Με μια ιστορική απόφαση, που φέρει την σφραγίδα του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, δημιουργήθηκε με έγκριση του ΚΥΣΕΑ, η «Διοίκηση Ειδικού Πολέμου».
Με την νέα αυτή δομή το Αιγαίο αποκτά μια διακλαδική συγκροτημένη και ολοκληρωμένη δύναμη (διοίκηση και μέσα), που θα μπορεί να λαμβάνει γρήγορες αποφάσεις αλλά και να επεμβαίνει τάχιστα με οργανικές του δυνάμεις σε οποιοδήποτε νησί ή βραχονησίδα χωρίς να χάνεται στον κυκεώνα των διαφορετικών απόψεων των γενικών επιτελείων αλλά και στην αδυναμία διοίκησης δυνάμεων χωρίς κοινή αντίληψη.
Ίσως είναι η πρώτη φορά που η Ελληνική στρατιωτική ηγεσία φτάνει σε αυτό που πάρα πολλά χρόνια ήταν ζητούμενο την «διακλαδικότητα των επιχειρήσεων»
Έτσι η Διοίκηση Ειδικού Πολέμου συγκροτείται από τους εξής επιμέρους σχηματισμούς:
Τη 1η Μεραρχία Ειδικών Δυνάμεων αποτελούμενη από τη 1η Ταξιαρχία Καταδρομών – Αλεξιπτωτιστών και τη 32 Ταξιαρχία Πεζοναυτών.
Τη Διακλαδική Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων. Εδώ περιλαμβάνονται η παλαιά 13η Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων που αποτελείται από τις Μοίρες Αμφιβίων Καταδρομών και τη Ζ ΜΑΚ καθώς και το Ειδικό Τμήμα Αλεξιπτωτιστών. Επίσης, υπάγονται ορισμένες ομάδες βατραχανθρώπων της ΔΥΚ καθώς και από πλευράς ΠΑ η 31 ΜΕΕΔ.
Επίσης, ιδιαίτερα σημαντικό είναι πως υπό την Διοίκηση Ειδικού Πολέμου με διοικητή αντιστράτηγο και επιχειρησιακώς υπαγόμενη στον Α/ΓΕΕΘΑ, υπάρχει και η Μονάδα Αεροπορικών Ειδικών Επιχειρήσεων (ΜΑΕΕ). Σε αυτή περιλαμβάνονται τα αεροπορικά μέσα εκτέλεσης και διεξαγωγής ειδικών επιχειρήσεων και συγκεκριμένα τα κορυφαία ελικόπτερα ΝΗ90 καθώς και ορισμένα από τα CH-47 Chinook της Αεροπορίας Στρατού.
Χειριστές των Ειδικών πλέον Ελικοπτέρων, ήδη αποφοίτησαν από τη Σχολή Αεροπορίας Στρατού και ανάμεσα στα ιπτάμενα στελέχη που εκπαιδεύτηκαν, υπηρετώντας το διακλαδικό δόγμα, υπάρχουν και τα πρώτα δυο ιπτάμενα στελέχη από το Πολεμικό Ναυτικό και την Πολεμική Αεροπορία.
Όπως έχει ξεκαθαριστεί από Επιτελείς της Αεροπορίας Στρατού, αυτά τα ελικόπτερα με απόφαση της ηγεσίας θα διατεθούν αποκλειστικά για αποστολές των Ειδικών Δυνάμεων και γι’ αυτό γίνονται και ανάλογες προσθήκες υλικών που εξυπηρετούν τις Ειδικές αποστολές.
Ήδη στο αεροδρόμιο των Μεγάρων γίνονται εργασίες ώστε τα ελικόπτερα αυτά να είναι ξεχωριστά από τα υπόλοιπα, έχοντας όλα εκείνα που χρειάζονται για να μετατρέπονται σε μέσα Ειδικών Επιχειρήσεων. Μάλιστα σύμφωνα με πληροφορίες στην Αλεξάνδρεια Ημαθείας στη Σχολή Αεροπορίας Στρατού έχουν ξεκινήσει τα μαθήματα και η εκπαίδευση της 2ης σειράς ιπταμένων.
Επιπλέον σύμφωνα με τον σχεδιασμό που έχει το Επιτελείο, εκπαιδεύσεις χειριστών που θα εξειδικευτούν στις απαιτήσεις των αποστολών Ειδικών Επιχειρήσεων θα γίνει και στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Στο 160 SOAR (Special Operations Aviation Regiment), Σύνταγμα Αεροπορίας Στρατού, οι Έλληνες ιπτάμενοι θα εξειδικευτούν στα τροποποιημένα ελικόπτερα για Ειδικές Επιχειρήσεις, όπως είναι τα Ελληνικά ΝΗ-90 και σε πτήσεις ιδιαίτερα χαμηλές, κυρίως νύχτα, όπως δηλαδή προβλέπεται για τέτοιες επιχειρήσεις σε όλους τους προηγμένους στρατούς στον κόσμο.
Η νέα σελίδα στις Ειδικές Δυνάμεις είναι κάτι που θωρακίζει ακόμη περισσότερο την άμυνα της χώρας και κυρίως τους βράχους που κατά διαστήματα μπαίνουν στις ορέξεις των απειλητικών γειτόνων. Με τις αλλαγές που γίνονται τώρα και τα Ειδικά Τμήματα Εθνοφυλακής εντάσσονται στη ΔΕΠ κάτι που σημαίνει την σταδιακή αναβάθμιση και αυτών των μονάδων, τόσο σε υλικά αλλά και σε έμψυχο προσωπικό, που και αυτό είναι απαραίτητο.
Θεωρούμε ότι, η Διοίκηση Ειδικού Πολέμου, ύστερα από παλινωδίες ετών, επιτέλους απαγκιστρώθηκε από την «βαριά» για πολλούς και κυρίως πολιτικούς λόγους, αναδιοργάνωση των Ενόπλων Δυνάμεων, η οποία όμως και αυτή πρέπει να γίνει και να μην αποφασίζουν για τα στρατόπεδα οι βουλευτές ή οι δήμαρχοι.
Όμως το νέο εγχείρημα θα πρέπει να στηρίξουν και στο μέλλον οι στρατιωτικές ηγεσίες ώστε να έχει αποτέλεσμα και να μην αποτελέσει αγκάθι ότι πρέπει να υπάρχει πάντοτε επικεφαλής Αντιστράτηγος των Ειδικών Δυνάμεων στο ΓΕΕΘΑ, στο πλευρό του εκάστοτε Αρχηγού και εκείνος να τρέχει τις Ειδικές Επιχειρήσεις των τριών κλάδων, διότι μόνο αυτό είναι το λογικό.
Δεν θα πρέπει δηλαδή να δούμε τα αίσχη του παρελθόντος, και του παρόντος βεβαίως, όπου για λόγους εξέλιξης και συντεχνιών ανατίθενται διοικήσεις μεγάλων σχηματισμών σε άσχετους με το αντικείμενο ανώτατους αξιωματικούς, όπως για παράδειγμα διοικήσεις σχηματισμών πεζικού σε ανώτατους αξιωματικούς του πυροβολικού ή των διαβιβάσεων …
Διότι ο ελιγμός είναι ελιγμός και όχι υποστήριξη και αυτά τα πράγματα θα πρέπει κάποτε να σταματήσουν για να είμαστε ένας σοβαρός στρατός. Τώρα είναι η μεγάλη ευκαιρία να γίνει η αρχή και ελπίζουμε να έχει και την ανάλογη συνέχεια, τόσο σε σύγχρονες αντιλήψεις όσο και στην σωστή αναδιοργάνωση.
Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος
Στρατηγικός Αναλυτής
Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας
στη ΝΑ Μεσόγειο
