Δύσκολη η επιβολή κυρώσεων. Έντονες οι διαφορές Γαλλίας-Γερμανίας για την αντιμετώπιση της Τουρκίας.
Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Σε μία προσπάθεια να αποφύγει τα οποιαδήποτε περιοριστικά και άλλα μέτρα από Ευρωπαικές χώρες για τις συνεχείς και προκλητικές κινήσεις και ενέργειές της σε βάρος της Ελλάδος και της Κύπρου στην ανατολική Μεσόγειο-ενόψει της συνόδου κορυφής της ΕΕ στις Βρυξέλλες σε λιγότερο από δέκα ημέρες- η Τουρκία επενδύει στο βαθύ ενδο-Ευρωπαικό “ρήγμα” που υπάρχει λόγω των διαφορετικών τάσεων και επιλογών του Βερολίνου και του Παρισιού, με το πρώτο (από κοινού με άλλα κράτη να είναι αρνητικό απέναντι σε κάθε μορφής τιμωρητικές κυρώσεις), ενώ το δεύτερο , να επιδιώκει την επιβολή σκληρών οικονομικό-εμπορικών κυρώσεων ,δεδομένης και της έντονης αντιπαράθεσης (ρητορικής και μη ) μεταξύ του Μακρόν και του Ερντογάν για πολλά θέματα , από την Μέση Ανατολή (Συρία-Ιράκ-Λίβανος) μέχρι την βόρεια και υποσαχάριο Αφρική Λιβύη-Μάλι)
Επιπρόσθετα η Άγκυρα “εκμεταλλεύεται” την προσωρινή απόσυρση του ερευνητικό-υδρογραφικού σκάφους ORUC REIS στην Αττάλεια από την επίμαχη περιοχή των τελευταίων εβδομάδων (Τουρκικές εφημερίδες προαναγγέλουν επιστροφή του με νέα NAVTEX), στοχεύοντας να εμφανιστεί ως “ευέλικτη” απένατι σε Αμερικανούς και Γερμανούς, με τους πρώτους να υποστηρίζουν δια στόματος Πομπέο την Γερμανική διαμεσολάβηση για να επαναρχίσει ο διάλογος που είχε διακοπεί το 2016 (χωρίς βέβαια κάποια υπολογίσιμα αποτελέσματα) . Το Βερολίνο και η Ουάσινγκτον , καθώς και το ΝΑΤΟ δυσφορούν για τις “προωθημένες” γεωγραφικά και στρατιωτικά κινήσεις της Γαλλίας στην ανατολική Μεσόγειο και ορισμένοι σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ θεωρούν την Γαλλία ως συνυπεύθυνη (!)για την κλιμακούμενη ένταση.
Η διαφορά απόψεων Βερολίνου και Παρισιού ήταν ξεκάθαρη και στο ετήσιο συνέδριο του Εconomist χθες στο Λαγονήσι , με τον πρώην πρόεδρο της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ που τόνισε ότι “η Τουρκία πρέπει να πληρώσει το τίμημα γιατί επί αρκετούς μήνες εμφανίζεται με έντονα ηγεμονικές βλέψεις και παρουσία σε ένα γεεωγραφικό υποχώρο της Ευρώπης ” ενώ ο πρώην αντικαγκελάριος και υπουργός εξωτερικών της Γερμανίας Ζίγκμαρ Γκάμπριελ επεσήμανε ότι “οι κυρώσεις διαχρονικά ποτέ δεν δίνουν λύσεις” και “τάσσεται υπέρ της στρατηγικής υπομονής”.
Ο Ολάντ αναφέρθηκε στους λόγους που πολλές χώρες είναι “ανεκτικές” απέναντι στην Τουρκία. Μεταξύ αυτών τόνισε είναι ότι οι Αμερικανοί και το ΝΑΤΟ δεν θέλουν να χάσουν τηνΤουρκία που έχει σημαντική γεωστρατηγική αξία, πολλές χώρες της Ευρώπης έχουν τεράστια οικονομικο-εμπορικά συμφέροντα με την Άγκυρα, ενώ σε αρκετά κράτη της Ευρωπαικής ηπείρου ζούνε πολλοί Τούρκοι ,και ορισμένες χώρες έδωσαν δικαιώματα στον Ερντογάν να κάνει στα εδάφη τους ακόμα και προεκλογικές ομιλίες. Δεν παρέλιψε να επικρίνει τον Τούρκο πρόεδρο για την προμήθεια των Ρωσικών αντιπυραυλικών συστημάτων S400 , και έκλεισε τονίζοντας ότι “όπως επιβάλλονται κυρώσεις στον Πούτιν και στον Λουκασένκο θα πρέπει να επιβληθούν και στον Ερντογάν”.Επίσης δεν έκρυψε την ανησυχία του για νέα μεταναστευτικά ρεύματα , τα οποία “θα μπορούσε να εργαλιοποιήσει ο Ερντογάν”.
Ο Γκάμπριελ και αυτό έχει ιδιαίτερη βαρύτητα είπε ότι πιθανό η Τουρκία να είναι η επόμενη πυρηνική δύναμη, ενώ η Ατλαντική συμμαχία δεν διώχνει ποτέ και κανένα κράτος από τις τάξεις της, ενώ “δεν έθεσε εκτός ούτε την Ελλάδα σε εποχή συνταγματαρχών και δικτατορίας”.Υποστήριξε ότι “αν επιβληθύν κυρώσεις οι πρώτες χώρες που θα υποστούν πλήγματα είναι η Ελλάδα και η Γερμανία”, Πρότειναι να προσπαθήσει ο δυτικός κόσμος να μειώσει την τάση ηγεμονισμού του Ερντογάν στον Μουσουλμανικό κόσμο , ενώ επικαλέστηκε την ρήση του αειμνήστου προέδρου Ρούζβελτ που είχε πει ‘καλές οι συζητήσεις αλλά πρέπει πάντα να υπάρχει διαθέσιμο και ένα μεγάλο ραβδι”,επισημαίνοντας ότι “η Ευρώπη συζητά πάρα πολύ αλλά έχει ένα πολύ πολύ μικρό ραβδί”.
Από την πλευρά του ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου επιμένει σε ένα διάλογο χωρίς όρους, τονίζει ότι δεν αποδέχεται θαλάσσιο εγκλεισμό της χώρας του στον κόλπο της Αττάλειας, υποστηρίζει ότι αυτή έχει την μεγαλύτερη ακτογραμμή,ενώ για πολλοστή φορά επαναφέρει τις πληθυσμιακές διαφορές με την Ελλάδ. Δεν λησμονεί να αναφερθεί για μία ακόμα φορά στις περί συμπλέγματος Μεγίστης-Καστελόριζου αποστασιακές θεωρήσεις, ενώ ασκεί-όπως όλοι οι Τούρκοι επίσημοι-σφοδρή κριτική στην Γαλλία για μητροπολιτικό και κομπλεξικό αναχρονισμό ως και νεό-αποικιακή πολιτική στην ανατολική Μεσόγειο. Παράλληλα σε όποιες πολυμερείς -μελλοντικές συζητήσεις,επαφές κλπ, η Τουρκία ξεκάθαρα δεν θέλει την οποιαδήποτε Γαλλική παρουσία και συμμετοχή. Την ίδια θέση εξέφρασε και ο υπουργός άμυνας Χουλουσί Ακάρ υποδεχόμενος στην Άγκυρα τον αρχηγό ναυτικού της νόμιμης κυβέρνησης της Λιβύης υπονάυαρχο Αλ Χούλια με τον οποίιο εκτενώς συζήτησε τις βάσεις που θα έχει η Τουρκία στην βορειοαφρικανική ακτή της Τριπολιτάνας.
Σε συνέχεια των προκλήσεων η Τουρκία δια του υδρογραφικού σταθμού της Σμύρνης εξέδωσε αντί-NAVTEX(1149/20) και υποστήριξε ότι η Χίος θα πρέπει να αποστρατικοποιηθεί!!!
Την ίδια στιγμή και ενόψει των συζητήσεων στην ΕΕ θα πρέπει να τεθεί και το θέμα των άλλων Τουρκικών πλοίων που βρίσκονται παράνομα ανοικτά της Κύπρου, δηλαδή του υδρογραφικού “Μπαρμπαρός Χαρεντίν Πασά’ που είναι βόρεια της επαρχίας Αμμοχώστου (στα θαλασσοτεμάχια 2 και 3 ) ως και του πλωτού γεωτρύπανου “Γιαβούζ” που για αρκετές εβδομάδες πλέει νοτιοδυτικά της Πάφου στα θαλασσοτεμάχια 6 και 7.
Αμερικανοί και ΝΑΤΟ
Εκτενή τηλεφωνική συνομιλία είχε την Δευτέρα το βράδυ/χαράματα Τρίτης ο Τσαβούσογλου με τον Αμερικανό ομόλογό του Πομπέο, ο οποίος χαιρέτησε την απόσυρση του Τουρκικού σκάφους από την ανατολική Μεσόγειο. Μεταξύ άλλων συζήτησαν το Κυπτριακό , την κατάσταση σε Συρία και Λιβύη , καθώς και θέματα του ΝΑΤΟ.
Στις Βρυξέλλες στα πλαίσια των τεχνικών συζητήσεων για την αποκλιμάκωση/deconflicting , τοπικών επεισοδίων μεταξύ κρατών-μελών του ΝΑΤΟ πραγματοποιήθηκε συνάντηση των ανώτατων εκπροσώπων των δύο κρατών στην Στρατιωτική Επιτροπή της συμμαχίας ,με τους επικεφαλής της Επιτροπής(Αμερικανο-βρετανούς) στα πλαίσια των πρωτοβουλιών-“ιδεών” του ΓΓ του ΝΑΤΟ Γενς Στόλντεμπεργκ.
