Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Επειδή οι Ρωσικές ένοπλες δυνάμεις συνεχίζουν να υφίστανται συνεχείς και αυξανόμενες απώλειες, ο Πούτιν ζήτησε από τον υπουργό άμυνας Σεργκέι Σοιγκού να συνδράμει άμεσα στη διευκόλυνση της εισόδου και προώθησης εθελοντών από τη Μέση Ανατολή για να πολεμήσουν στην Ουκρανία και ειδικά στο Χάρκοβο, στη Μαριούπολη και στο Τσέρνιχοφ.
Σύμφωνα με τον Σοιγκού , το υπουργείο του έχει ήδη λάβει περίπου 16.300 αιτήσεις από άτομα που είναι πρόθυμα να ενισχύσουν την προβληματική Ρωσική πολεμική προσπάθεια . Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του υπογράφοντα αυτοί οι εθελοντές είναι μέλη των παραστρατιωτικών Συριακών δυνάμεων εθνικής άμυνας ως και από μονάδες του 5ου Σώματος των τακτικών ενόπλων δυνάμεων της Συρίας. Κάποιοι φέρεται επίσης να στρατολογούνται στην ανατολική Λιβύη. Ο μέσος μισθός των μαχητών υπολογίζεται σε 300–500 δολ το μήνα και θα καταβάλλεται από τον Ρωσικό προϋπολογισμό . Από την περασμένη εβδομάδα, ο Ρωσικός στρατός έχει “κολλήσει” σε μεγάλο βαθμό και δεν διεξάγει μαζικές χερσαίες επιθέσεις ενώ αριθμητικά μεταφέρει Ρωσικές μονάδες από την 102η στρατιά στην Αρμενία καθώς και μονάδες από την κατεχόμενη Νότια Οσσετία στην Γεωργία.
Οι δυνάμεις εισβολής προσπαθούν να καταλάβουν πολλές πόλεις-κλειδιά, συμπεριλαμβανομένου του Κίεβου και της Μαριούπολης, αλλά προς το παρόν οι Ουκρανοί υπερασπιστές συνεχίζουν να συγκρατούν και απωθούν τους Ρώσους. οι οποίοι έχουν άμεση ανάγκη ενισχύσεων για την επίτευξη των στρατιωτικών στόχων της Μόσχας. Ταυτόχρονα, η παρουσία τέτοιων ξένων μαχητών στην Ουκρανία μπορεί να έχει σχεδιαστεί για να εκφοβίσει τους Ουκρανούς να συνθηκολογήσουν, αλλά η προσέλκυση ξένων εθελοντών δεν πρόκειται να αλλάξει δραματικά την αρνητική κατάσταση για την Ρωσία στο έδαφος. τουλάχιστον για δύο λόγους.
Πρώτο, πολλοί μαχητές από τη Μέση Ανατολή δεν συμμετείχαν ποτέ σε κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με τις Ρωσικές ένοπλες δυνάμεις, προτιμώντας αντ’ αυτού να επιχειρούν σε μικρούς, κινούμενους και εγγενώς ξεχωριστούς σχηματισμούς. Εάν έτσι δράσουν στην Ουκρανία, οι μονάδες τους θα αντιμετωπίσουν σοβαρές υλικοτεχνικές, εδαφικές ως και πολιτιστικές προκλήσεις, καθώς οι μαχητές της Μέσης Ανατολής δεν γνωρίζουν το έδαφος ή τις τοπικές γλώσσες. Κάνοντας τα πράγματα χειρότερα από αυτή την άποψη, οι Ρώσοι διοικητές χρησιμοποιούν απαρχαιωμένους χάρτες, γεγονός που οδηγεί σε περαιτέρω αποπροσανατολισμό των επιτιθέμενων στρατιωτικών δυνάμεων. Την ίδια στιγμή, η βούληση των μισθοφόρων να πολεμήσουν για τη Μόσχα θα υπονομευθεί από τα οικονομικά προβλήματα της ίδιας της Ρωσίας αφού ακόμη και τα τακτικά Ρωσικά στρατεύματα αντιμετωπίζουν ήδη καθυστερήσεις πληρωμών .
Δεύτερο, οι προκλήσεις και οι απώλειες του αστικού πολέμου πιθανότατα θα υπερβούν τα όποια οφέλη μπορεί να αποκομίσει η Ρωσία από αυτή τη μέτρια “ένεση” μαχητών της Μέσης Ανατολής ή από την ψυχολογική επίδραση στον πληθυσμό που μπορεί να έχει η συμβολική παρουσία τους στο πεδίο της μάχης. Προς το παρόν, τα Ρωσικά στρατεύματα δεν έχουν ακόμη εμπλακεί σε μεγάλης κλίμακας αστικό πόλεμο. Αντίθετα, επικεντρώνονται στον βομβαρδισμό στρατηγικών πόλεων όπως το Τσερνίχιβ, το Σούμι, το Mικολάεφ ,τη Μαριούπολη και το Χάρκοβο. Αυτή δράση στοχεύει αναμφίβολα στο να τρομοκρατήσει τον τοπικό πληθυσμό σε υποταγή, αποφεύγοντας τις θανατηφόρες μάχες με μονάδες Ουκρανικού στρατού, δυνάμεις εδαφικής άμυνας, ακόμη και ένοπλους κατοίκους της περιοχής με οικεία γνώση των δικών τους γειτονιών.
Ακόμα κι αν ξένοι μαχητές που υποστηρίζονται από τη Ρωσία καταφέρουν να πλησιάσουν πόλεις της Ουκρανίας, θα αντιμετωπίσουν σοβαρή αντίσταση, όπως βρήκε το Τσετσενικό τάγμα της Ρωσίας τις πρώτες πέντε μέρες του πολέμου, όταν η μονάδα αποδεκατίστηκε στα περίχωρα του Κιέβου . Το Ρωσικό “κόλπο” της σύστασης της δικής του «λεγεώνας των ξένων» στην Ουκρανία —αν και είναι κάτι παραπάνω από απλή προπαγάνδα— είναι εντελώς απίθανο να φέρει τη Μόσχα πιο κοντά στη νίκη.
Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
