Με την επιχείρηση SPRING SHIELD η Τουρκία ενήργησε επιτυχώς μετά τις απώλειες που είχε από το Συριακό βομβαρδισμό στο Μπαλιούν εμποδίζοντας, όπως έκανε και στη Λιβύη, τη Ρωσία από το να πετύχει τους καθολικούς στόχους της. Στη Λιβύη εμπόδισε την επικράτηση του “στρατάρχη” Χαφτάρ, ο οποίος αδυνατεί πλέον μετά από 11 μήνες(!) να καταλάβει την πρωτέουσα Τρίπολη , ενώ στη Συρία, εμποδίζει την πλήρη επικράτηση του καθεστώτος Ασσάντ αφού σε αυτή την φάση (με την τωρινή συμφωνία) δεν μπορεί να προωθηθεί στα εσωτερικά της ΒΔ επαρχίας Ιντλίμπ.
Δυστυχώς, δεν χωρά διαφορετική ανάγνωση των γεγονότων. Ειδικότερα οι εξελίξεις που οδήγησαν στη Ρωσο-Τουρκική συμφωνία της Μόσχας για το Ιντλίμπ, δεν μπορούν να ερμηνευτούν με τον κοινότυπο αλλά ιδιαίτερα δημοφιλή τα τελευταία χρόνια τρόπο, ότι δηλαδή όλα ήταν μέρος του σχεδιασμού στον οποίον προέβει ο “μέγας σκακιστής Πούτιν”. Για τον απλούστατο λόγο τού ότι κανείς δεν βάζει εμπόδια στον εαυτό του, ειδικά αν είναι μέγας σκακιστής όπως κάποιοι ισχυρίζονται ότι ‘είναι μεγάλος παίκτης…)
Η Τουρκία σημείωσε αυτές τις επιτυχίες χρησιμοποιώντας τη στρατιωτική της ισχύ. Παρακάμπτω τον παιδιάστικο ενθουσιασμό διαφόρων στρατιωτικών αναλυτών σε Ελλάδα και Κύπρο που αναλώνονται σε “αναλύσεις” για το ποιό οπλικό σύστημα σημείωσε επιτυχίες και ποιό απέτυχε και εξουδετερώθηκε. Το αν η εφαρμογή της στρατιωτικής ισχύος ήταν επιτυχής ή όχι, κρίνεται αποκλειστικά και μόνο από το αν επετεύχθησαν οι εθνικοί στόχοι. Και οι Τούρκοι, σε αυτή τη φάση πέτυχαν υπολογίσιμο αριθμό από τους στόχους τους, όπως για παράδειγμα ότι είναι πάνω στον αυτοκινητόδρομο Λατάκειας-Χαλεπίου μέχρι τα βοριότερα σύνορα(εννοώ με στρατιωτικό-αστυνομική παρουσία).ενώ δεν αποχώρησαν από κανένα από τα 12 στρατιωτικά παρατηρητήρια, την στιγμή μάλιστα που σε 4 από αυτά οι δυνάμεις του Άσαντ είναι πάρα πολύ κοντά.. Εξ άλλου, αν ήταν αλήθεια ότι, αυτή τη φορά, η Τουρκία “τα έβαλε με λάθος στρατό”, όπως έγραψε φίλος μου στο fb , εννοώντας το Ρωσικό στρατό, τότε οι δυνάμεις της θα είχαν αποβληθεί βιαίως από το Ιντλίμπ και η Δαμασκός θα είχε τώρα τον έλεγχο και αυτής της επαρχίας. Η πραγματικότητα λοιπόν και όχι το φανταστικό ή το “ποθούμενο”, πρέπει να είναι οδηγός μας στην ανάλυση των τεκταινομένων.
Ο πρώτος εθνικός στόχος που πετυχαίνει μέχρι στιγμής η Τουρκία είναι η διχοτόμηση της Μεσογείου, με τη συνεργασία της κυβέρνησης Σαράζ στη Λιβύη, της οποίας την επιβίωση εξασφάλισε ενώ εμφανίζονται οι Αμερικανοί να την καλύπτουν….Αν μάλιστα οι ΗΠΑ αποκτήσουν βάση στην Τριπολιτάνα, τότε δεν μπορώ να προβλέψω τι θα συμβεί στον Χάφταρ.Την σχετική μελέτη κάνουν Αμερικανοί της Αφρικανικής Διοίκησης των ΗΠΑ στην Στουτγκάρδη από κοινού με επιτελείς του Νατοικού στρατηγείου στη Νάπολι.(όπως είμαι σε θέση να γνωρίζω)
Στη Συρία η Τουρκία δεν έχει έναν, αλλά πλέγμα εθνικών στόχων, κύριων, δευτερευόντων και παρεμπιπτόντως αναφυομένων. Ο πιο προφανής αφορά την κατασκευή του αγωγού που θα συνδέει το Κατάρ με τη Μεσόγειο. Επομένως, τα περί ζώνης ασφαλείας στη Συρία έχουν έννοια μόνο για να αποκαλύψουν την καμουφλαρισμένη επιθυμία της να δημιουργηθεί χώρος γι αυτόν τον αγωγό και παρεμπιπτόντως ή δευτερευόντως για να περιοριστούν οι Κούρδοι. Ως γνωστόν το Κατάρ είναι στρατηγικός συνεργάτης και χρηματοδότης της Τουρκίας, οπότε με την επίτευξη αυτού του κύριου στόχου ταυτόχρονα επιτυγχάνονται πολλοί άλλοι δευτερεύοντες. Το γεγονός ότι με τη συμφωνία της Μόσχας δεν καταργούνται τα Τουρκικά παρατηρητήρια που εγκαταστάθηκαν στα πλαίσια της συμφωνίας του Σότσι του 2018 , σημαίνει ότι η Τουρκία επιμένει και θα πρέπει να αναμένονται νέες κρίσεις στο άμεσο μέλλον.Άλλωστε έχω ήδη γράψει ότι η συμφωνία της Μόσχας είναι εύθραστη.
- 6.Πρέπει να επισημάνω αντικειμενικά ότι αιφνιδιάστηκα από τα σφοδρά αντίποινα των Τούρκων κατά των δυνάμεων του Άσαντ στο Ιντλίμπ κάτι που παραδέχθηκε ο ίδιος ο Πούτιν και έδωσε λεπτομέρειες ο υπουργός Άμυνας της Ρωσίας Σεργκέι Σοιγκού.Υποσυνείδητα τους θεωρούσα αδύναμους . Αυτό που ξεχωρίζει είναι η καταστροφή από τα drones ικανού αριθμού Ρωσικής κατασκευής αντιαεροπορικών συστημάτων τύπου PANTSIR. Διότι τέτοια συστήματα της κατηγορίας του PANTSIR αποτελούν την μοναδική άμυνα απέναντι σε αυτήν την απειλή. Στα χαρτιά το PANTSIR έπρεπε να έχει απόλυτο πλεονέκτημα απέναντι στα drones. Αν οι Τούρκοι έχουν αναπτύξει ή αναπτύξουν στο μέλλον (με βάση την πρόσφατη εμπειρία τους) τεχνικές και τακτικές ώστε να εξουδετερώνουν τέτοιου είδους αμυντικά συστήματα υπάρχει σοβαρό θέμα για την χώρα μας. Για αυτό καλό θα ήταν οι δικοί μας που τα βλέπουν χαλαρά να ασχοληθούν σε βάθος με αυτά τα ζητήματα…..γιατί έρχονται πολύ σοβαρές εξελίξεις…και θα βρεθούμε προ εκπλήξεων…
