Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Επειδή η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με αυξημένη ανησυχία τις δραματικές εξελίξεις στην Ουκρανία, είναι σημαντικό να αντλήσουμε στοιχεία από την σφοδρή σύγκρουση στην Ευρώπη . Εξειδικευμένη και πολυσέλιδη μελέτη του Ινστιτούτου Στίμσον προτείνει διάφορες ιδέες που έχουν επιπτώσεις στην Άπω Ανατολή ,όπου είναι εμφανής η αναθεωρητική και απειλητική στάση της Κίνας απέναντι στην Ταϊβάν. Μάλιστα προβαίνει σε έξι συστάσεις
* Η Μεγάλη Βρετανία και οι ΗΠΑ θα πρέπει να ενισχύσουν τη δέσμευσή τους για την κυριαρχία, την ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας ως και της Ταϊβάν, συνεχίζοντας να παρέχουν αμυντικά όπλα στην Ουκρανία ως και να προσφέρουν πολυδιάστατη συνδρομή στο κράτος της Ταϊβάν.
*Το ΝΑΤΟ θα πρέπει να ενισχύσει την στρατιωτική παρουσία του στα τρία κράτη της Βαλτικής, αποτρέποντας την Ρωσική μελλοντική επιθετικότητα. Ενώ 27 χώρες έχουν δεσμευτεί να παρέχουν στρατιωτικό εξοπλισμό στο Κίεβο , οι ΗΠΑ, η Μ. Βρετανία , η Πολωνία και οι τρεις Βαλτικές χώρες καλύπτουν το μεγαλύτερο μερίδιο του εξοπλιστικού φορτίου . Είναι σημαντικό να προχωρήσουν και άλλες χώρες σε περαιτέρω διάθεση οπλικού φορτίου στην Ουκρανία.
*Οι ΗΠΑ θα πρέπει να επιβεβαιώσουν εκ νέου τις δεσμεύσεις για την ασφάλεια που είχε ήδη κατοχυρωθεί σε προηγούμενη συνθήκη με την Ταϊβάν και να αναπτύξουν μια διευρυμένη πολιτική στρατιωτικής και οικονομικής υποστήριξης για την ασφάλειά της.
*Η ΕΕ πρέπει να κάνει ένα περαιτέρω βήμα τερματίζοντας τις εισαγωγές όλου του Ρωσικού πετρελαίου και φυσικού αερίου. Αυτό το βήμα πιθανότατα έχει αποφευχθεί μέχρι σήμερα, επειδή ορισμένες χώρες εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τη Ρωσική ενέργεια και απαιτούν μια μεταβατική χρονική φάση. Η ΕΕ πρέπει να καταρτίσει μια μετάβαση σε μια Ευρώπη χωρίς Ρωσική ενέργεια σε όσο το δυνατόν συντομότερο χρονικό διάστημα
*Η Μεγάλη Βρετανία και οι ΗΠΑ θα πρέπει να αναλάβουν ηγετικό ρόλο στην επέκταση των υπαρχόντων προμηθειών στρατιωτικού εξοπλισμού, εκπαίδευσης, κοινών στρατιωτικών ασκήσεων, συνεργασίας στον κυβερνοπόλεμο και εκπαίδευσης σε όλες τις πτυχές του φάσματος του υβριδικού πολέμου σε ευάλωτα συμμαχικά κράτη ως αποτρεπτικό μέσο κατά της Ρωσικής και Κινεζικής στρατιωτικής επιθετικότητας.
*Η υποστήριξη νέων δημοκρατιών όπως η Ουκρανία και η Ταϊβάν θα πρέπει να γίνει κεντρικό στοιχείο μιας εθνικής ταυτότητας μετά το Brexit σε μια παγκόσμια εξωτερική πολιτική του Λονδίνου. Όπως είπε η υπουργός εξωτερικών Λιζ Tρας, «Πρέπει να αγωνιστούμε για το κράτος δικαίου, την ελευθερία και τη δημοκρατία, και πρέπει να πάμε αυτόν τον αγώνα μέχρι εκεί που βρίσκεται αυτή η ιδεολογική μάχη. Η ασφάλεια δεν αφορά πλέον αποκλειστικά το στρατιωτικό υλικό. Η μάχη λαμβάνει χώρα τώρα στον κυβερνοχώρο, στην οικονομία και στην απαίσια εκμετάλλευση των ανθρώπων ως εγγύηση». Με άλλα λόγια η Ταϊβάν και η Ουκρανία μπορεί να απέχουν γεωγραφικά χιλιάδες μίλια μεταξύ τους, αλλά σε γεωπολιτικά διακυβεύματα μοιάζουν σημαντικά.
