Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος- Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Παρά τα ισχυριζόμενα από διάφορους διαφόρους φιλορωσικούς και άλλους ‘κύκλους’ ότι η τυχόν επιθετική ενέργεια της Ρωσίας σε βάρος της Ουκρανίας θα είναι “περίπατος’ για την Μόσχα,αυτές οι εκτιμήσεις είναι αρκετά παραπλανητικές, παραπληροφορικές , ανεδαφικές και προέρχονται από τα γνωστά φερέφωνα του Κρεμλίνου, και την ανυπόστατη “εκτίμηση” διαφόρων ευφάνταστων κύκλων,ενώ το βέβαιο είναι ότι οι σημερινές ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας δεν χαρακτηρίζονται από ηττοπάθεια του παρελθόντος και ασφαλώς δεν έχουν τα χάλια της περιόδου 2014-2015 (όπου υπέστησαν στο Ντονμπάς και ειδικά στο Ντεμπέλτσεβο και στο μέτωπο της Αζοφικής δεινή΄ υποχώρηση ως και απώλεια εδαφών.
Παρόλο που η Μόσχα επιμένει ότι δεν σχεδιάζει να εισβάλει στην Ουκρανία, αρκετοί Ρώσοι πολιτικοστρατιωτικοί σχολιαστές τις τελευταίες εβδομάδες υποστηρίζουν ότι η χώρα τους μπορεί εύκολα να επικρατήσει , και να καταλάβει τον δυτικό της γείτονα καθώς και ότι δεν υπάρχει η δυνατότητα το Κίεβο ή η Δύση να μπορούν να αποφύγουν την ήττα. Αλλά μια αντίθετη αφήγηση εμφανίστηκε απροσδόκητα σε Ρωσικά ΜΜΕ . Συγκεκριμένα, δύο Ρώσοι στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες και ένας ειδικός της Ακαδημίας Επιστημών σε θέματα ασφάλειας που αφορούν την Ουκρανία ,αμφισβήτησαν το επίμονο επιχείρημα ότι η Ρωσία θα αντιμετωπίσει εύκολα τις Ουκρανικές δυνάμεις σε δύο 24ωρα στο πεδίο της μάχης ή θα επιβληθεί μέσω ειρηνευτικής επιχείρησης. Και ενώ καμία από αυτές τις προειδοποιητικές φωνές δεν υποστηρίζει ότι ο Ρωσικός στρατός δεν θα κέρδιζε(έστω και δύσκολα) τον πρώτο γύρο των μαχών, και οι τρεις βλέπουν ένα αποτέλεσμα με δυνητικά τραυματικές επιπτώσεις και συνέπειες για τη Ρωσική Ομοσπονδία μεσομακροπρόθεσμα.
Η πρώτη από αυτές τις “αιρετικές “διαφωνίες από τη φαινομενικά κυρίαρχη γραμμή στη Μόσχα προέρχεται από τον Μιχαήλ Χονταρενόκ έναν απόστρατο συνταγματάρχη που επί χρόνια υπηρέτησε ως ανώτερος αξιωματικός στην Διεύθυνση Επιχειρήσεων του Ρωσικού Γενικού Επιτελείου. Σίγουρα δεν είναι ειρηνιστής ή αντίπαλος της χρήσης Ρωσικών δυνάμεων για την προώθηση των εθνικών συμφερόντων της χώρας του , όμως με επιχειρήματα επιμένει ότι η Μόσχα πρέπει να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα αντί να ζει σε έναν φανταστικό κόσμο της δικής της δημιουργίας. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα όταν πρόκειται για μια πιθανή ένοπλη αντιπαράθεση με την Ουκρανία(όπως γράφει στο Novoye Voyennoye Obozreniye στις 3 Φεβρουαρίου). Το άρθρο αναδημοσιεύτηκε σε αρκετές εφημερίδες και τονίζεται ότι η εκτίμηση του Χονταρενόκ αντιπροσωπεύει «μια σπάνια περίπτωση που ο αναγνώστης μπορεί να εξοικειωθεί με την άποψη ενός στρατιωτικού για έναν πιθανό Ρωσικό πόλεμο με την Ουκρανία»(υπόψη είναι τακτικά σχολιαστής και σε ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές) .
Ο απόστρατος συνταγματάρχης του Γενικού Επιτελείου επικρίνει σφοδρότατα όσους ισχυρίζονται ότι η Ρωσία μπορεί να νικήσει την Ουκρανία μέσα σε λίγες ώρες, και οι οποίοι προσθέτουν ότι οι Ουκρανοί δεν θα πολεμήσουν, και ότι οι Ρωσικές ταξιαρχίες θα τις υποδεχθούν ως απελευθερωτές οι Ουκρανοί (!) ενώ εκτιμούν ότι η Δύση δεν θα κάνει τίποτα αποτελεσματικό για να βοηθήσει το Κίεβο ή να βλάψει τη Ρωσία. Κανένας από αυτούς τους ισχυρισμούς δεν είναι σοβαρός επισημαίνει ο αρθρογράφος.
Πρώτα απ’ όλα, γράφει ότι Ουκρανοί θα πολεμήσουν. Το έκαναν το 2014, αναγκάζοντας τη Μόσχα να εγκαταλείψει τα σχέδιά της για τη προσάρτηση της «Novorossiya» από το έδαφος της νοτιοανατολικής Ουκρανίας. Δεύτερο, οι Ουκρανοί είναι ακόμη πιο εχθρικοί προς τη Ρωσία σήμερα από ό,τι ήταν πριν από επτά χρόνια, και ο στρατός τους είναι καλύτερα εκπαιδευμένος και εξοπλισμένος από την Δύση. Τρίτο, η Ρωσική δύναμη πυρός, αν και συντριπτική, δεν θα μπορέσει να καταστρέψει όλες τις Ουκρανικές δυνάμεις ή να αποτρέψει την εμφάνιση ενός σοβαρού κινήματος αντι-Ρωσικής αντίστασης στις Ουκρανικές πόλεις, αν η Μόσχα προχωρήσει σε κατάληψη μεγάλων περιοχών.Τέταρτο, ο έλεγχος του εναερίου χώρου από τη Ρωσία δεν εγγυάται την επικράτηση – όπως θα έπρεπε να θυμούνται οι Ρώσοι από τα μαθήματα στο Αφγανιστάν(επαρχίες Χεράτ, Κανταχάρ, Ζαμπούλ κα) ως και από τον πρώτο πόλεμο της Τσετσενίας. Και πέμπτο, όχι μόνο οι Ρωσικές απειλές ένωσαν τη Δύση με διαφόρους τρόπους, που η Μόσχα δεν περίμενε, αλλά οδήγησαν την διατλαντική συμμαχία /ΝΑΤΟ σε δράση προς πιο σθεναρή υποστήριξη της Ουκρανίας, κάτι που σίγουρα ενισχύει το Κίεβο και θα προκαλέσει απώλειες στις Ρωσικές δυνάμεις ακόμα κι αν δεν μπορούν να αποτρέψουν οι Ουκρανοί μια αρχική Ρωσική νίκη.
Δεύτερη και τρίτη “προειδοποίηση”
Η δεύτερη κατάθεση διαφορετικής εκτίμησης ενάντια στην περίπτωση που η Ρωσία επεκτείνει την εισβολή της στην Ουκρανία ,προέρχεται από τον απόστρατο στρατηγό Λεονίντ Ιβασόφ, που έγραψε ένα άρθρο ως επικεφαλής της Πανρωσικής Συνέλευσης Αξιωματικών. Αυτή η ομάδα βετεράνων έχει μέχρι τώρα υποστηρίξει σταθερά την ενίσχυση του Ρωσικού στρατού και τη χρήση του για την προβολή ισχύος, ενώ έχει επικρίνει τις Ρωσικές κυβερνήσεις στο παρελθόν επειδή δεν την υλοποίησαν .Στο άρθρο του , ο Iβάσοφ ξεκαθαρίζει ότι δεν πιστεύει ότι η χώρα του μπορεί να κερδίσει μια πραγματική νίκη στην Ουκρανία. Ακόμα και αν εξασφαλίσει έναν στρατιωτικό θρίαμβο στον πρώτο γύρο, η Ρωσία θα έχει μπει σε έναν δρόμο προς την καταστροφή λόγω της διεθνούς απομόνωσης που θα προκύψει εκ των παραλυτικών και αυστηρών κυρώσεων. Πράγματι, λέει ο απόστρατος στρατηγός, σε γλώσσα που χρησιμοποίησε νωρίτερα εναντίον των πρώην ηγετών του Κρεμλίνου Μιχαήλ Γκορμπατσόφ και Μπόρις Γέλτσιν, ένας τέτοιος τυχοδιωκτισμός θα οδηγήσει στην «τελική καταστροφή του Ρωσικού κράτους και στην εξόντωση του γηγενούς πληθυσμού της χώρας» .
Αναφερόμενος στα άρθρα των δύο -δεδομένα και έντονα πατριωτικού δυναμικού αναλυτών- ο σχολιαστής της Rosbalt, Iβάν Πρεομπράζνσκι , γράφει ότι είναι προφανής «η επιρροή της εμπειρίας της Κριμαίας», η οποία επηρέασε τους περισσότερους Ρώσους αναλυτές να πιστεύουν σε εύκολες νίκες,αλλά τα πράγματα δεν είναι πάντα τα ίδια…
Η ανώτατη πολιτική ηγεσία στο Κρεμλίνο αναμφίβολα κατανοεί ότι οι απόψεις αυτών των δύο ειδικών συμμερίζονται και πολλοί άλλοι εν ενεργεία αξιωματικοί στον στρατό, αλλά, όπως υποστηρίζει ο συγγραφέας του Rosbalt, δεν είναι σαφές πως θα αντιδράσει το Κρεμλίνο.
Τέλος, η τρίτη “προειδοποίηση” προς το Κρεμλίνο είναι αυτή που προέρχεται από έναν γνωστό στρατιωτικό αναλυτή της ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών για την Ουκρανία. Αλλά αν μη τι άλλο, η κρίση του Βίκτωρ Μιρονένκο ο οποίος είναι επικεφαλής του Κέντρου Ουκρανικής Έρευνας στο Ινστιτούτο Ευρώπης της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, είναι ακόμη πιο επικριτική σε σχέση με οποιαδήποτε περαιτέρω Ρωσική επιθετικότητα κατά της Ουκρανίας. Υποστηρίζει ότι όποιος σκέφτεται να εισβάλει στην Ουκρανία τώρα, θα πρέπει να θυμάται ότι ο Κόκκινος Στρατός, στο απόγειο των δυνάμεών του στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, πολέμησε «σχεδόν μια οκταετία για να ειρηνεύσει τη Δυτική Ουκρανία και ότι η εισβολή τώρα θα μπορούσε να προκαλέσει ένα Ρωσικό Βιετνάμ ή ένα νέο Αφγανιστάν» .
Αυτές οι τρεις κριτικές από μόνες τους, φυσικά, είναι απίθανο να επηρεάσουν τον Πούτιν αν έχει ήδη δεσμευτεί για μια εκ νέου εισβολή. Αλλά επισημαίνονται δύο παράγοντες που πρέπει να έχουμε κατά νου: Πρώτο, το Ρωσικό στρατιωτικό κατεστημένο δεν είναι τόσο μονοχνωτικό του όσο πολλοί στη Μόσχα και στη Δύση φαίνεται να πιστεύουν. και δεύτερο, όσοι στη Μόσχα “προειδοποιούν” τώρα για μια τέτοια κίνηση, μαζί με εκείνους που τους ακούνε, είναι απίθανο να τα ξεχάσουν αν στην πραγματικότητα η Μόσχα προχωρήσει σε ενέργεια κατά του Κιέβου.και εμφανιστούν μαζικά τα προβλήματα.
*Ο υπογράφων διετέλεσε επί τριετία επισκέπτης σύμβουλος των Ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων στο Λβιβ/Γιαβορίβ
