Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος Διεθνολόγος- Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Οι πρόσφατες δυναμικές και πολυδιάστατες κινήσεις της χώρας μας σε διπλωματικό πλαίσιο την αναβαθμίζουν σημαντικά στο Ευρωατλαντικό και Ευρωπαϊκό στερέωμα,ενώ ανοίγουν σημαντικές “πόρτες ” για ευρύτερες πρωτοβουλίες στη Μεσόγειο, στη Μαύρη Θάλασσα, στα παραδουνάβια κράτη, αλλά και μέσα στην Ατλαντική Συμμαχία με έμφαση την υλοποίηση εξειδικευμένων προγραμμάτων που προέρχονται από τα τελικά ανακοινωθέντα των Συνόδων Κορυφής της Μαδρίτης του 2022, και του Βίλνιους του 2023, ενώ παράλληλα ενδυναμώνουν την παρουσία και συμμετοχή μας σε υποστήριξη της μαχόμενης Ουκρανίας εναντίον του παγκόσμιου εγκληματία και καταζητούμενου από το διεθνές ποινικό δικαστήριο της Χάγης Βλαντιμίρ Βλαντιμίροβιτς ΠούτινΗ πρόσφατη Διακήρυξη της Αθήνας από πλευράς των 11 ηγετών κρατών της ευρύτερης περιοχής και της ηγεσίας της ΕΕ (πρωτοβουλία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη), ενισχύει ακόμα πιο πολύ τον ρόλο της Ελλάδος σε μια λίαν επικίνδυνη, προβληματική , αποσταθεροποιητική παγκόσμια και Ευρωπαϊκή κατάσταση, ενώ καθημερινά πληθαίνουν κατά γεωμετρική πρόοδο , οι απειλές και οι κίνδυνοι (οικονομικοί, επισιτιστικοί, κλιματικοί, υβριδικοί, στρατιωτικοί, ασύμμετροι κα). Η εισβολή του εκκεντρικού και αυταρχικού Ρώσου προέδρου έχει πολλαπλασιάσει τους παράγοντες υποτροπής και αποσταθεροποίησης στον Αρκτικό κύκλο, στη Βαλτική, στη Μαύρη Θάλασσα, στην κέντρο ανατολικοευρωπαϊκή ζώνη στην υποσαχάριο Αφρική αλλά και στην Ασία-Ειρηνικό.
Πρώτο : Η Αθήνα στο θέμα της ακραίας Ουκρανορωσικής στρατιωτικής αντιπαράθεσης από την αρχή τοποθετήθηκε στη “σωστή πλευρά της ιστορίας”. Η Ελλάδα έχει ξεκάθαρη θέση με τη Δύση , και απεχθάνεται τις συνεχείς εισβολές και παράνομες προσαρτήσεις ξένων εδαφών του Πούτιν σε Γεωργία το 2008, στη Κριμαία το 2014 και στο Ντονμπάς το 2022. Δεν μπορεί μια μικρή χώρα όπως η Ελλάδα που “οχυρώνεται” στο διεθνές δίκαιο να ταυτιστεί με τα οστεπορωομένα και κομπλεξικά μυαλά των Πούτιν και των διαβόητων σιλοβίκι. Όσοι υποστηρίζουν τη Μόσχα είναι άσχετοι γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά αναφορικά με τα βρόμικα νεοτσαρικά και μετασοβιετικά σχέδια του διεφθαρμένου Κρεμλίνου,ενώ κινούνται μεταξύ τσαρλατανικής και αρρωστημένης φαντασιοπληκτικής συνωμοσιολογίας και φασιστικών θέσεων που αποκλειστικά εκφράζονται από την Ρωσία. Δεν είναι ούτε ήταν ποτέ η Ουκρανία ναζί.(όχι μαθήματα ιστορίας από ανιστόρητους) Είναι το καθεστώς των πραιτοριανών του Πούτιν φασιστικό και μονομερώς “βαφτίζει” τους άλλους με διάφορα επίθετα.Η Ελλάδα εκτιμάται διπλωματικά, στρατιωτικά και ανθρωπιστικά για τη στάση της, και η Διακήρυξη της Αθήνας ενδυναμώνει τον πολιτικό-διπλωματικό της ρόλο της.
Η Ουκρανία μέχρι τώρα έχει υποστηριχτεί για να επιβιώσει, ενώ τώρα πρέπει να υποστηριχτεί για να νικήσει απέναντι στον εισβολέα.
Δεύτερο : H θέση της Ελλάδος και η αναβαθμισμένη εμπλοκή της υπέρ του Κιέβου με στρατιωτική υποστήριξη και ουσιαστική-παραγωγική διπλωματία αποδεικνύει ξεκάθαρα,ότι μπορούμε να κάνουμε πολλά για το Κίεβο.Ο υπογράφων επί μήνες επισημαίνει ,ότι τα Ρωσικά όπλα που διαθέτουμε θα μπορούσαν να σταλούν στην Ουκρανία,(ας αφήσουν κατά μέρος οι φοβικοί και οι μόνιμα ανησυχούντες τς επιπτώσεις τους…)ενώ σταδιακά έχουμε αρκετές δυνατότητες να συνεισφέρουμε ανάλογα.(σε πυρομαχικά , τεθωρακισμένα κα) Επιπλέον είναι σημαντικό (κυρίως μετά την όποια λήξη του πολέμου ) να δοθεί έμφαση στην πολιτιστική διπλωματία, αφού μπορούμε να συνδράμουμε σε περιοχές όπως της Αζοφικής και της Οδησσού , βοηθώντας την Ουκρανία να καταστήσει εκ νέου ακόμα καλύτερες τις εν λόγω περιοχές που έχουν υποστεί ζημιές από τις μαζικές πυραυλικές επιθέσεις του Ρώσου δικτάτορα. Η Μαριουπολη, το Μπερντιάνσκ και η Οδησσός θα πρέπει σε κάποια φάση να “ντυθούν” ξανά με Ελληνικά χρώματα, γιατί έχουν προσφέρει πολλά στον Ελληνισμό. Η Διακήρυξη της Αθήνας και το Κείμενο Ελλάδος-Ουκρανίας των Μητσοτάκη-Ζελένσκι αποτελούν την περαιτέρω βάση για ουσιαστική πολιτιστική, ανθρωπιστική διπλωματία και ετοιμότητα ανακατασκευής θρησκευτικών , εκπαιδευτικών και άλλων μνημείων στην Ουκρανία.
Tρίτο :Πέραν του Ουκρανικού ήταν πολλή σημαντικές οι προσκλήσεις του Έλληνα πρωθυπουργού προς τα παραδουνάβια κράτη όπως της Βουλγαρίας-Ρουμανίας(μπορούμε να συνδράμουμε στα επισιτιστικά από το Ισμαίλ μέχρι την Αλεξανδρούπολη) , στην συμπαθή αλλά αδύναμη Μολδαβία (που απειλείται από τους εντολοδόχους του Πούτιν στο Τιρασπόλ της Υπερδνειστερίας ), αλλά και απέναντι σε Σερβία και Κόσοβο. Το Βελιγράδι έχει μία περίεργη στάση (με τη Ρωσοφιλία και Κινεζοφιλία), αλλά δεν πρέπει να αποκλειστεί των επαφών . Το Κόσοβο υποστηρίζεται από τη Δύση , και η παρουσία του είναι χρήσιμη ενώ η Ελλάδα διατηρεί δυναμική εμπλοκή (διπλωματική και στρατιωτική) και οι επαφές μας θα πρέπει να αναβαθμιστούν.Συμπερασματικά η πρωτοβουλία της Αθήνας ενεργά, ποικιλόμορφα, πολυδιάστατα και δυναμικά συμβάλει και θα συμβάλει στην περαιτέρω διπλωματική και στρατιωτική μας παρουσία.(από κοινού με επισιτιστική, περιβαλλοντική , ενεργειακή και ανθρωπιστική συμβολή)
