Δεν είναι άλλωστε και η πρώτη φορά που παραβιάζεται η συνθήκη του Μίνσκ στην Ουκρανία, όμως κάθε φορά που γίνεται, μας επαληθεύει την πεποίθηση ότι η Ουκρανία θα συνεχίσει να αποτελεί για πολύ καιρό πεδίο συγκρούσεων Ρωσικών, Ευρωπαϊκών και Αμερικάνικων συμφερόντων. Τι και αν υποσχέθηκε μετά την εκλογή του τον Μάιο του 2014, ο πρόεδρος της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο ότι η ανακατάληψη της ανατολικής Ουκρανίας δεν θα διαρκέσει περισσότερο από δύο με τρεις μήνες και μάλιστα απόλυτα σίγουρος δήλωνε «Θα διαρκέσει μερικές ώρες» !!!
Αντιθέτως, τρία χρόνια μετά αποδεικνύεται η ανικανότητα του Κιέβου να ανακαταλάβει τις περιοχές που ελέγχονται από τους αποσχιστές. Ο ουκρανικός στρατός, κακά εξοπλισμένος και κακά προετοιμασμένος, γνώρισε πολλές ήττες μετά από κάποιες αρχικές του νίκες. Βέβαια έχουν υπογραφεί κάποιες συμφωνίες στο Μίνσκ για ανακωχή, που έχουν περιορίσει τις συγκρούσεις, όμως δεν φαίνεται να λύνουν τα προβλήματα και παραβιάζονται κατά το δοκούν. Η τελευταία μάλιστα παραβίαση έγινε πριν δύο μέρες, όπου ο ένας κατηγορεί τον άλλο για προβοκάτσια και εν τω μεταξύ συνεχίζουν να σκοτώνονται αθώοι πολίτες.
Έτσι, σύμφωνα με ανακοίνωση του Σαββάτου, από το κέντρο τύπου για τις Ουκρανικές επιχειρήσεις στο Donbass, αναφέρθηκε ότι υπήρξαν τέσσερις νεκροί πολίτες ως αποτέλεσμα πυρών πυροβολικού στην ελεγχόμενη από το Κίεβο περιοχή του χωριού Avdeyevka στην Ανατολική Ουκρανία. Η Avdeyevka βρίσκεται βόρεια του Donetsk, το οποίο αποτελεί την δηλωθείσα πρωτεύουσα της μονομερώς αποσχισθείσας Δημοκρατίας του Donetsk (DPR). Η περιοχή αυτή μεταξύ Avdeyevka και Donetsk δέχεται σποραδικά πυρά φορητού οπλισμού και πυροβολικού σε συνεχή βάση, παρά τις προσπάθειες για εφαρμογή κατάπαυσης του πυρός στην περιοχή.
Για τους συγκεκριμένους βομβαρδισμούς του Σαββάτου, η πλευρά του Κιέβου κατηγορεί την DPR, δηλαδή τους φιλορώσους αποσχιστές του Donetsk, ενώ η DPR δηλώνει ότι ήταν προβοκάτσια της Ουκρανικής πλευράς.
Θεωρούμε ότι η σύγκρουση στην Ουκρανία, που αποτελεί την μοναδική που μαίνεται σε ευρωπαϊκό έδαφος, έχει αποδείξει ότι οι συνθήκες του Μίνσκ, ναι μεν αποτελούν μια βάση που περιόρισε τις συγκρούσεις το 2016, όμως είναι τόσες πολλές οι παραβιάσεις, που χωρίς υπερβολή έχουν καταντήσει τις συνθήκες «κουρελόχαρτα». Ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος τα συμφέροντα τεράστια και φαίνεται ότι όσο περνάει ο χρόνος παγιώνεται μια κατάσταση με ρωσικό πρόσημο.
Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος
Στρατηγικός Αναλυτής
Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας
στη ΝΑ Μεσόγειο
