ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΡ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ε.ΔΡΟΥΓΟΣ
Σήμερα το Ιράν ανέλαβε την ευθύνη για την κατάρριψη του ουκρανικού Β737. Τριάντα δύο χρόνια από την κατάρριψη του ιρανικού AIRBUS από το αμερικανικό πολεμικό USS VINCENNES. Πρέπει λοιπόν τώρα. και οι δύο πλευρές, να έχουν κατανοήσει ότι το “πολεμόχαρο” πνεύμα σκοτώνει κυρώς αθώους και μάλιστα πολλούς αθώους. Και δυστυχώς, αυτό δεν μπορείς να το σποφύγεις. Θα πρέπει να σκεφτούν μήπως υπάρχουν άλλοι τρόποι να επιδιώξουν τους στρατηγικούς τους σκοπούς.
Κατά τα λοιπά
1. Επιβεβαιώθηκα στο το ότι δεν θα είχαμε δράση της Τουρκίας στη Λιβύη πριν τη συνάντηση Πούτιν-Ερντογκάν στις 8 Ιανουαρίο στην Κωνσταντινούπολη.
.
2. Στη συνάντηση αυτή συμφωνήθηκε να επιβληθεί εκεχειρία στη βορειοαφρικανική αυτή χώρα από τα μεσάνυχτα της Κυριακης 12 προς 13 Ιανουαρίου. Άρα τίποτα δεν θα γίνει από πλευράς Τουρκίας μέχρι τότε αν και ο Χάφταρ δεντην αποδέχεται εξοργίζοντας τους Τούρκους και εκνευρίζντας τον Πούτιν.
3. Οι δυνάμεις του LNA(Χάφταρ) δεν έχουν κανένα λόγο να σταματήσουν τις επιχειρήσεις, παρά την εκεχειρία. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η βασική (πολεμική αλλά κυρίως οικονομική) στήριξη του Χαφτάρ προέρχεται από τη Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ και όχι από τη Μόσχαπου απλά έχει στείλει μισθοφόρους Αυτή τη στιγμή ο LNA εξελίσσει μια επιχείρηση κεφαλαιώδους σημασίας. Δεν πρόκειται για την επίθεση στην Τρίπολη(που φέρεται να μην έχει επιτύχει επί μήνες), αλλά για την επίθεση κατά μηκος του παραλιακού δρόμου, η οποία έχει στόχο την κατάληψη των λιμανιών της Μισράτα και της Khoms. Αν αυτό επιτευχθεί οι Τούρκοι δεν θα μπορούν να αποβιβάσουν μαζικά υλικό ή προσωπικό στη Λιβύη, καθότι τα υπόλοιπα λιμάνια είναι εντός βεληνεκούς του πυροβολικού του Χαφτάρ. Επιπλέον, η κατάληψη του παραλιακού δρόμου ανοίγει συτνομότερη οδό ανεφοδιασμού για τις δυνάμεις του LNA που πολεμούν στην Τρίπολη και μέχριστιγμής αδυνατούν να προκαλέσουν υπολογίσιμα ρήγματα σε αυτό το μέτωπο ενώ υπάρχει και η δυνατότητα, εφόδια που αποβιβάζονται σήμερα στη Βεγγάζη, να αποβιβάζονται κατευθείαν στη Μισράτα ή την Khoms.
4. Αν ο παραλιακός δρόμος τεθεί υπό τον έλεγχο του Χαφτάρ, η Τουρκία θα εξαρτάται πλήρως από τρίτες χώρες προκειμένου να αναπτύξει δυνάμεις ή να μεταφέρει όπλα, πυρομαχικά ή μισθοφόρους. Από τις τρίτες αυτές χώρες η Αλγερία αντιμετωπίζει πολιτικά προβλήματα στο εσωτερικό της με το κίνημα Hirak. Και η Αλγερία και η Τυνησία έχουν πρόσφατα εκλεγμένες κυβερνήσεις(που έχουν καλές σχέσεις με την Άγκυρα). Με την πρώτη ματιά λοιπόν, δεν φαίνεται να είναι σε τέτοια κατάσταση που να επιτρέπε εμφανώςτην εμπλοκή τους σε περιπέτειες.
5. Υπάρχει όμως και μια δεύτερη ανάγνωση. Και οι δύο αυτές χώρες έχουν πρόσφατες και βαριές πληγές από εξτρεμιστικά στοιχεία. Μόνο στην ανταρσία του Chaambi, η οποία ξεκίνησε πριν 7 χρόνια και συνεχίζεται και μέχρι σήμερα, η Τυνησία έχασε 57 στρατιώτες. Μπαίνει το ερώτημα λοιπόν, για την προοπτική των χωρών αυτών αν γίνουν η Σααουδική Αραβία και τα ΗΑΕ γείτονές τους. Επιπλέον και οι δύο αυτές χώρες έχουν πάρει θέση στο θέμα της Λιβύης, σύμφωνα με την οποία η όποια εξέλιξη δεν μπορεί να προκύψει μέσα από τα πεδία των μαχών, αλλά με πολιτικό διάλογο, παρά τοότι “κλείνουν το μάτι’προς την Τουρκία). Πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι ο ιδρυτής και πρόεδρος του ιστορικού κινήματος Ennahda (που εν πολλοίς συμπλέει με το ΑΚΡ του Ερντογάν ) και σημερινός πρόεδρος της Βουλής της Τυνησίας είναι προσωπικός και οικογενειακός φίλος του Ερντογκάν.
