Oι αλλοπρόσαλοι πειραματισμοί του Ερντογάν.
Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής.
Το μικρό θαύμα που έχει πετύχει η Τουρκια στον οικονομικό, βιομηχανικό και στρατιωτικό τομέα ΔΕΝ είναι έργο Ερντογάν. Ο Ερντογάν τα βρήκε έτοιμα. Ήταν μια εθνική και υπερκομματική προσπάθεια. Ο Ερντογάν μάλιστα, μάλλον τα χάλασε τα σχέδια.
Η μεγαλύτερη ζημιά που έκανε σε βάρος της Τουρκίας (και προς όφελος της Ελλάδας) ήταν να τορπιλίσει το πρόγραμμα των F-35, που ήταν κεντρικής και ιδιαίτερα βαρύνουσας σημασίας στους σχεδιασμούς της χώρας του. Και αφού τορπίλισε την προμήθεια αυτού του επιθετικού όπλου, ξεκίνησε επιθέσεις σε όλη τη Μεσόγειο. Σαν αποτέλεσμα αυτής της αλλοπρόσαλλης πολιτικής, οι Τούρκοι υφίστανται σήμερα απώλειες ση Συρία, ενώ οι ταυτόχρονες εκστρατείες τους εδώ κι εκεί αποτελούν ακροβασίες με στήριξη μόνο σε ένα διπλωματικό-γεπολιτικό σχοινί.
Οι Τούρκοι αξιωματικοί γνώριζαν πολύ καλά ότι, από το 1983 που τέθηκε σε υπηρεσία το Αμερικανικό αντιαεροπορικό σύστημα AEGIS, τα συμβατικά μαχητικά αεροσκάφη αντιμετωπίζουν υπαρξιακή απειλή. Ο λόγος έγκειται στο ότι, το AEGIS και πολλά άλλα συστήματα που το ακολούθησαν, δίνουν πολύ μικρή προειδοπίηση στον πιλότο του αντίπαλου αεροσκάφους, που δεν επαρκεί για την εκτέλεση της τακτικής διαφυγής, ενώ ταυτόχρονα είναι πολύ ανθεκτικά στις ηλεκτρονικές παρεμβολές. Γι αυτό και εντάχθηκαν στο πρόγραμμα του F-35. Και ενώ η Τουρκία είχε φτάσει στην πηγή, ο Ερντογάν έσπασε τη στάμνα. Αν λοιπόν η έκβαση των εκστρατειών που ξεκίνησε εξαρτώταν μόνο από το στρατιωτικό πυλώνα, η Τουρκία ενδεχομένως να υφίστατο καταστροφή.
Η Τουρκική Αεροπορία απουσιάζει πλήρως από το πεδίο της μάχης όπου έχουν εμπλακεί οι Τουρκικές χερσαίες δυνάμεις στο Ιντλίμπ, ενώ, αντίθετα, ηΙ σραηλινή αεροπορία πάει και χτυπάει όπου θέλει μέσα στο έδαφος της Συρίας.
Η σημασία της απουσίας της αεροπορικής ισχύος φαίνεται σε αυτά που συμβαίνουν αυτή τη στιγμή. Προημερών οι τουρκόφιλοι αντικαθεστωτικοί κατέλαβαν τη στρατηγικής σημασίας πόλη Σαρακίμπ, ανατολικά του Ιντλίμπ. Αυτή τη στιγμή οι δυνάμεις του Ασσάντ αντεπιτέθηκαν . Αυτό συνέβη επειδή οι Τούρκοι δεν μπόρεσαν να απομονώσουν το πεδίο της μάχης κάτι το οποίο γίνεται μόνο από άέρος, με επανδρωμένα ή μη αεροσκάφη. Δεν μπορεί να γίνει με συστήματα πυροβολικού, διότι το πυροβολικό δεν βλέπει τόσο μακρυά. Χρειάζεται τη συνδρομή αεροσκαφών ή ΜΕΑ(drones) προκειμένου να του υποδείξουν στόχους. Επιπλέον, παρόλο που σήμερα έχει στα χαρτιά δυνατότητα μεγάλης εμβέλειας, η αποτελεσματικότητα και η ακρίβεια των πυρών του μειώνεται στις μεγάλες αποστάσεις όταν δεν χρησιμοποιεί (πολύ ακριβά και όχι πάντα κατάλληλα) κατευθυνόμενα βλήματα.
Αν δεν απομονωθεί το πεδίο της μάχης, είναι προφανές ότι ο αντίπαλος θα συγκεντρώσει δυνάμεις κι ενισχύσεις, που, ακόμη κι αν αποτύχουν, θα προκαλέσουν απώλειες, φθορές και χάσιμο χρόνου, υπονομεύοντας την επίτευξη των επιχειρησιακών και στρατηγικών στόχων.
Η Ελλάδα ευνοήθηκε από την εξέλιξη αυτή, διότι, δεδομένης της οικονομικής κατάστασης, θα αδυνατούσε να προβεί στην ανάπτυξη επαρκούς άμυνας εναντίον του F-35. Και, αυτή τη στιγμή, παρά τις αβαρίες που έχουν προκαλέσει τα μνημόνια, μπορεί να κοιτά την Τουρκία στα μάτια,(ως ένα βαθμό) Όταν δύο χώρες έχουν περίπου τον ίδιο αριθμό πλοίων, της ίδιας ηλικιακής σύνθεσης και τον ίδιο περίπου αριθμό αεροπλάνων και πυραυλικών συστημάτων, το αποτέλεσμα του μεταξύ τους ανταγωνισμού εξαρτάται από το μέγεθος των ηγετών τους, πολιτικών και στρατιωτικών.
Η Τουρκία εδώ έχει ένα πλεονέκτημα, καθώς διαθέτει εφεδρεία πολιτικών ανδρών και γυναικών για να αναλάβουν και σε μια μετά-Ερντογκάν εποχή.Κάτι που δεν έχει η Ελλάδα.
