Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Οι πρόσφατες σύνοδοι κορυφής στην Αλάσκα και την Ουάσινγκτον κατάφεραν να επαναφέρουν την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία στα παγκόσμια πρωτοσέλιδα. Ωστόσο, αυτή η έντονη διπλωματική δραστηριότητα δεν κατάφερε να επιτύχει καμία ουσιαστική πρόοδο στην παραπαίουσα ειρηνευτική προσπάθεια υπό την ηγεσία των ΗΠΑ για τον τερματισμό του μεγαλύτερου πολέμου της Ευρώπης από τον ΒΠΠ
Ο Πούτιν και ο Ζελένσκι πέτυχαν και οι δύο ορισμένους συγκεκριμένους στόχους κατά τη διάρκεια των συναντήσεών τους με τονΤραμπ. Η μεταχείριση με το κόκκινο χαλί που έλαβε ο Πούτιν στο Άνκορατζ ήταν μια συμβολική νίκη που τερμάτισε με κάποιο τρόπο τη διεθνή απομόνωση του δικτάτορα του Κρεμλίνου.
Στο μεταξύ, ο Ζελένσκι εξασφάλισε τη διστακτική δέσμευση του Τραμπ να συμμετάσχει στις εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία και κατάφερε να αποφύγει τυχόν επικίνδυνες εδαφικές παραχωρήσεις. Κρίσιμο είναι ότι η συνάντηση στον Λευκό Οίκο έδωσε επίσης στον Ουκρανό ηγέτη την ευκαιρία να δείξει ότι η σχέση του με τον Τραμπ έχει βελτιωθεί σημαντικά .
Αυτά τα περιορισμένα κέρδη έγιναν δεκτά με ικανοποίηση στη Μόσχα και το Κίεβο, αλλά δεν μπόρεσαν να καλύψουν τη συνολική έλλειψη προόδου προς την ειρήνη. Αρχικά, αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου υπέδειξαν ότι ο Τραμπ είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία με τον Πούτιν σχετικά με εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία και μια διμερή συνάντηση με τον Ζελένσκι, αλλά το Κρεμλίνο έκτοτε διέψευσε αυτούς τους ισχυρισμούς.
Ο Ρώσος υπεξ Σεργκέι Λαβρόφ υποβάθμισε την προοπτική οποιωνδήποτε άμεσων συνομιλιών μεταξύ του Πούτιν και Ζελ΄νσκι , απαιτώντας παράλληλα από τη Ρωσία να διαδραματίσει βασικό ρόλο σε οποιεσδήποτε εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία. Η παράλογη επιμονή του Λαβρόφ για ρωσικό βέτο σχετικά με τη μελλοντική ασφάλεια της Ουκρανίας λέει πολλά για την έλλειψη ενδιαφέροντος της Μόσχας για μια διαρκή διευθέτηση.
Θα πρέπει τώρα να είναι απολύτως σαφές ότι η Ρωσία θα συνεχίσει να απορρίπτει τις ειρηνευτικές προτάσεις του Τραμπ μέχρι ο Πούτιν να αντιμετωπίσει σημαντικά μεγαλύτερη πίεση για να τερματίσει τον πόλεμο. Προς το παρόν, ο Ρώσος ηγεμόνας πιστεύει ότι μπορεί να καθυστερήσει και τελικά να επιβιώσει από τη Δύση στην Ουκρανία, ενώ αργά αλλά σταθερά θα υποτάξει τους Ουκρανούς. Τα οικονομικά μέτρα, συμπεριλαμβανομένων των αυξημένων κυρώσεων και των δευτερογενών δασμών, μπορούν σίγουρα να επηρεάσουν τη σκέψη του, αλλά η θέση του Πούτιν είναι απίθανο να υποστεί θεμελιώδεις αλλαγές, εκτός εάν χάσει την πρωτοβουλία στο πεδίο της μάχης.
Η Ουκρανία φαίνεται να γνωρίζει πολύ καλά ότι το κλειδί της επιτυχίας παραμένει η αναχαίτιση του στρατού του Πούτιν. Έχοντας αυτό κατά νου, το Κίεβο εργάζεται σκληρά για να αντιμετωπίσει τις παραπλανητικές αντιλήψεις μεταξύ των συμμάχων της χώρας ότι η ρωσική στρατιωτική νίκη είναι κάπως αναπόφευκτη. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης με τον Τραμπ ο Ζελένσκι τόνισε ότι στις τελευταίες χίλιες ημέρες πλήρους κλίμακας πολέμου, η Ρωσία κατάφερε να καταλάβει λιγότερο από το 1% της επιπλέον ουκρανικής επικράτειας. Αυτή η πληροφορία ήταν είδηση για τον Τραμπ και βοήθησε να αλλάξει η διάθεσή του.
Η συνεχιζόμενη μάχη του Ποκρόφσκ στην ανατολική Ουκρανία προσφέρει σημαντικές πληροφορίες για τη φθίνουσα επιθετική δυνατότητα του ρωσικού στρατού. Από το καλοκαίρι του 2024, ο Πούτιν έχει θυσιάσει δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες και χιλιάδες τεθωρακισμένα οχήματα σε μια προσπάθεια να καταλάβει τη μικρή αλλά στρατηγικά σημαντική πόλη του Ποκρόφσκ στην περιοχή του Ντονμπάς. Παρά τις βαριές αυτές ρωσικές απώλειες, η πόλη παραμένει υπό ουκρανικό έλεγχο.
Στο Ποκρόφσκ βρίσκεται η πιο οχυρωμένη ζώνη της Ουκρανίας, μια ζώνη φρουρίων βιομηχανικών πόλεων και κωμοπόλεων που πολλοί θεωρούν ως το κλειδί για την άμυνα της ανατολικής Ουκρανίας. Σε αντίθεση με το σε μεγάλο βαθμό αγροτικό έδαφος κοντά στο Ποκρόφσκ, η βόρεια περιοχή του Ντονμπάς γύρω από τις πόλεις Σλοβιάνσκ και Κραματόρσκ είναι διάσπαρτη με δίκτυα οχυρώσεων από σκυρόδεμα και πολυεπίπεδες αμυντικές γραμμές που βρίσκονται υπό κατασκευή από την έναρξη της ρωσικής εισβολής πριν από μια δεκαετία και πλέον, το 2014.
Αν οι Ρώσοι διοικητές επιχειρήσουν να αναπαράγουν τις τακτικές τους της άλεσης κρέατος εναντίον των εξελιγμένων αμυντικών συστημάτων της Ουκρανίας στο βόρειο Ντονμπάς, το αποτέλεσμα πιθανότατα θα είναι καταστροφικό για τη Μόσχα. Πράγματι, πολλοί Ουκρανοί αναλυτές πιστεύουν ότι μια ρωσική επίθεση για την κατάληψη της περιοχής θα οδηγήσει στις πιο αιματηρές μάχες ολόκληρου του πολέμου και θα οδηγήσει σε εκατοντάδες χιλιάδες Ρώσους θύματα. Αυτό βοηθά να εξηγηθεί γιατί ο Πούτιν ζητά τώρα από την Ουκρανία να παραδώσει την περιοχή χωρίς μάχη, ως μέρος οποιασδήποτε ειρηνευτικής συμφωνίας.
Η Ρωσία παραμένει εύλογα πρόθυμη να παρουσιάσει την εισβολή στην Ουκρανία ως μια ηχηρή στρατιωτική επιτυχία, με αξιωματούχους του Κρεμλίνου, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του Πούτιν, να καυχιέται συχνά για αδιάκοπες προόδους και νίκες στο πεδίο της μάχης. Ωστόσο, αυτές οι θριαμβευτικές απεικονίσεις έρχονται σε ολοένα και μεγαλύτερη αντίθεση με την πραγματικότητα. Μια πρόσφατη απόρρητη ενημέρωση των μυστικών υπηρεσιών από το υπουργείο άμυνας της Βρετανίας εκτίμησε ότι με τον τρέχοντα ρυθμό, η Ρωσία θα χρειαζόταν σχεδόν τεσσεράμισι χρόνια για να καταλάβει πλήρως τις τέσσερις μερικώς κατεχόμενες ουκρανικές επαρχίες που διεκδικεί το Κρεμλίνο.
Η αδυναμία της Ρωσίας να επιτύχει μια αποφασιστική ανατροπή στο πεδίο της μάχης θα πρέπει να ενθαρρύνει τους εταίρους του Κιέβου να γίνουν πιο φιλόδοξοι στην στρατιωτική τους υποστήριξη προς την Ουκρανία. Ο Πούτιν μπορεί προς το παρόν να μην έχει κανένα ενδιαφέρον να τερματίσει τον πόλεμο, αλλά ο στρατός του έχει ήδη εκτεθεί ως οτιδήποτε άλλο εκτός από ανίκητος και είναι πολύ πιο ευάλωτος από ό,τι θα ήθελε να πιστεύουμε.
Ο υπογράφων εκτιμά ότι οι ΗΠΑ και η Ευρώπη μπορούν τώρα να κάνουν μια αποφασιστική παρέμβαση ενισχύοντας δραματικά τον ουκρανικό στρατό. Αν η Ουκρανία λάβει τα εργαλεία που χρειάζεται για να αποτρέψει περαιτέρω ρωσικές προελάσεις και να επεκτείνει τις επιθέσεις στην πολεμική μηχανή του Κρεμλίνου εντός της Ρωσίας, ο Πούτιν μπορεί να αναγκαστεί να επανεξετάσει την εισβολή του και να επιδιώξει μια διαρκή διευθέτηση. Εκτός αν συμβεί αυτό, ο πόλεμος θα συνεχιστεί επ’ αόριστον με φόντο περαιτέρω μάταιες συνόδους κορυφής και διπλωματικές περισπασμούς.
ΟΙ ΣΥΝΟΔΟΙ ΔΕΝ ΦΕΡΟΥΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ.ΜΟΝΟ Η ΔΥΤΙΚΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ.
