ΑΣΑΦΗΣ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΙΝΤΛΙΜΠ. ΑΝ ΤΟ”ΑΓΡΙΕΨΟΥΝ” ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΕΣ….
Σταθερή θέση μου από το 2015, είναι ότι το Ρωσικό αεροπορικό απόσπασμα στη Συρία είναι μια λίγο πιο πολύπλοκη έκδοση της περίπτωσης του αποσπάσματος της VDV, του 1999 στο αεροδρόμιο της Πρίστινα στο Κόσοβο. Μια χειρονομία απελπισίας από μια δύναμη που βουλιάζει αλλά αρνείται να το παραδεχθεί. Μιας αυτοκρατορίας που δεν υπήρξε παρά μόνο στο μυαλό της ως ονείρωξη. Η Τουρκία ήδη έχει κλείσει τον εναέριο χώρο της για τη Ρωσία και αν θέλει, μπορεί, αφού Τούρκοι σκοτώνονται από Ρωσικα πυρά, να κλείσει και τα Στενά. Τότε το απόσπασμα της Λαττάκειας θα είναι το ίδιο απελπιστικά αποκλεισμένο με το απόσπασμα της Πριστίνας. Θεωρώ ότι ο “μέγας σκακιστής Πούτιν” τα έχει κάνει θάλασσα και ας μην φαίνεται….
Είναι αστείο να πιστεύει κανείς ότι θα επανέλθει το καθεστώς Ασσάντ. Για να δημιουργήσει τον αγωγό από το Ιράν στη Μεσόγειο και συνάμα άξονα από την Τεχεράνη στο Λίβανο να απειλεί το Ισραήλ. Μάλλον θα προτιμηθεί ο αγωγός από το Κατάρ, για τον οποίο μάχεται η Τουρκία.
Αυτοί που λένε ότι το Ιντλίμπ είναι το τελευταίο προπύργιο της αντιπολίτευσης πλανώνται. Διότι η μισή Συρία είναι υπό τον έλεγχο των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων, που εξακολουθούν να φιλοξενούν τους αμερικανούς. Επίσης πλανώνται όσοι νομίζουν ότι η Ρωσία έχει τον έλεγχο στη Συρία τη στιγμή που οι περίπολοί τους εμποδίζονται από τους αμερικανούς από το να προχωρήσουν στη ΒΑ Συρία κατά μήκος του Μ4, ενώ δεν έχουν πρόσβαση στις πετρελαιοπηγές της χώρας. Έκαναν μια υβριδική ενέργεια αποστέλοντας “μισθοφόρους” με βαριά όπλα περιλαμβανομένων και αρμάτων μάχης και με την υποστήριξη του πυροβολικού του Ασσάντ, για να εισέλθουν σε αυτές της περιοχές, αλλά οι “μισθφόροι” τους εξολοθρεύτηκαν από τα αμερικανικά πυρά.
Ο μόνος που έχει σημειώσει θρίαμβο στη Μ. Ανατολή είναι οι ΗΠΑ. Το γεγονός ότι η πρωτεύουσα του Ισραήλ πηγαίνει στα Ιεροσόλυμα, ενώ ο Νετανιάχου τολμάει και θέτει θέμα προσάρτησης εδαφών της Δυτικής Όχθης στο Κράτος του Ισραήλ, είναι το μέτρο αυτού του θριάμβου. Σε άλλες εποχές τέτοια πράγματα θα αποτελούσαν αιτία πολέμου για το Αραβικό Έθνος. Τώρα πέρασαν απαρατήρητα. Αν λοιπόν νομίζει κανείς ότι το Ισραήλ θα αφεθεί εκτεθειμένο στο Ιράν ή σε όποιον άλλο, ή ότι θα επιτραπεί σε τρίτους να έχουν λόγο στις ενεργειακές πηγές της Μ. Ανατολής, είναι ή αφελής, ή μαθητής ελλήνων “ειδικών” σε θέματα γεωπολιτικής.