Μεγάλη φασαρία προκάλεσε θα λέγαμε η κίνηση απομόνωσης του Κατάρ από τους Σαουδάραβες, τους μέχρι τώρα «συμμάχους τους». Βέβαια παραμένει άγνωστο εάν αυτή την κίνηση την προκάλεσε η Σαουδική Αραβία με δική της πρωτοβουλία ή επεβλήθη από τις ΗΠΑ.
Σίγουρα όμως θα λέγαμε, ότι σε κάθε περίπτωση, θα είχαν ενημερωθεί και εγκρίνει οι αμερικανοί, μετά τα μεγάλα συμβόλαια που γίνανε στο Ριάντ μεταξύ Τράμπ και Αμπντουλαζίζ, κατά την πρόσφατη επίσκεψη του αμερικανού Πρόεδρου.
Θα προκρίναμε την σκέψη, ότι τελικά ο Τράμπ χρησιμοποιεί τους Σαουδάραβες, αφού βέβαια τους αποζημίωσε πρόσφατα με όλες αυτές τις συμφωνίες πλουσιοπάροχα, για να σπάσει ο άξονας Ρωσίας-Ιράν-Τουρκίας-Κατάρ και βάζουμε και το Κατάρ στο άξονα παρότι παίζει διπλό παιχνίδι, αλλά και ποιος δεν παίζει διπλό, τριπλό ή πολλαπλό παιχνίδι σε αυτό το θέατρο του παραλόγου της Μέσης Ανατολής.
Έτσι, κοιτώντας λίγο πιο πίσω, στην επίσκεψη Τράμπ στο Ριάντ, αντιλαμβανόμαστε ότι τότε ο αμερικανός Πρόεδρος με την υπέρμετρη φιλοσαουδαραβική του εικόνα, με τους χορούς και τα πανηγύρια και την συμμετοχή του στις μουσουλμανικές προσευχές, στην ουσία έστελνε ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι η Σαουδική Αραβία έχει την πλήρη εμπιστοσύνη του, κάτι που όμως δεν μετάφρασε σωστά το Κατάρ και δεν έλαβε την προειδοποίηση.
Εάν η πρωτοβουλία της Σαουδικής Αραβίας- ΗΠΑ, για απομόνωση του Κατάρ έχει αποτέλεσμα, τότε αυτό θα βοηθήσει τις ΗΠΑ να επανακάμψουν κατά κάποιο τρόπο στην περιοχή, ανακτώντας την εμπιστοσύνη τόσο του Ισραήλ όσο και της Αιγύπτου. Ο ευνουχισμός του Κατάρ επιπλέον θα ενοποιήσει τις προσπάθειες της Δύσης και του αραβικού κόσμου, τόσο στην Συρία όσο και την Λιβύη, θέτοντας στο περιθώριο όσους επιδιώκουν ανεξάρτητους στόχους. Μέσα σε αυτούς σίγουρα είναι και η Τουρκία που όπως και το Κατάρ ήδη κατατάσσεται σύμφωνα με πληροφορίες στον αντίπαλο άξονα.
Εν τω μεταξύ το Κατάρ είναι γνωστό ότι διατηρεί καλύτερες σχέσεις τόσο με την Ρωσία όσο και την Τουρκία απότι με την Σαουδική Αραβία, κάτι που αποτελούσε επιπλέον ανησυχία για τους αμερικανούς καθόσον η Ρωσία ήδη έχει πάρει την θέση των ΗΠΑ, ως προς την μεγαλύτερη δύναμη επιρροής στην Μέση Ανατολή, οπότε έψαχνε ένα τρόπο να αλλάξει τους συσχετισμούς. Αυτό είναι και το μεγάλο συμβόλαιο στο οποίο επενδύει ο Τράμπ στους Σαουδάραβες και τους συμμάχους τους.
Με άλλα λόγια ο κίνδυνος του άξονα Ρωσίας- Ιράν-Τουρκίας-Κατάρ, ως αποτέλεσμα των Ρωσικών πρωτοβουλιών και διπλωματίας στην περιοχή καθώς και οι τουρκικές άκρατες φιλοδοξίες αποτελούν έναν εφιάλτη τόσο για την Ουάσιγκτων όσο και το Ριάντ.
Θεωρούμε ότι, παίζεται ένα εξαιρετικά επικίνδυνο και κρίσιμο ταυτόχρονα παιχνίδι εξουσίας στην Μέση Ανατολή. Μετά από τις πολλαπλές πρωτοβουλίες της Ρωσίας, βλέπουμε για πρώτη φορά πρωτοβουλία των ΗΠΑ, που σίγουρα αιφνιδιάζει και φέρνει την Ρωσία σε κατάσταση άμυνας.
Όλο αυτό σηματοδοτεί νέα δεδομένα στην περιοχή, όπου μάλιστα η σύμπραξη Άγκυρας – Μόσχας και η προκλητική δήλωση της Τουρκίας ότι είναι έτοιμη να στείλει στρατεύματα στο Κατάρ, καταδεικνύει την ανησυχία του Ρωσικού άξονα, ότι στο απώτερο μέλλον αυτή η κίνηση συσπείρωσης των Αράβων για υπεροχή στην Αραβική χερσόνησο, θα θίξει τα ρωσικά συμφέροντα και θα αποτελέσει σανίδα επανάκαμψης των αμερικανών. Όλα αυτά σίγουρα αποτελούν μια κίνηση του Τράμπ, που σίγουρα βάζει την Αμερική για τα καλά στο παιχνίδι εξουσίας μετά από πολλά χρόνια.
Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος
Στρατηγικός Αναλυτής
Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας
στη ΝΑ Μεσόγειο
