Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Ενώ βρισκόμαστε σε αναμονή των επικείμενων διπλωματικό-στρατιωτικών συζητήσεων της Δύσης με την Μόσχα που θα διεξαχθούν σε Γενεύη, Βρυξέλλες και Βιέννη μέσα στο τριήμερο 10-13 Ιανουαρίου, η κατάσταση στα Ουκρανο-Ρωσικά σύνορα είναι τεταμένη , και μετά την τηλεφωνική συνομιλία Μπάιντεν-Πούτιν δεν διαφαίνονται κάποιες υπολογίσιμες ελπίδες ως και νότες αισιοδοξίας για εκτόνωση της ΄έντασης και Ρωσικής στρατιωτικής απαγκίστρωσης δυνάμεων που παρατηρείται για μία ακόμα φορά τους τελευταίους δυο μήνες στην παγωμένη μεθοριακή ζώνη από το Κουρσκ και το Μπελγκορόντ μέχρι τα λιμάνια της ΑζοφικήςΑς μην λησμονούμε ότι η αποσχιστική/αυτονομιστική δύναμη των Ρωσόφωνων με την ενεργό ανάμειξη της Μόσχας κατέχει από το 2014-2015 το 7% της συνολικής Ουκρανικής εδαφικής επικράτειας, δηλαδή ένα ποσοστό 30-32% των εδαφών των περιφερειών Ντόνετσκ και Λουκάνσκ της ανατολικής Ουκρανίας(Ντονμπάς) και έχει προσαρτήσει παράνομα την ιστορικήχερσόνησο της Κριμαίας.Πρώτο : Οι προσεχείς επαφές ειδικά στη Γενεύη είναι μεταξύ των αντιπροσωπειών των ΗΠΑ και της Ρωσικής Ομοσπονδίας με επικεφαλής τους αναπληρωτές υπουργούς εξωτερικών των δύο χωρών Γουέντι Σέρμαν και Σεργκεί Ριαμπκώφ. Προβλέπονται να είναι πολύ δύσκολες γιατί είναι αδύνατο η Δύση να αποδεχθεί γραπτώς ότι δεν θα αναπτύξει επιπρόσθετες στρατιωτικέςδυνάμεις του ΝΑΤΟ στην ανατολική Ευρώπη , ή ότι θα υποχωρήσει στα ζητήματα αντιπυραυλικής άμυνας ή θα αποκλείσει την Ουκρανία από το να ενταχτείκάποιαστιγμή στο ΝΑΤΟ. Αυτά δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά και να υπάρξουν τέτοιες προβληματικές υποχωρήσεις από την Δύση. Ο Βλαντιμίρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν έθεσε πολλά θέματα, γιατί εκ των προτέρων γνωρίζει ότι σε συντριπτικό βαθμό απορρίπτονται και τέλος πάντων η Δύση δεν θα αποδεχθεί τον Ρώσο πρόεδρο ως ‘τροχονόμο” που ρυθμίζει το ποιος μπαίνει ή όχι στο ΝΑΤΟ. Εκτός αν σκοπεύει να αυτοκαταστραφεί….Οι επαφές σε Βρυξέλλες και Βιέννη είναι επίσης σημαντικές γιατί είναι μεταξύ υψηλόβαθμων επιτελών της Ατλαντικής Συμμαχίας με τους Ρώσουςστη Βελγική πρωτεύουσα ,ενώ στη Βιέννη μεταξύ εκπροσώπων των κρατών-μελών του Οργανισμού για την Ασφάλεια και Συνεργασία στην Ευρώπη , την Μόσχα και το Κίεβο ,που συμμετέχει πλήρως στον ΟΑΣΕ. Δεύτερο : Κάτι τέτοια θέματα -παρεμφερή-ζητούσαν σε άλλες εποχές και οι Σοβιετικοί και το τότε Σοβιετοποιημένο Σύμφωνο της Βαρσοβίας. από το ΝΑΤΟ των 16 τότε συμμάχων .Καμία από τις λεγόμενες συζητήσεις MBFR δεν προχώρησε. ενώ οι Σοβιετικοί το 1990 στις τότε επαφές για τους συμβατικούς εξοπλισμούς στην Ευρώπη από τον Ατλαντικό μέχρι τα Ουράλια υπέστησαν για πολλούς και διαφόρους λόγους κατακόρυφη καθίζηση, διάλυση του Βαρσοβιανού συμφώνου, αποσύνθεση της EΣΣΔ με την συμφωνία στο δάσος του Μπελοβέζ, και δεν κατάφεραναπολύτωςτίποτα, με τις κατά καιρούς προτάσεις Γκορμπατσώφ της Βουδαπέστης, του Ντουμπρόβνικ, του Μουρμάνσκ κα. Την στιγμή που οι ανατολικοευρωπαικές χώρες ανήκουν πλέον στο ΝΑΤΟ από την Βαλτική μέχρι την Μαύρη Θάλασσα και έχουν τραυματικές εμπειρίες με τους Σοβιετικούς και Ρώσους είναι φύσει αδύνατο να προβούν σε υποχωρήσεις από τις ισχύουσες και βαθιά ριζωμένες ‘κόκκινεςγραμμές” .Το ίδιο αφορά την Φινλανδία και την Σουηδία που πάντοτε είχαν αντιρωσική συμπεριφορά και ήταν πάντοτε καχύποπτες των κινήσεων και πρωτοβουλιών της Μόσχας.Τρίτο : Οι προτεινόμενες νέες “συνθήκες ασφαλείας” της Ρωσίας με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ είναι τόσο μη ρεαλιστικές που υπάρχει ευρέως υποψία ότι έχουν σχεδιαστεί για να απορριφθούν και συνεπώς να δώσουν στη Μόσχα μια δικαιολογία για να κλιμακώσει τον πολύπλευρο πόλεμό της κατά της Ουκρανίας.Με βάση προηγούμενες περιπτώσεις υπάρχουν σύμβουλοι του Πούτιν που εκτιμούν ότι τουλάχιστον ορισμένες από τις προτάσεις του θα μπορούσαν να γίνουν αποδεκτές ενώ υποστηρίζουν ότι υπάρχουν πολλές επιλογές για επίθεση στην Ουκρανία που είναι λιγότερο δαπανηρές και πιο διαχειρίσιμες από μια επιπλέον χερσαία εισβολή στα πρότυπα της Γεωργίας του καλοκαιριού του 2008 ή τις “εκλεπτυσμένες’ κινήσεις των υβριδικών μοντέλων του Φεβρουαρίου του 2014 στην Κριμαία και την Σεβαστούπολη. Μόνο που η Ουκρανία του σήμερα δεν είναι η Γεωργία του 2008 ούτε η Ουκρανία του 2014-2015.Είναι καλύτερα εξοπλισμένη, και είναι ικανή να μεταφέρει τον πόλεμο σε βάρος των τυχόν κατοχικών Ρωσικών δυνάμεων επιτυχώς.
Τεταρτο : Προσωπικά επισημαίνω ότι τα οκτώ αιτήματα του Πούτιν πρέπει να απορριφθούν κατηγορηματικά, επειδή, παρόλο που 1-2 από αυτά μπορούν επιφανειακά να φαίνονται οριακά “λογικά’ ο τρόπος με τον οποίο θα εφαρμοστούν (και θα παραβιαστούν) από τη Ρωσία ωθεί στο ότι τίποτα από αυτά δεν πρέπει να γίνει αποδεκτό. Οι ρήτρες για την ανατροπή των εγγυήσεων ασφαλείας των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ για την Ευρώπη και την Ουκρανία που επιζητά ο Πούτιν μοιάζουν με μια εγκληματική συμμορία στην άκρη μιας πόλης που απαιτεί από τα σπίτια στη γειτονιά τους να αφαιρέσουν τις κλειδαριές και τους συναγερμούς, να ακυρώσουν την ασφάλιση του σπιτιού τους και να κηρύξουν την περιοχή απαγορευμένη ζώνη για την αστυνομία. Αν είναι δυνατό!!!Καθοδηγώντας συνεχώς τις προειδοποιήσεις και απειλές ο Πούτιν για πυρηνική κλιμάκωση –που επαναλαμβάνεται ακόμη και στο κείμενο των οκτώ αιτημάτων– η Ρωσία προσπαθεί να πανικοβάλει τη Δύση για να ανατρέψει και περάσει την δική της θέση ως προτιμότερη εναλλακτική λύση απέναντι στον ανοιχτό και ίσως πυρηνικό πόλεμο. Η Δύση στα πυρηνικά θέματα θα πρέπει να καταθέσει προτάσεις που να αφορούν το πυρηνικό δόγμα της Μόσχας ,τους ενδιάμεσου βεληνεκούς πυραύλους Κρουζ , τα περίπου 3000 τακτικά πυρηνικά όπλα ,ή και την επικρατούσα πυρηνική κατάσταση στον Ειρηνικό και στην Άπω Ανατολή. Τότε πιθανότατα να υπάρξει υπολογίσιμη και θετική ισορροπία με τους Ρώσους . Με το να επιδιώκει την αποπυρηνικοποίηση των πέντε συμμάχων των ΗΠΑ που συμμετέχουν με αεροσκάφη τους στα πυρηνικά σχέδια του ΝΑΤΟ-DUAL CAPABLE AIRCRAFTS- (μιλάμε για 160 βόμβες Β61/3/4) , η διαφορά με τους Ρώσους είναι πολλή μεγάλη και οι ποσοτικές διαφορές αγεφύρωτες.
Συνεπώς είναι πολύ δύσκολο η Δύση να αποδεχθεί τις βιαστικές και ανεδαφικές προτάσεις της Μόσχας, για αυτό και εισερχόμαστε σε πολύ δύσκολη και μακρά χρονική περίοδο….και έχουμε να δούμε και βιώσουμε πολλά…
