Η νίκη του Τράμπ στις εκλογές των ΗΠΑ είναι πλέον γεγονός και μετά τα τυπικά συγχαρητήρια όλοι συζητάνε την επόμενη μέρα. Φυσικά επόμενη μέρα θα υπάρξει και για τους αμερικανούς πολίτες στο εσωτερικό των ΗΠΑ, όσο και για την παγκόσμια κοινότητα, αφού ο Ηγέτης της υπερδύναμης έχει την δυνατότητα να καθορίζει την κατάσταση ειρήνης και ασφάλειας στον Πλανήτη.
Βέβαια την ίδια δυνατότητα πλέον έχει αποκτήσει και η Ρωσία και μάλιστα όχι μόνο στην κλειστή περιφέρεια της αλλά και ευρύτερα, με τις στρατιωτικές ικανότητες που έχει αναπτύξει από την Βόρεια θάλασσα μέχρι την Μεσόγειο και τον Ειρηνικό.
Πούτιν και Τράμπ είναι πλέον αντιμέτωποι στην παγκόσμια σκηνή και ακούγονται πολλά για το καλό κλίμα και την εκτίμηση που υπάρχει μεταξύ τους και μάλιστα για ενδεχόμενη ύφεση στις Αμερικανο-ρωσικές σχέσεις. Πιστεύει όμως κανείς ότι το προφίλ των δύο ηγετών δημιουργεί τέτοιες προϋποθέσεις αγαστής συνεργασίας … Δηλαδή αυτές οι δύο αυταρχικές και φασίζουσες φιγούρες θα βελτιώσουν την κατάσταση ασφάλειας, που σημαίνει θα υποχωρήσουν σε αμοιβαίους συμβιβασμούς για το καλό της ανθρωπότητας στη Συρία, παραβλέποντας τα εθνικά τους αρρωστημένα συμφέροντα. Δηλαδή πιστεύει κανένας ότι ο Τράμπ θα συμβιβαστεί με την ιδέα να στηρίξει τον Άσαντ στην περιοχή ή ο Πούτιν να δεχθεί να αποχωρήσει από την Κριμαία ή θα σταματήσουν οι συγκεντρώσεις δυνάμεων στην Βαλτική …
Γνωρίζοντας όμως τους δύο ηγέτες θα στοιχηματίζαμε για το αντίθετο, δηλαδή μετά από κάποιο διάστημα ηρεμίας που χρειάζεται ο Τράμπ για προσαρμογή και πλήρη ενημέρωση, θα αποτελέσει ίσως τον πιο πολεμοχαρή αμερικανό πρόεδρο, εξάλλου έχει αναγγείλει την μεγαλύτερη αύξηση του εξοπλιστικού προϋπολογισμού των ΗΠΑ των τελευταίων δεκαετιών, όπως και θεαματική αύξηση των Ενόπλων Δυνάμεων γενικότερα. Τι τα θέλει άραγε όλα αυτά, μήπως για να αμυνθεί της Αμερικής από τους εξωγήινους …
Φυσικά και όλοι αυτοί οι εξοπλισμοί θα αποτελέσουν τα εργαλεία του να διεκδικήσει τα πάντα και να εκμηδενίσει τον αντίπαλο του, Πούτιν. Το ίδιο βέβαια αποτελεί και την αντίληψη Πούτιν, να διεκδικήσει όσα μπορεί από τις ΗΠΑ. Δυστυχώς θα ζήσουμε πολεμικές συγκρούσεις και αναμετρήσεις που ο Μπούς θα φαντάζει άγγελος. Και όλα αυτά δεν χρειάζεται μαντικές ικανότητες για να τα προβλέψει κάποιος, αλλά να συνειδητοποιήσει ότι οι δύο αντίπαλοι τρέφονται από την φασίζουσα μανία τους. Δυστυχώς σε αυτή την τακτική τους θα βρουν πολλούς συμμάχους, μια και η Ευρώπη εδώ και καιρό αποτελεί εκκολαπτήριο παρομοίων ηγετών που αναδεικνύονται όλο και περισσότερο.
Έτσι θα θέλαμε να θυμίσουμε αυτά που έλεγε ο Τράμπ πριν την εκλογή του, υποσχέθηκε ότι θα αυξήσει το μέγεθος του στρατού των ΗΠΑ σε 540.000 εν ενεργεία στρατιώτες, σήμερα οι εν ενεργεία είναι 475.000, θα αυξήσει τον συνολικό στόλο του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ στα 350 πολεμικά πλοία, σε σύγκριση με τον στόχο για αποκατάσταση του στόλου στα 308 πλοία, θα αναβαθμίσει τα ταχύπλοα σκάφη του Ναυτικού και θα αποκτήσει σύγχρονα αντιτορπιλικά για την αντιμετώπιση των πυραυλικών απειλών από το Ιράν, τη Βόρεια Κορέα και άλλες χώρες, θα αυξήσει τα μαχητικά αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ σε 1.200, από 1.113. Επιπλέον ανέφερε θα πληρώσει για τον μεγαλύτερο στρατιωτικό προϋπολογισμό των ΗΠΑ.
Θεωρούμε ότι αν δεν αλλάξει κάτι δραματικά, η παγκόσμια ασφάλεια θα αντιμετωπίσει πολλαπλές απειλές και πολύ δυσκολότερες καταστάσεις από τις σημερινές. Η Ελλάδα θα πρέπει να δει την σκληρή πραγματικότητα και να αλλάξει πορεία, αποκαθιστώντας τις εξοπλιστικές ανάγκες, που είναι πιο απαραίτητες από ποτέ, αλλά και να δημιουργήσει άμεσα εκπαιδευμένους μαχητές κληρωτούς, που θα είναι έτοιμοι να αμυνθούν της Πατρίδας τους.
Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος
Στρατηγικός Αναλυτής
Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας
στη ΝΑ Μεσόγειο
