Διαβάσαμε και εμείς όπως και πολλοί άλλοι Έλληνες πολίτες την ανοικτή επιστολή του απόστρατου Στρατηγού Συναδινού προς τον κ. Αρχηγό του Στρατού Στεφανή Αλκιβιάδη, που σε γενικές γραμμές τον κατηγορεί για την ενέργεια του να τιμωρήσει, τον πεζοναύτη σημαιοφόρο μιας μονάδας, διότι κατά την διάρκεια της πρόσφατης παρέλασης της 25ης Μαρτίου, απένειμε νωχελικά τον απαιτούμενο χαιρετισμό προς την πολιτειακή ηγεσία.
Σίγουρα η κριτική σε κάθε πρόσωπο, που επιτελεί ένα θεσμικό ρόλο, όχι μόνο επιτρέπεται αλλά και επιβάλλεται και μάλιστα όλοι οι θεσμικοί παράγοντες θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους κάθε καλόπιστη κριτική από όπου και αν προέρχεται. Συνεπώς στην προκειμένη περίπτωση το ερώτημα είναι εάν η κριτική που άσκησε ο κ. Συναδινός είναι καλοπροαίρετη ή όχι και εάν ο υπόψη απόστρατος Στρατηγός δικαιούται να κάνει τέτοιου είδους κριτική.
Σε καμία περίπτωση δεν λαμβάνουμε υπόψη μας ότι ο κ. Συναδινός αποτελεί ενεργό στέλεχος και μάλιστα Ευρωβουλευτής της Χρυσής Αυγής. Η προσέγγιση μας δεν κινείται με πολιτικά κριτήρια αλλά με αντικειμενική λογική.
Αναρωτιόμαστε λοιπόν ένας άνθρωπος που υπήρξε μέρος της εξουσίας μέχρι την πρόσφατη προ ολίγων ετών αποστρατεία του και μάλιστα σε υψηλές θέσεις, αποδεχόμενος όλη την μέχρι τότε μνημονιακή λαίλαπα στο χώρο των Ενόπλων Δυνάμεων, που δεν τον είδαμε να παραιτείται για τα κακώς κείμενα, πως έρχεται σήμερα και γίνεται κριτής άλλων συναδέλφων του, έστω και αν και εκείνοι με την σειρά τους τηρούν την ίδια ή και χειρότερη τακτική, προκειμένου να είναι αρεστοί στους πολιτικούς τους προϊσταμένους.
Δηλαδή επί των ημερών του Στρατηγού Συναδινού η πολιτική ηγεσία συμπεριφερότανε διαφορετικά και δεν το ξέρουμε !!!
Σας παραθέτουμε παρακάτω αυτούσια την επιστολή Συναδινού
Βρυξέλλες, 29 Μαρτίου 2017
Κύριε Αρχηγέ,
Παρακολουθώ την εξέλιξή σου, από την πρώτη στιγμή που ανέλαβες τα καθήκοντα σου, ως Α/ΓΕΣ. Σε ενθυμούμαι από το 1982, από νεαρό Εύελπι και γνωρίζω την πορεία σου. Έχεις επωμισθεί ένα βαρύ φορτίο και νιώθω την υποχρέωση να σου επισημάνω ένα σοβαρό ολίσθημά σου.
Μου προκάλεσε αλγεινή εντύπωση το γεγονός ότι, διέταξες την τιμωρία του Σημαιοφόρου του 575 Τάγματος Πεζοναυτών κατά την παρέλαση της 25ης Μαρτίου, εγκαλώντας τον για το νωθρό χαιρετισμό, ενώπιων του ανώτατου πολιτειακού άρχοντα.
Με αφορμή κατ’ ελάχιστον αυτό, έχω να παρατηρήσω ότι μάλλον επέλεξες λάθος τρόπο να στηλιτεύσεις την υπάρχουσα έλλειψη ζωηρότητας και να αποκαταστήσεις την, προ πολλού, απολεσθείσα πειθαρχία στο Στράτευμα. Είμαι της άποψης ότι, οι εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες των Ενόπλων Δυνάμεων χρησιμοποίησαν τον Υπουργικό θώκο του ΥΕΘΑ, ως μέσο προσωπικής πολιτικής προβολής, ως εφαλτήριο πολιτικής ανέλιξης αλλά και ως ευκαιρία να αναδείξουν τα πολιτικά τους κόμπλεξ κατωτερότητας στο στρατιωτικό προσωπικό. Έτσι αφέθηκαν παντελώς ανενόχλητοι από τις στρατιωτικές ηγεσίες να ασελγήσουν πάνω στο υγιές σώμα των Ενόπλων Δυνάμεων, τα αποτελέσματα των οποίων είναι αυτά που διαπιστώνεις εσύ τώρα.
Μόνο ο επαγγελματισμός, η αυτοθυσία και το φιλότιμο του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων έχουν διατηρήσει την αποτρεπτική ικανότητα και το αξιόμαχό τους. Η εμπέδωση των παραπάνω αποτελούν, πρωτίστως, έργο και αποστολή του εκάστοτε Αρχηγού.
Ως Αρχηγός οφείλεις να διορθώσεις τα κακώς κείμενα, εντός του Στρατεύματος. Πριν απαιτήσεις οτιδήποτε πρέπει να ριζώσεις στις ψυχές του προσωπικού σου, την φιλοπατρία, την αξιοκρατία, την αξιοπρέπεια και την ενσυνείδητη πειθαρχία. Τότε και μόνο αφού υλοποιήσεις τα παραπάνω, νομιμοποιείσαι ηθικά να εγκαλείς τον όποιο παραβάτη.
Το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων έχει υποστεί κατάφωρες αδικίες έναντι οποιουδήποτε άλλου παραγωγικού και μη κλάδου, της Ελληνικής κοινωνίας. Δεν αναφέρομαι μόνο στις ανάλγητες μειώσεις και την απώλεια του εισοδήματός του, ως και άνω του 50%. Αναφέρομαι στην απουσία του ηθικού, την απαράδεκτη ανέχεια της Ιεραρχίας στην έλλειψη ανθρωποκεντρικών δομών, την αδικαιολόγητη απαξίωση των στρατιωτικών αρετών, την επικίνδυνη γήρανση του προσωπικού – ήδη το μεγαλύτερο μέρος των ΕΠΟΠ διανύει το 40ο έτος της ηλικίας τους – ακόμα και την άγρα ψήφων από τους πολιτικούς μέσω της παραχώρησης, πάσης φύσεως αδειών, που αφήνουν μη επανδρωμένες τις Μονάδες και τα Επιτελεία.
Πάνω από όλα οφείλεις να προστατεύεις το προσωπικό σου, να στέκεσαι αρωγός, να επιλύεις τα προβλήματά του και να αποτελείς φάρο και παράδειγμα προς μίμηση, ακόμα και αν χρειάζεται να ανέχεσαι έναν Υπουργό, ο οποίος παλιμπαιδίζει, ρυπαίνοντας την τιμημένη στολή του Έλληνα αξιωματικού, φέροντάς την αμελητί, χωρίς αυτό να προβλέπεται ή/και να επιτρέπεται.
Η μακροημέρευση ενός Αρχηγού στη θέση του, δεν αποτελεί εχέγγυο αποδοτικότητας και επίτευξης στόχων. Για αυτό τον λόγο δεν πρέπει να αποτελεί και ΑΝΣΚ. Η παρούσα κατάσταση του Στρατού, δεν αφήνει περιθώρια για εκπτώσεις στην πειθαρχία, την εκπαίδευση και υποχωρήσεις, που χτίζουν καριέρες. Επιβάλλει χρηστή Διοίκηση και εμπνευσμένη Ηγεσία.
Αποστέλλω την παρούσα ως Αξιωματικός για τον οποίο η στολή αποτελεί σάρκα της σάρκας του και ο οποίος πραγματικά θλίβεται και ανησυχεί για την κατάσταση στις Ένοπλες Δυνάμεις.
Με εκτίμηση
Ελευθέριος Συναδινός
Αντιστράτηγος ε.α.
Ευρωβουλευτής Λαϊκού Συνδέσμου – Χρυσή Αυγή
Θεωρούμε ότι η ελάχιστη αυτοκριτική για όλα όσα σήμερα βασανίζουν τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και κυρίως η αναξιοκρατία και πολιτικές, θρησκευτικές, παραγοντικές και κάθε άλλου είδους εξαρτήσεις έμμεσες ή άμεσες, θα έπρεπε όλους όσους σιώπησαν τα χρόνια που ήταν ανώτατοι αξιωματικοί, να τους επιβάλλουν να σιωπήσουν και αφού περάσανε στην αποστρατεία.
Αποτελεί τουλάχιστον ηθική θρασύτητα να καταγγέλλονται οι νεώτεροι από αυτούς που τους εκπαιδεύσανε στην ισχύουσα ενδοτική νοοτροπία. Τουλάχιστον μια συγνώμη προς το στράτευμα και τους Έλληνες πολίτες ίσως θα χρειαζότανε περισσότερο από μια ανούσια κριτική. Όσο για τον νυν Αρχηγό Στρατού ελπίζουμε να μην αποτελέσει και αυτός ένα κομμάτι της αλυσίδας πολιτικής ή άλλης εξάρτησης, και να θυσιάσει και την καρέκλα του αν χρειαστεί, για το καλό των νεώτερων Αξιωματικών.
Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος
Στρατηγικός Αναλυτής
Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας
στη ΝΑ Μεσόγειο
