή τους στην Ελλάδα. Χωρίς βεβαίως να θέλουμε να μαντέψουμε το μέλλον, αλλά κρίνοντας τις τουρκικές πρακτικές είχαμε αναφέρει σε πρόσφατο άρθρο στους ambassadors at large ότι θα πάει «μακριά η βαλίτσα» και μάλιστα το ίδιο ή και περισσότερο από άλλους συλληφθέντες, Γερμανούς ή Αμερικανούς που και εκείνοι φυλακίστηκαν επί μακρόν για διάφορες κατασκευασμένες κατηγορίες.
Τώρα πως θα μπορούσε να αντιδράσει η Ελλάδα πέραν της διεθνοποίησης του ζητήματος και άσκησης πιέσεων από τον διεθνή παράγοντα, αποτελεί ένα μεγάλο ερώτημα, που δεν είναι τόσο εύκολο να προσδιοριστεί. Σίγουρα μια λογική αντίδραση θα ήταν τα αντίποινα δηλαδή ένα ισοδύναμο ή μεγαλύτερο χτύπημα. Δεν είναι τυχαίο ότι οι Τούρκοι αμέσως μετά την σύλληψη των Ελλήνων επιδόθηκαν σε γρήγορες κατασκευές τάφρων στην περιοχή του Κάραγατς, απλά και μόνο γιατί φοβήθηκαν ότι η Ελλάδα θα αντιδρούσε άμεσα όπως θα έκαναν και εκείνοι αν τα πράγματα γινόντουσαν ανάποδα.
Όμως είναι εκ των πραγμάτων η Ελλάδα έτοιμη, προς το παρόν, για στρατιωτικά αντίποινα και θα ήταν η καλύτερη απάντηση στην τουρκική προκλητικότητα ; Ερώτημα που φυσικά σε ένα βαθμό καθορίζει και το υπαρκτό ή όχι έλλειμμα ασφάλειας και τελικά αποτροπής, όπως επίσης περιγράψαμε σε πρόσφατο άρθρο μας στους ambassadors atlarge.
Θα συμφωνούσαμε με τον καθηγητή Δρ. Αθανάσιο Δρούγο στα τέσσερα σημεία – παρεμβάσεις του για την αντιμετώπιση της κατάστασης
Πρώτον τα περί «αμυντικής επίθεσης» και «επιθετικής άμυνας» είναι πολύ επικίνδυνα και δύσκολα για την Ελλάδα της κρίσης, διότι εμείς δεν είμαστε ούτε ΗΠΑ κατά την διάρκεια του ψυχρού πολέμου, ούτε κάποια πυρηνική δύναμη. Η στρατηγική π.χ. του ΝΑΤΟ στον ψυχρό πόλεμο θεωρούνταν ως επιθετική άμυνα, λόγω του ότι η MC 14/3 επέτρεπε την πρώτη χρήση τακτικών πυρηνικών όπλων κατά των Σοβιέτ από την Ατλαντική Συμμαχία και αυτό γιατί τότε σε επίπεδο συμβατικών δυνάμεων το Σύμφωνο της Βαρσοβίας υπερτερούσε. Για αυτό και το ΝΑΤΟ είχε πάντοτε σε ετοιμότητα κλιμακωτά αντίποινα (πχ χρήση «dual capable aircraft»)και πρώτη χρήση πυρηνικών όπλων. Προληπτικά δόγματα όπως των Ισραηλινών, του Πρόεδρου Μπους-2 μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 9/11 κα, δεν αποτελούν επιλογές που η Ελλάδα μπορεί να αντέξει και τέτοιες σκέψεις ή προτάσεις καλό θα είναι να εξετάζονται με πολύ μεγάλη επιφυλακτικότητα καθόσον υπάρχουν και τέτοιες φωνές …
Αυτό που μπορούμε και οφείλουμε φυσικά να κάνουμε ως χώρα είναι να εξασφαλίσουμε ένα υψηλότατο δείκτη ετοιμότητας. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι ήδη γίνονται ενέργειες προς αυτή την κατεύθυνση και η εφεδρεία άρχισε να τίθεται σε κάποιο βαθμό ετοιμότητας. Παράλληλα οι μονάδες μας πρέπει να συμπληρώνονται με τις κρίσιμες ειδικότητες ενώ τα τμήματα αμέσου επέμβασης να είναι σε άμεση διαθεσιμότητα και προσανατολισμένα από τώρα.
Όμως η ετοιμότητα δεν αφορά μόνο τις Ένοπλες Δυνάμεις αλλά όλους τους θεσμικούς κρατικούς φορείς που θα πρέπει να λειτουργούν και να συνεργάζονται κάτω από μία κεντρική διοίκηση που στην παρούσα φάση είναι το ΚΥΣΕΑ, το οποίο οφείλει να κάνει πρόβες αποφάσεων μακριά από τα λάθη του παρελθόντος (περίπτωση ΙΜΙΩΝ). Πέρασαν από την κρίση των ΙΜΙΩΝ 22 ολόκληρα χρόνια οπότε δεν υπάρχουν πλέον δικαιολογίες για ίδια λάθη και προβλήματα σε περίπτωση θερμού επεισοδίου ή κρίσης.
Δεύτερον, από πλευράς μας θα πρέπει συνεχεία να δίνουμε έμφαση και προσοχή στους Γκιουλενιστές που έχουν καταφύγει στην χωρά μας μετά το αποτυχημένο Γκιουλενικό πραξικόπημα κατά του Ερντογάν. Αρκετοί κρύβονται σε μειονοτικά χωριά σε Ροδόπη και Ξάνθη, και τους παρέχουν συνδρομή διάφοροι. Όλοι αυτοί μπορούν με την παρουσία τους να προκαλέσουν μέχρι και θερμό επεισόδιο. Εμείς συνορεύουμε με τους Τούρκους, οι Βρετανοί, Γερμανοί , Ολλανδοί κα που φιλοξενούν εκατοντάδες δεν έχουν άμεσα σύνορα με την Τουρκία. Το προξενείο της Τουρκιάς στην Κομοτηνή παρακολουθεί πολλά, εμείς δεν είμαστε πεδίο αντιπαράθεσης του Σουλτάνου με τους οπαδούς του πρώην φίλου του, που ζει αυτοεξόριστος στην Πενσυλβάνια .
Τρίτον οι Τούρκοι όταν ενεργήσουν, θα ενεργήσουν απόλυτα παραπλανητικά, για αυτό και από την μεριά μας απαιτείται συνεχής ροή πληροφοριών και όχι επικέντρωση σε 1-2 περιοχές. Έχουν δεκάδες επιλογές, έχουν παίξει πολλά πολεμικά παίγνια στις ακαδημίες πολέμου. Έχουν πάρει πολλά «lessons learned» από τις επιχειρήσεις των Ρώσων σε Ανατολική Ουκρανία και Κριμαία. Έχουν επενδύσει πολλά σε παραπληροφόρηση και ψυχολογικές επιχειρήσεις. Σε αυτά τα θέματα υπερτερούν. Σε επιχειρήσεις επιρροής υστερούμε. Μελετάνε πολύ συγχρόνους πολέμους, αντίθετα εμείς λόγω της αθλίας κοινωνικής και οικονομικής κρίσης έχουμε υστερήσει.
Τέταρτον οι Τούρκοι αναφορικά με τις κινήσεις εναντίον μας παίρνουν και υιοθετούν πολλές ιδέες και κινήσεις απ την δράση του Πεκίνου και τις παρανομίες στη Νότια Κινεζική Θάλασσα. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή, οι προκλήσεις της Άγκυρας κατά της Ελλάδος και Κύπρου ασφαλώς δεν είναι του ιδίου στυλ σε όλα με τις κινήσεις του Πεκίνου κατά Ινδονήσιας-Μαλαισίας-Ταιβάν-Βιετνάμ-Φιλιππινών-Μπρουνέι. Είναι όμως απαραίτητο να εξεταστούν καίριας σημασίας μελέτες του αμερικανικού ναυτικού, ως και πολλών ινστιτούτων της περιοχής Ασίας-Ειρηνικού, που έχουν πολλά παρόμοια στοιχειά. Οι Τούρκοι αεροναυτικά έχουν τα τελευταία χρόνια γεμίσει την φαρέτρα τους με πολύ υλικό από τους Κινέζους.
Θεωρούμε συμπερασματικά ότι αυτό που μπορούμε και επιβάλλεται σαν χώρα να κάνουμε είναι να έχουμε αυξημένη ετοιμότητα, προσανατολισμένες άμεσες δυνάμεις αντίδρασης, συμπληρωμένες με κρίσιμες ειδικότητες τις μονάδες μας, σε ετοιμότητα την εφεδρεία μας. Σε διαρκή και πλήρη λειτουργία του συστήματος πληροφοριών και έγκαιρης προειδοποίησης όχι μόνο με ηλεκτρονικά μέσα αλλά και ανθρώπινες πηγές ώστε να μην αιφνιδιαστούμε σε καμία περίπτωση. Να μην μπούμε στο Γκιουλενικό παιχνίδι που εξάλλου δεν μας αφορά, και να μελετάμε σοβαρά τον αντίπαλο, τις συνήθειες του, τις πηγές του, την προπαγάνδα του, και τέλος να υιοθετήσουμε ένα σύστημα λήψης αποφάσεων ώστε να είναι απλό και ευέλικτο και οι αποφάσεις να λαμβάνονται σε μηδενικό χρόνο.
Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος
Στρατηγικός Αναλυτής
Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας
στη ΝΑ Μεσόγειο
