Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Ο επόμενος μήνας εκτιμάται ότι θα είναι σημαντικός ειδικά για την Κύπρο, αφού η Άγκυρα και το εντολοδοχικό καθεστώς του Ερσίν Τατάρ πρόκειται να “γιορτάσουν ‘τα 39 χρόνια από την ανακήρυξη του παράνομου ψευδοκράτους το 1983 από τον τότε ηγέτη Ραούφ Ντενκτάς. Η Κύπρος είναι το αδύνατο μέρος του τόξου Θράκη-Αιγαίο-Κύπρος για πολλούς και διαφόρους λόγους, μεταξύ των οποίων η απόσταση από το εθνικό κέντρο, η σαφώς πιο αδύναμη αμυντική διάταξη,οι σχεδόν 35.000 άνδρες στρατιωτική παρουσία των Αττίλων στο βόρειο τμήμα της νήσου από το 1974, και ασφαλώς η περίπτωση των ενεργειακών θαλασσοτεμαχίων , των οποίων πολλές φορές τα τελευταία 4 χρόνια κατ εξακολούθηση έχει παραβιάσει με ερευνητικά και γεωτρητικά σκάφη η Τουρκία.Αν και διεθνώς έχει βελτιωθεί η Κυπριακή διπλωματική παρουσία(περιφερειακές σχέσεις, κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με διάφορα κράτη, συμμετοχή σε Ευρωπαϊκά προγράμματα κα) παρά ταύτα τα προβλήματα υπάρχουν αφού οι Τούρκοι διατηρούν ενισχυμένο μηχανοκίνητο και όχι μόνο προγεφύρωμα επί της νήσου , ενώ έχουν προχωρήσει σε επιπρόσθετες παράνομες ενέργειες,όπως το άνοιγμα τμήματος της περίκλειστης πόλης της Αμμόχωστου, το κατοχικό αεροδρόμιο της Τύμπου/ERCAN κα.
Την ίδια χρονική περίοδο στον ευρύτερο γεωγραφικό/γεωπολιτικό τοπίο παρατηρούνται σημαντικές εξελίξεις και αλλαγές,μεταξύ των οποίων η καθολικά αναβαθμισμένη ενεργειακά, στρατιωτικά, εκπαιδευτικά σύμπραξη της Άγκυρας με το καθεστώς της δυτικής Λιβύης, η πρόσφατη συμφωνία για τις θαλάσσιες ζώνες και τα ενεργειακά μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου,κα. Την ίδια στιγμή μέσα στο 2023 θα έχουμε εκλογικές αναμετρήσεις σε Ελλάδα, Κύπρο, Τουρκία(ήδη τον χορό άρχιζεε το Ισραήλ μεθαύριο , ενώ πέραν πάσης αμφιβολίας η Ουκρανο-Ρωσική πολεμική αντιπαράθεση στέκεται πάνω από την ανατολική Μεσόγειο ως “Δαμόκλειο σπάθη”, αφού επηρεάζει τα πάντα, ειδικά λόγω των απαράδεκτων και παρανοϊκών πυρηνικών απειλών του Πουτινικού καθεστώτος και όχι μόνο.Η περίπτωση της Λιβύης -πέραν του παράνομου και αμφισβητούμενου Μνημονίου-απαιτεί από πλευράς μας ιδιαίτερη προσοχή ,αφού πρόσφατα υπεγράφησαν επιμέρους αλλά και διευρυμένες στρατιωτικές συμφωνίες με έμφαση την Τουρκοποίηση της Λιβυκής αεροπορίας,ενώ μέσα στο επόμενο δίμηνο, και το μικροσκοπικό και αδύναμο Λιβυκό ναυτικό,θα επηρεαστεί. από τις επερχόμενες αλλαγές)(μόνιμη παρουσία πλοίων σε Λιβυκά λιμάνια, ανάληψη πρωτοβουλιών στην εκπαίδευση των πληρωμάτων των πλοίων κα). Στον αεροπορικό τομέα η Τουρκία ενδυναμώνει την παρουσία της στην βάση της Αλ Ουατίγια, στα δυτικά της χώρας, ενώ “Τουρκοποιεί” την αεροπορική σχολή στελεχών στην παραλιακή πόλη της Μισράτα.
Τούρκοι στρατιωτικοί είναι “σφηνωμένοι” στο επιτελείο των ενόπλων δυνάμεων της Λιβύης στα πιο κρίσιμα γραφεία ενώ πέραν του πρέσβη Γιλμάζ , είναι σημαντική η καθοδήγηση της Άγκυρας στις μικρής κλίμακας ασκήσεις σαν αυτή που έγινε πολύ πρόσφατα περιφερειακά της Τρίπολης.
Ισραήλ -ΝΑΤΟ
Η επίσκεψη του πρώην αρχηγού της νότιας διοίκησης των Ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων ,του διακλαδικού επιτελείου των IDF και υπουργού άμυνας Μπένι Γκάντζ στην Τουρκία,μετά τα χίλια μύρια κύματα που έχουν περάσει επί 12 χρόνια οι σχέσεις Άγκυρας -Τελ Αβίβ , αναμφίβολα έχει την δική της βαρύτητα. Αν και επικρατεί σκεπτικισμός σε πολλά,εν τούτοις οι Αμερικανοί παντοιοτρόπως επιδιώκουν την στρατιωτική συνεργασία Ισραήλ- Τουρκίας σε πολλούς τομείς. Ο Γκάντζ πέραν των συζητήσεων με τον Ακάρ, σύμφωνα με πληροφορίες μου θα επιδιώξει μέσω Τουρκίας, να περάσουν προσεχώς όπλα και πυρομαχικά στην Ουκρανία που ειδικά έχει μεγάλη ανάγκη στον τομέα της αεράμυνας στο φως των πρόσφατων πυραυλικών προσβολών.Τέλος μέσα στο Νοέμβριο θα πρέπει να δοθεί ένα τέλος με την στάση της Άγκυρας αναφορικά με την υπογραφή του πρωτοκόλλου που δίνει το “πράσινο φως” για την είσοδο του Σκανδιναβικού διδύμου Σουηδίας και Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ Το Τουρκικό κοινοβούλιο είναι το μόνο από τα 30 των κρατών -μελών της Συμμαχίας που δεν έχει επικυρώσει την ένταξη. Οι ανατολίτικοι εκβιασμοί και παρακώλυση διαδικασιών είναι επιεικώς απαράδεκτοι, την στιγμή που η Ρωσία με τη βάναυση εισβολή της επιδιώκει να προσθέσει προβλήματα και εμπόδια στην Ατλαντική Συμμαχία. Είναι ώρα να τελειώνει το θέμα , και εδώ οι Μπλίνκεν ,Όστιν και Στόλντεμπεργκ θα πρέπει να πιέσουν τους Τούρκους να συμμορφωθώ με τις Διατλαντικές υποχρεώσεις τους εκτός αν δεν αισθάνονται ότι ανήκουν σε αυτή πλέον.
