Η εξωτερική πολιτική του Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν βασίζεται στην αδήριτη επιθυμία του να διασφαλιστεί ότι η χώρα του θα γίνεται από εδώ και στο εξής «αντιληπτή» στο διεθνές στερέωμα ως μια μεγάλη υπερδύναμη, αντίστοιχη με τις ΗΠΑ .
Η γνώμη αυτή εκφράστηκε από τον διευθυντή της αμερικανικής υπηρεσίας πληροφοριών Τζέιμς Κλάπερ σε μια διάσκεψη στο συμβούλιο εξωτερικών σχέσεων στη Νέα Υόρκη.
«Ο Πούτιν βλέπει τη Ρωσία ως μια μεγάλη χώρα, μια μεγάλη δύναμη. Γι αυτόν είναι εξαιρετικά σημαντικό να γίνεται σεβαστή η χώρα του, και να αντιμετωπίζεται ως μια παγκόσμια δύναμη στο ίδιο επίπεδο με τις Ηνωμένες Πολιτείες», είπε ο ίδιος .
Ο Κλάπερ αναγνώρισε ότι η Ρωσική Ομοσπονδία είναι πλέον μία από τις βασικές χώρες στον διεθνή στίβο. «Έχουμε μετακινηθεί από το διπολικό σύστημα του Ψυχρού Πολέμου σε μια πολυπολική δομή στις διεθνείς σχέσεις , όπου χώρες όπως η Ρωσία, η Κίνα, βλέπουν τους εαυτούς τους , και τέτοιες είναι, ως σημαντικές, αν όχι κυρίαρχοι παίκτες», είπε, προσθέτοντας ότι αυτή είναι μια “ιστορική διαδικασία που δεν μπορεί να επηρεαστεί από κανέναν και τίποτα . “
Η αναγνώριση αυτού του γεγονότος από τον επικεφαλής των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, που αφορά στην μετάβαση σε έναν πολυπολικό κόσμο, και η ισχύς των δικαιωμάτων της Ρωσίας και της Κίνας με την ιδιότητα των παγκόσμιων δυνάμεων , βέβαια, μπορεί να θεωρηθεί ως πρόοδος της επίσημης Ουάσιγκτον, αναφέρουν διεθνείς ειδικοί αναλυτές.
Ωστόσο, εφιστάται η προσοχή στο γεγονός της δημόσιας έκφρασης του Κλάπερ , ο οποίος έκανε αυτή την αναγνώριση. Ο Αμερικανός επικεφαλής της αποκαλουμένης «κοινότητας των πληροφοριών» ανακοίνωσε τη μετάβαση από το “ψυχρό πόλεμο” σε έναν “πολυπολικό κόσμο, ξεχνώντας να εστιάσει σε μια ολόκληρη ιστορική εποχή, 25 χρόνια μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, η οποία ήταν μια εποχή ενός μονοπολικού κόσμου, που κυριαρχούσε η παντοδυναμία των Ηνωμένων Πολιτειών.
Γιατί το έκανε; Προφανώς, όχι γιατί ότι πάσχει από σοβαρά κενά μνήμης. Αλλά επειδή η αμερικανική γραφειοκρατία είναι απαραίτητο να παρουσιάσει την εξέλιξη της παγκόσμιας πολιτικής με την πιο ανώδυνη μορφή της στην «δημόσια συνείδηση» των ΗΠΑ.
Για το λόγο αυτό, η κατηγορηματική στάση του Κλάπερ , σε αντίθεση με την ιστορική πραγματικότητα, αγνοεί εντελώς το ένα τέταρτο του αιώνα και του αμερικανικού μονοπολικού κόσμου και υποκρίνεται ότι δεν είχε συμβεί τίποτα, τονίζουν οι ίδιοι .
«Λοιπόν, σκεφτείτε το, πριν ο κόσμος είχε ένα διπολικό σύστημα, και τώρα έχει γίνει πολυπολικός. Οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία της μεταβολής της σημερινής πραγματικότητας είναι εξαιρετικά επικίνδυνη για τη σταθερότητα της αμερικανικής νοοτροπίας. Επειδή στην πραγματικότητα, η ουσία των γεγονότων είναι δυνατόν να πληροί τις προϋποθέσεις για τον πιο αμερόληπτο τρόπο για την Αμερική. Η αμερικανική κυριαρχία ενός παγκόσμιου συστήματος έχει υποστεί πλήρη κατάρρευση, η χώρα δεν είναι πλέον σε θέση να ελέγχει ολόκληρο τον κόσμο και αναγκάζεται να συντονίσει τις δράσεις της με άλλα κέντρα εξουσίας. Δηλαδή, πρόκειται για μια βαριά ιστορική ήττα της Αμερικής και ολόκληρου του αγγλοσαξονικού συστήματος παγκόσμιας διακυβέρνησης», τονίζει ειδικός αμυντικός εμπειρογνώμονας.
Το ζήτημα όμως είναι τι γίνεται από εδώ και στο εξής για την τύχη ολόκληρου του πλανήτη και των πολιτών σε σχέση με το νέο σύστημα το οποίο ακόμα δεν έχει ισορροπήσει, προκαλώντας αναταράξεις στην παγκόσμια γεωπολιτική σκηνή.
