Όσο και αν κατηγορούμε τον Τράμπ για διάφορα, όχι βέβαια αδίκως, γιατί ο ίδιος τα έχει προκαλέσει με την αλλοπρόσαλλη πολιτική του, θα πρέπει για να είμαστε δίκαιοι να του αναγνωρίζουμε και τις θετικές του πλευρές, αν υπάρχουν.
Αναλύοντας την πρόσφατη αντιπαράθεση μεταξύ των απρόβλεπτων ηγετών, Β Κορέας και ΗΠΑ, με τις εκατέρωθεν απειλές, διαπιστώσαμε τελικά ότι ο Κίμ έδειξε να υπαναχωρεί από την σκληρή αρχική του στάση, που περιλάμβανε κινδύνους για πυρηνικά χτυπήματα. Αυτή η υποχώρηση του φάνηκε μετά την ξεκάθαρη απειλή που δέχθηκε από τον Αμερικανό Πρόεδρο που ούτε λίγο, ούτε πολύ, έδειξε έτοιμος να εξαφανίσει την Β. Κορέα από τον χάρτη με ανελέητα χτυπήματα. Και είμαστε βέβαιοι ότι δεν υπάρχει άνθρωπος στον πλανήτη που δεν πείστηκε ότι ήταν αποφασισμένος να το κάνει.
Από την πλευρά τους οι ΗΠΑ μετά τις δηλώσεις Τράμπ, προχώρησαν στην κοινή άσκηση με την Ν. Κορέα και όλοι αναμέναμε με κομμένη την ανάσα την απάντηση Κίμ στην άσκηση αυτή, που σαφώς αποτελούσε απόδειξη δύναμης απέναντι του. Και η απάντηση του ήταν τρείς «τζούφιες» βολές πυραύλων μικρού βεληνεκούς, που οι δύο διαλύθηκαν εν πτήση και ο τρίτος αμέσως μετά την εκτόξευση.
Έτσι, πριν περίπου μια εβδομάδα, σύμφωνα με αναφορές στρατιωτικών πηγών στις ΗΠΑ και την Νότια Κορέα, εκτοξεύτηκαν 3 βαλλιστικοί πύραυλοι μικρού βεληνεκούς από την Β. Κορέα στην Θάλασσα της Ιαπωνίας. Σύμφωνα δε με ανακοίνωση της Διοίκησης Ειρηνικού των ΗΠΑ (USPACOM), ο πρώτος και ο τρίτος πύραυλος καταστράφηκαν εν πτήση ενώ ο δεύτερος κατέπεσε αμέσως μετά την εκτόξευση.
Χρονικά η εκτόξευση συνέπεσε με την διεξαγωγή της ετήσιας κοινής άσκησης μεταξύ ΗΠΑ και Ν. Κορέας «Ulchi Freedom Guardian (UFG)».
Σύμφωνα με εκτιμήσεις στην Ν. Κορέα, μετά την ένταση στις σχέσεις Β. Κορέας – ΗΠΑ και Ν. Κορέας, αναμενόταν η αντίδραση του Κίμ κατά την διεξαγωγή της κοινής άσκησης.
Σε δηλώσεις του ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, Rex Tillerson, είχε αναφέρει ότι, «είμαι πολύ ευχαριστημένος που βλέπω ότι το καθεστώς στην Pyongyang δείχνει μια κάποια αυτοσυγκράτηση, που δεν έδειχνε στο παρελθόν.
Όσον αφορά τον Πρόεδρο Τράμπ πολύ πρόσφατα είχε εκφράσει την αισιοδοξία του μιλώντας για τον Kim Jong-un αναφέροντας ότι, «εκτιμώ πολύ το γεγονός ότι έχει αρχίσει να μας σέβεται», «ίσως – ίσως όχι, αλλά πιθανώς, κάτι θετικό μπορεί να προκύψει». Για τις νέες όμως εκτοξεύσεις ο Αμερικανός Πρόεδρος δεν έχει προβεί σε καμία αντίδραση, τουλάχιστον φανερά.
Θα λέγαμε ότι τα γεγονότα μπορούν να έχουν διπλή ανάγνωση και κάποιοι να θεωρήσουν ότι η τελευταία εκτόξευση βαλλιστικών πυραύλων αποτελεί μια νέα πρόκληση που εκθέτει τον Τράμπ σε ολόκληρο τον κόσμο και εφόσον δεν υπάρξει καμία αντίδραση εκ μέρους του, αυτό μπορεί να αποτελέσει ένα σημάδι αδυναμίας, το οποίο να μην αποδεχθούν οι στρατηγοί, σύμβουλοι του, που πλέον τους συμβουλεύεται κάθε μέρα.
Από την άλλη εάν εξετασθεί η όλη εκτόξευση με βάση τα πρακτικά της αποτελέσματα και την ουσία, φαίνεται ότι ουσιαστικά ο Κίμ έδρασε φοβισμένα και μόνο επειδή θέλει να μην απογοητεύσει τον λαό του, που τόσο τον έχει παραπλανήσει με όλη αυτή την πολεμική ρητορική του.
Δηλαδή τρεις «τζούφιες βολές», που να μην προκαλέσουν πολύ τους αμερικανούς. Σε αυτή την περίπτωση λοιπόν, πολύ συνετά πράττει ο αμερικανός Πρόεδρος να έχει χαμηλούς τόνους αφού βλέπει ότι πέτυχε το βασικό αποτέλεσμα να αποτρέψει τα χειρότερα για την παγκόσμια ασφάλεια και έτσι να μπορεί να σχεδιάσει με ηρεμία την επόμενη μέρα.
Θεωρούμε, όπως σε πρόσφατο άρθρο μας αναφέραμε, ότι ο Τράμπ στην συγκεκριμένη περίπτωση με την Β. Κορέα ουσιαστικά αποτελούσε και αποτελεί την παγκόσμια ασπίδα απέναντι σε ένα παρανοϊκό, ψυχοπαθή ηγέτη. Με ικανοποίηση διαπιστώσαμε τον δυναμικό χειρισμό του θέματος που μέχρι στιγμής έχει φέρει αποτελέσματα, όμως θα πρέπει να προχωρήσει και πάρα πέρα, στην απομάκρυνση Κίμ, καθόσον όσο και να φοβάται τον Τράμπ, δεν θα πάψει ποτέ να αποτελεί μια παγκόσμια πυρηνική απειλή.
Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος
Στρατηγικός Αναλυτής
Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας
στη ΝΑ Μεσόγειο
