Το 1949, η Τουρκία ήταν η πρώτη μουσουλμανική χώρα που αναγνώρισε το Ισραήλ, αλλά από το 2010 (Μαβί Μαρμαρά) οι δύο χώρες βρέθηκαν σε μια αυξανόμενη ένταση και το 2018 ο Ερντογάν απέσυρε τον τούρκο πρέσβη, με αφορμή την αναγνώριση από τις ΗΠΑ , της Ιερουσαλήμ, ως νέας πρωτεύουσας.
Η πρόσφατη επίσκεψη του Ισραηλινού προέδρου Ισαάκ Χέρτζογκ, σηματοδότησε μια αλλαγή στις σχέσεις των δύο χωρών, μια προσπάθεια να εστιάσουν στα αμοιβαία συμφέροντα. Να επισημάνουμε ότι οι αρμοδιότητες του προέδρου είναι περιορισμένες και συνεπώς οι επαφές του είναι κυρίως εθιμοτυπικές.
Παρά τα καλά λόγια και τις προθέσεις, το Παλαιστινιακό και ιδιαίτερα οι στενές σχέσεις της Τουρκίας με τη Χαμάς, διατηρούν τα σύννεφα στις μεταξύ τους σχέσεις.
Τα προηγούμενα χρόνια, ορισμένοι αναλυτές, Ισραηλινοί και μη, θεώρησαν ότι η Τουρκία θα μπορούσε να έχει συμβάλλει, ωθώντας αθόρυβα την Χαμάς μακριά από τις σκληροπυρηνικές απόψεις της, πλην όμως δεν επιβεβαιώθηκαν .
Το αντίθετο μάλιστα, καθώς οι σχέσεις των δύο χωρών επιδεινώθηκαν με την ταύτιση της Τουρκίας με τη Χαμάς, καθώς επίσης τελευταία και με την παρουσία του «στρατιωτικού» αρχηγού της Χαμάς Saleh al-Aruri στην Τουρκία και τη συμμετοχή του στην τρομοκρατία στη Δυτική Όχθη.
Διπλωματικές πηγές επισήμαιναν κατά καιρούς ότι η επιδίωξη εξομάλυνσης των σχέσεων με τη Τουρκία, θα έπρεπε να περάσει μέσα από μια ειλικρινή απόφαση διαφοροποίησής της από τη Χαμάς, που θεωρούν το πιο προβληματικό ζήτημα στις μεταξύ τους σχέσεις.
Ο Ερντογάν έχει αρκετούς λόγους για να επιδιώκει καλές σχέσεις με το Ισραήλ αυτή τη στιγμή – μια επιθυμία να αμβλύνει την περιφερειακή απομόνωση της Τουρκίας, μια ελπίδα για έναν απίθανο αγωγό που θα μεταφέρει ισραηλινό αέριο στην Τουρκία, ίσως μια αναζήτηση συνεργασίας με το Ισραήλ σε έργα υψηλής τεχνολογίας, ίσως ώθηση στις ήδη ακμάζουσες εμπορικές σχέσεις, όλα προς το συμφέρον της βελτίωσης των προοπτικών επανεκλογής του, αλλά το κύριο κίνητρό του είναι να εντυπωσιάσει την Ουάσιγκτον.
Το Ισραήλ έχει ξεκαθαρίσει ότι θέλει μια σταθερή σχέση με την Τουρκία, αν και η ηγεσία του είπε επίσης ότι δεν θα κάνει οτιδήποτε που θα υπονομεύσει τις στενές σχέσεις του με την Ελλάδα και την Κύπρο, κάτι που σχεδόν σίγουρα αποκλείει τον αγωγό ή την άμεση στρατιωτική συνεργασία. Έχει επανειλημμένα τονιστεί, ότι «θα προχωράνε βήμα-βήμα».
Η έλλειψη «προβλεψιμότητας» στο πρόσωπο του Ερντογάν, αποτελεί, σύμφωνα και με δηλώσεις του Ισραηλινού πρωθυπουργού, το κλειδί στη διατήρηση, πάση θυσία των σχέσεων με Κύπρο και Ελλάδα, εκεί λοιπόν εστιάζεται και η μάλλον απίθανη επιλογή ενός αγωγού μέσω Β. Κύπρου και Τουρκίας.
Όσον αφορά μάλιστα στο τελευταίο, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι, η «στήριξη» ενός αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου, από τη λεκάνη της Λεβαντίνης, μέσω του ψευδοκράτους και της Τουρκίας, προς Ευρώπη, θα έδινε διεθνή υπόσταση σ’ αυτό (ψευδοκράτος), με προφανή εξέλιξη στη Τουρκική στρατηγική στη περιοχή.
Η περιφερειακή ηγεμονία που επιδιώκει παντοιοτρόπως η Τουρκία, δεν πρόκειται να γίνει ανεκτή, κυρίως από το Ισραήλ, αλλά και την Αίγυπτο.
Απόστολος ΤσιμογιάννηςΟ Απόστολος Τσιμογιάννης είναι Υποστράτηγος (ε.α), με μεγάλη επιτελική και διοικητική εμπειρία στον τομέα των Millitary Logistics. Έχει υπηρετήσει σε ανάλογη επιτελική θέση του NATO/NSPA. Είναι τακτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Logistics.
