Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Το αποτελεσματικό κλείσιμο του στενού του Ορμούζ από το Ιράν σε απάντηση σε μια μαζική επιχείρηση αεροπυραυλικών βομβαρδισμών ΗΠΑ-Ισραήλ έχει προκαλέσει χάος στις παγκόσμιες αγορές ενέργειας. Τα πράγματα θα μπορούσαν να χειροτερέψουν ακόμη περισσότερο, λένε ειδικοί αναλυτές αν διακοπεί και η διέλευση από το στενό Μπαμπ αλ-Μαντάμπ ,μια άλλη κρίσιμη ναυτιλιακή οδός στη Μέση Ανατολή.
Σημείο συμφόρησης στα ανοιχτά των ακτών του Ιράν, το στενό του Ορμούζ συνδέει τον Κόλπο με τον ανοιχτό ωκεανό και τις παγκόσμιες αγορές μέσω του Κόλπου του Ομάν και της Αραβικής Θάλασσας. Ομοίως, το Μπαμπ αλ-Μαντάμπ είναι ένα στενό πέρασμα για πλοία που εισέρχονται ή εξέρχονται από την Ερυθρά Θάλασσα, της οποίας η ακτογραμμή της Υεμένης ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από τους αντάρτες Χούθι, μια ένοπλη ομάδα που υποστηρίζεται από το Ιράν.
Ως εξτρεμιστική οργάνωση που έχει χαρακτηριστεί από τις ΗΠΑ και έχει προηγουμένως επιτεθεί σε διεθνή πλοία στο στενό Μπαμπ αλ-Μαντάμπ και την Ερυθρά Θάλασσα, οι Χούθι – ένας από τους πιο υπολογίσιμους συμμάχους της Τεχεράνης – έχουν μέχρι στιγμής μείνει έξω από τον πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν. Αν τελικά εισέλθουν στη διαμάχη-μέσα στις επόμενες ημέρες- θα υπάρξουν ακόμη περισσότερα κύματα σοκ στις αγορές ενέργειας αφού η απειλή των Χούθι εδώ είναι πραγματική.
Το Στενό Μπαμπ αλ-Μαντάμπ αντιπροσωπεύει περίπου το 6% του παγκόσμιου πετρελαίου που διακινείται μέσω θαλάσσης, σύμφωνα με την Υπηρεσία Πληροφοριών Ενέργειας των ΗΠΑ. Η Σαουδική Αραβία, ο μεγαλύτερος εξαγωγέας πετρελαίου στον κόσμο, έχει ανακατευθύνει εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου από τον Κόλπο στην Ερυθρά Θάλασσα μέσω του αγωγού Ανατολής-Δύσης από την έναρξη του πολέμου στις 28 Φεβρουαρίου.
Υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός δεξαμενόπλοιων που κάνουν τώρα τη διέλευση μέσω Ερυθράς Θάλασσας για να παραλάβουν αργό πετρέλαιο, από το λιμάνι Γιανμπού της Σαουδικής Αραβίας στην Ερυθρά Θάλασσα, τη μόνη άλλη διαδρομή εξαγωγής πετρελαίου της χώρας, και αυτό είναι πολύ σημαντικό για τις αγορές πετρελαίου επειδή ανακουφίζει την πίεση από το πλήρες κλείσιμο του Κόλπου.Αν οι Χούθι επιτέθούν στο Γιανμπού και αν διαταράξουν τις εξαγωγές από τον τερματικό σταθμό, τότε βλέπουμε μια διακοπή 7 εκατομμυρίων βαρελιών την ημέρα.
Οι Χούθι δεν έχουν κάνει επίσημη ανακοίνωση συμμετοχής μέχρι τώρα στον πόλεμο του Ιράν. Αλλά ο ηγέτης τους, Αμπντούλ Μαλίκ αλ-Χούθι, δήλωσε χθες ότι η ομάδα είναι πανέτοιμη να χτυπήσει οποιαδήποτε στιγμή το κρίνει σκόπιμο. «Όσον αφορά την στρατιωτική κλιμάκωση και δράση, τα δάχτυλά μας είναι στη σκανδάλη ανά πάσα στιγμή, εάν οι εξελίξεις το απαιτούν», είπε
Το ημιεπίσημο πρακτορείο ειδήσεων Fars του Ιράν δήλωσε στις 17 Μαρτίου ότι οι Χούθι ήταν σε πλήρη επιφυλακή και θα μπορούσαν να ενταχθούν στην πολεμική προσπάθεια της Τεχεράνης. Το Fars προειδοποίησε ότι η εμπλοκή των Χούθι στον πόλεμο θα μπορούσε να οδηγήσει στο κλείσιμο του στενού Μπαμπ αλ-Μαντάμπ. Δεν είναι σαφές αν η απουσία των Χούθι από τον πόλεμο του Ιράν είναι σκόπιμη ή αποτελεί ένδειξη της τρέχουσας αδυναμίας της ομάδας.
Οι Χούθι είναι βασικό μέλος του λεγόμενου άξονα αντίστασης του Ιράν, του χαλαρού δικτύου αντιπροσώπων και μαχητικών ομάδων εναντίον του Ισραήλ. Αλλά οι Χούθι διατηρούν σημαντική αυτονομία και το Ιράν έχει μόνο περιορισμένο έλεγχο στις ενέργειες της ομάδας.Αλλά ο Άχμετ Νάιγκι, αναλυτής για την Υεμένη ,ανέφερε στον υπογράφοντα ότι η απόφαση των Χούθι να μείνουν εκτός πολέμου είναι μια υπολογισμένη κίνηση που συντονίζεται με το Ιράν.
Αντί να ενεργοποιήσει όλα τα μέτωπα ταυτόχρονα, το Ιράν φαίνεται να διαχειρίζεται την κλιμάκωση σταδιακά και να κρατά τους Χούθι σε εφεδρεία.Υπό αυτή την έννοια, οι Χούθι λειτουργούν ως ένα σημαντικό χαρτί που μπορεί να παιχτεί αργότερα, ειδικά δεδομένης της ικανότητάς τους να διαταράσσουν τη ναυτιλία στην Ερυθρά Θάλασσα και να δημιουργούν ευρύτερη οικονομική πίεση και πίεση ασφαλείας. Το να κρατάς τους Χούθι πίσω διατηρεί αυτό το πλεονέκτημα
Αν η στρατιωτική πίεση στο Ιράν αυξηθεί ή ο πόλεμος εισέλθει σε μια πιο κρίσιμη φάση, οι Χούθι θα μπορούσαν να παρέμβουν παρά το πιθανό κόστος στο εσωτερικό τους μέτωπο στην Υεμένη.Επομένως, η τρέχουσα αυτοσυγκράτησή τους μοιάζει περισσότερο με συγχρονισμό παρά με απροθυμία να εμπλακούν..
