Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε .Δρούγος
Διεθνολόγος -Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Η Αμερικανό-κατευθυνόμενη προσπάθεια περί ενός νέου πνεύματος Ευρωατλαντικής “σύγκλισης ” και Διατλαντικής εποικοδομητικής συνεργασίας ,συνέδραμε στο να μην εμφανιστούν επιμέρους “εντάσεις “μεταξύ κρατών-μελών της Ατλαντικής Συμμαχίας στη Σύνοδο των Βρυξελλών ,ως και να ενταχθούν τα διάφορα και υπάρχοντα ανοικτά ζητήματα σε επιλογές συζήτησης και αντιμετώπισης μέσω διμερών και άλλων “διαύλων επικοινωνίας”. Ασφαλώς οι διαφορετικές θέσεις μεταξύ των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ υφίστανται ,αλλά η προεδρία Μπάιντεν μέσω της επικαιροποίησης του έντονου και συναισθηματικά φορτισμένου Ατλαντικού “πνεύματος” του 1949 (ο Μπάιντεν και ο αείμνηστος γερουσιαστής της Αριζόνα Τζων Μακέιν έχουν χαρακτηριστεί εδώ και δεκαετίες ως οι στυλοβάτες του Ατλαντισμού ) επιδιώκει πρώτιστα την συστράτευση των 30 κρατών στην αντιμετώπιση των αναθεωρητικών και επιθετικής μορφής κινήσεων του Πεκίνου και της Μόσχας. Συνεπώς προέχει η “καναλοποίηση’ στις αρχές που καθορίζουν το ιδεαλιστικό “πνεύμα” της Συνθήκης της Ουάσιγκτον του 1949 ,και με περαιτέρω ευαισθητοποίηση σε δημοκρατικά,αντι-αυταρχικά και ανθρώπινα δικαιώματα.Το ότι μέσα σε 50 λεπτά(!) συζητηθήκαν οι αρκετές διαφορές των ΗΠΑ με την Τουρκία και σε αντίστοιχο χρονικό διάστημα Μακρόν και Ερντογάν εμφανίστηκαν με θετικά σχόλια , θα πρεπει να μας προβληματίσουν πολύ….
Τα κρίσιμα Ελληνοτουρκικά θέματα (στα οποία οι διαφορές και μονομερείς επεκτατικές διαθέσεις της Άγκυρας παραμένουν) δεν εθίγησαν στις Βρυξέλλες , ενώ επισημάνθηκε το”χαλαρό καλοκαίρι” και οι συνεργασίες στα εμβολιαστικά,μεταναστευτικά ως και σε τουριστικά.Η συμπεριφορά όμως της Άγκυρας είναι απρόβλεπτη και η αναθεωρητική της ατζέντα μακροπρόθεσμα καθορισμένη καθώς βαίνουμε προς το ιστορικό 2023, ενώ έχουμε δει στο παρελθόν παρόμοιες καταστάσεις “ηρεμίας” (σε άλλες χρονικές περιόδους πχ Γιλμάζ-Τσιλέρ αλλά και Ερντογάν που σε μετέπειτα φάση εξελίχθηκαν διαφορετικά)Όμως δεν μπορεί να αποκλειστεί η περίπτωση υποτροπής.Η Τουρκία είναι εμπλεκόμενη σε έξι γεωγραφικά μέτωπα αντιπαραθέσεων (Ιράκ-Συρία-Ουκρανία/Κριμαία-νότιος Καύκασος- Λιβύη-ανατολική Μεσόγειος), με υπολογίσιμη διακλαδική στρατιωτική παρουσία ως και πάντοτε ευέλικτη διπλωματία , ενώ όλα αυτά τα πδία κρίσης χαρακτηρίζονται από ευμετάβλητες παραμέτρους και δυναμικές τοπικές αλληλεξαρτήσεις , με την Άγκυρα να έχει λόγο σε αυτές.
Προφανώς η σχετική “χαλαρότητα” δεν σημαίνει επ ουδενί ότι δεν θα συνεχιστούν οι παραβιάσεις του εθνικού εναερίου χώρου μας από την Τουρκική αεροπορία ή οι παρενοχλήσεις αλιευτικών και λιμενικών σκαφών από την Τουρκική ακτοφυλακή. Η Άγκυρα γνωρίζει πως να εκμεταλλεύεται περίτεχνα τον χρόνο για περαιτέρω προώθηση των πάγιων και στρατηγικά κατευθυνόμενων συμφερόντων και γνωρίζει να πρωτοστατεί σε τακτικούς ελιγμούς .Προφανώς ο 63ος γύρος των διπλωματικών επαφών ως και η τετάρτη συνάντηση των στρατιωτικών επιτροπών των δύο κρατών για τα ΜΟΕ θα συνεχιστούν.
Τέλος μπορεί για λόγους διατλαντικούς, διπλωματικούς ,πολιτικούς κα να είναι πιθανότατα μπροστά μας ένα σχετικά “ήσυχο” καλοκαίρι, αλλά ας έχουμε στο μυαλό μας ότι στην 47η θλιβερή επέτειο της εισβολής του Αττίλα στις 20 Ιουλίου ο Ερντογάν έχει κάνει ήδη λόγο μ ανακοινώσεις του για περαιτέρω στρατιωτικοποίηση της νήσου,επιπλέον παράνομες κινήσεις για τα Βαρώσια /Αμμόχωστος και φυσικά για συνέχεια της Γαλάζιας Πατρίδας.
