Είναι η εποχή που συνήθως μια συγκεκριμένη μερίδα του κόσμου, κυρίως όσοι προέρχονται από τον χώρο των Ενόπλων Δυνάμεων και μάλιστα όχι όλοι της συγκεκριμένης κατηγορίας πολιτών, ασχολούνται με τις κρίσεις των ανωτάτων Αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων. Βεβαίως ασχολείται και μέρος του τύπου, που έχει στην θεματολογία του, την Ασφάλεια και Άμυνα της χώρας κυρίως ενημερωτικά και ειδησιογραφικά.
Η συγκεκριμένη δράση, όπως οι ίδιοι οι Αξιωματικοί καταγγέλλουν τόσο επώνυμα όσο και ανώνυμα, αποτελεί προϊόν συναλλαγής μεταξύ των κομματικών, θρησκευτικών, ή άλλων γνωριμιών και δημοσίων σχέσεων και λιγότερο ικανοτήτων και κάποιας αξιοκρατικής διαδικασίας.
Όλη αυτή η κατάσταση βεβαίως, που βλέπουμε να επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο, έχει καταντήσει τουλάχιστον φαιδρή. Δηλαδή είναι γελοίο να ακούς ότι ενόψει των κρίσεων, κάποιοι έχουν προβάδισμα επειδή ανήκουν σε κάποιο χώρο ή γνωρίζουν κάποιο σημαντικό πρόσωπο ή για χίλιους άλλους λόγους, πέραν των όποιων τυπικών προσόντων διαθέτουν.
Αυτή λοιπόν η κατάσταση είναι προφανές ότι έχει βυθίσει στην πλήρη απαξίωση την συγκεκριμένη διαδικασία και οι κρίσεις θεωρείται ουσιαστικά ένα πάρτυ συμφερόντων. Δεν είναι άλλωστε μακριά η εποχή που ο Στρατηγός Ζιαζιάς αποκάλυψε όλη την «ίντριγκα» και προς τιμήν του παραιτήθηκε της θέσης του Αρχηγού Στρατού.
Μάλιστα τόσο πολύ ενοχλήθηκε το σύστημα των κρίσεων από αυτή την ενέργεια, που ακόμα δεν έχει ησυχάσει από την γενναία πράξη Ζιαζιά και οι πρωταγωνιστές της εποχής τρώγονται με τα ρούχα τους. Εξαιρετικά αποκαλυπτική είναι η συνέντευξη του τότε υφυπουργού κ. Καράμπελα (προερχόμενου από τον χώρο των Ενόπλων Δυνάμεων), που στην ουσία επιβεβαιώνει και δικαιώνει, μέσα από αστήριχτες καταγγελίες, τον γενναίο Στρατηγό που παραιτήθηκε. Σας συνιστούμε να ακούσετε την συνέντευξη Καράμπελα, που σας παραθέτουμε, από το σημείο 12:26 μέχρι τέλους και θα βγάλετε τα πιο ασφαλή συμπεράσματα για τον τρόπο διεξαγωγής των κρίσεων στις Ένοπλες Δυνάμεις.
Θεωρούμε ότι η διαδικασία των ετησίων κρίσεων στις Ένοπλες Δυνάμεις, αποτελεί μια απαξιωμένη διαδικασία, τα αποτελέσματα της οποίας σε τίποτα δεν αντιπροσωπεύουν την αξιοσύνη των Ελλήνων Αξιωματικών. Θα λέγαμε μάλιστα ότι οι αξιότεροι αναπαύονται κάπου στις ιδιαίτερες πατρίδες τους, μη μπορώντας να προσαρμοσθούν στο ιδιότυπο αυτό σύστημα συμφερόντων, που έχουν εφεύρει οι πολιτικοί για να παίζουν το παιχνίδι τους, αλλά και το στηρίζουν οι μετριότητες των Ανωτάτων Αξιωματικών, που δεν θα είχαν άλλο τρόπο να αναδειχθούν. Έτσι με τη σειρά μας θα θέλαμε να ευχηθούμε σε όλους τους νέους Αρχηγούς καλή επιτυχία στο έργο τους και να μην ξεχνάνε ποτέ ότι υπάρχει και ο δρόμος Ζιαζιά, εάν θέλουν να προσφέρουν κάποια υπηρεσία στην Πατρίδα αλλά και τους νεώτερους Αξιωματικούς.
Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος
Στρατηγικός Αναλυτής
Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας
στη ΝΑ Μεσόγειο
