Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Μία ακόμα προτεραιότητα του ΝΑΤΟ (παρά τις δυσκολίες) είναι να αποτρέψει τον Πούτιν από το να καταστήσει την Ουκρανία μία περίκλειστη χώρα, συνδράμοντας στην ενίσχυση της άμυνας της Οδησσού. Η Ουκρανική αμυντική προσπάθεια θα πρέπει να επικεντρωθεί σε δύο κρίσιμες διαδρομές προώθησης των Ρώσων . Ο χερσαίος διάδρομος κατά μήκος του άξονα Mικολέφ-Οδησσό ίναι ο επικυρίαρχος. Κατά μήκος αυτής της διαδρομής, στρατιωτικές μονάδες από την ισχυρή 58η Στρατιά Kavkaz της Ρωσίας και την 7η Μεραρχία Αεροπορικής Προσβολής των Ρωσικών Αερομεταφερόμενων Δυνάμεων είναι επικεφαλής της επίθεσης ενώ λαμβάνουν υποστήριξη από τον Στόλο της Μαύρης Θάλασσας. Πρόκειται για μια συγκέντρωση ισχυρών δυνάμεων με εκτενή εμπειρία πολεμικών επιχειρήσεων . Έτσι, οι Ουκρανοί υπερασπιστές θα χρειαστούν όλο το ανθρώπινο δυναμικό και τα όπλα που μπορούν για να απορροφήσουν την επίθεση των Ρώσων.
Οι πληροφορίες μου τεκμηριώνουν την ανάπτυξη των δυνάμεων μεταξύ της Κριμαίας και της Οδησσού. Από στρατιωτικής σκοπιάς, η ορθή επιλογή για την αναχαίτιση μιας αμφίβιας επίθεσης είναι να λάβει χώρα πριν πραγματοποιηθεί η απόβαση: είτε βυθίζοντας πλοία και αποβατικά σκάφη, είτε απειλώντας αξιόπιστα ότι θα το κάνουν. Αυτό απαιτεί χρήση συστημάτων υψηλής τεχνολογίας, σε πραγματικό χρόνο και επαρκείς δυνατότητες κατά της πρόσβασης και άρνησης περιοχής, όπως πύραυλοι κατά πλοίων που εκτοξεύονται από την ακτή.
Για να έχουν επιτυχία, οι Ρώσοι πρέπει να διασφαλίσουν ότι απολαμβάνουν τουλάχιστον τοπική αεροπορική υπεροχή έναντι της ζώνης προσγείωσης και της διαδρομής προς αυτήν. Έτσι, τα συστήματα πυραύλων εδάφους-αέρος (SAM) θα είχαν επίσης μεγάλη αξία για να σταματήσουν μια αμφίβια επίθεση. Η Ουκρανία ανέπτυξε το πρόγραμμα πυραύλων κατά των πλοίων Neptune πριν από τον πόλεμο. Η μορφή του προγράμματος και ο αριθμός των διαθέσιμων πυραύλων δεν είναι γνωστός . Ωστόσο, οι πύραυλοι κρουζ Kalibr του Ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας, καθώς και η 27η Αεροπορική Μεραρχία με έδρα την Κριμαία, μπορούν να εξαλείψουν τις πυραυλικές βάσεις των Ουκρανικών συστημάτων.σε σύντομο χρονικό διάστημα(αν δεν το έχουν κάνει ήδη)
Η Ουκρανία δυστυχώς δεν διαθέτει ναυτικό αποτρεπτικό μέσο για την αντιμετώπιση αυτής της απειλής. Ομοίως, η Ουκρανία δεν έχει υποβρύχια δύναμη, επομένως η αναχαίτιση της ομάδας εισβολής από τα “σιωπηλά βάθη” δεν είναι επιλογή. Ως εκ τούτου, μπορούμε να υποθέσουμε ότι οι Ρώσοι έχουν πράγματι τις διαθέσιμες δυνατότητες για να πραγματοποιήσουν την απόβαση, ειδικά όταν ένα σημαντικό μέρος των παράκτιων αμυντικών μονάδων της Ουκρανίας, συγκεκριμένα οι Ουκρανοί πεζοναύτες αμύνονται επί ενός εκτασιακά μεγάλου μετώπου από την Αζοφική μέχρι το Μικολάεφ.
Όταν πέσει (κάποια στιγμή) η Μαριούπολη, θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να μεταφερθούν αυτές οι Ουκρανικές μονάδες, ή ό,τι έχει απομείνει από αυτές, πίσω στην Οδησσό. Εν ολίγοις, οι οργανικές άμυνες της Οδησσού, οι στρατιωτικοί και οι κινητοποιημένοι εθελοντικοί σχηματισμοί, θα πρέπει να υπερασπιστούν την πόλη μόνοι τους. Για τον τόπο της απόβασης , οι Ρώσοι μπορούν να επιλέξουν είτε την κύρια περιοχή του λιμανιού είτε την παραλία Ντοφίνιβκα στα ανατολικά της πόλης
Αφού αναλύσει κανείς τις συγκεκριμένες δυνατότητες των Ρωσικών αμφίβιων δυνάμεων είναι πιθανό ότι μια Ρωσική απόβαση θα πραγματοποιηθεί μαζί με μια ταυτόχρονη επίθεση από αέρος στο αεροδρόμιο της Οδησσού, το οποίο πράγματι έχει ήδη χτυπηθεί. Αυτές οι επιχειρήσεις θα πραγματοποιηθούν από ισχυρά στρατεύματα, αλλά είναι εγγενώς επικίνδυνες, αφήνοντας τους εισβολείς ευάλωτους πριν και κατά τη διάρκεια της μάχης της ακτογραμμής . Στη συνέχεια, θα αναγκαστούν οι Ρώσοι να ενεργήσουν σε αστικό ιστό ο οποίος είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος για τα χερσαία στρατεύματα. Μια επιτυχής αμφίβια επίθεση πρέπει να χαρακτηρίζεται από καταιγιστικά “στοιχεία” με έντονο το “στοιχείο” της έκπληξης. Δεδομένου ότι η συσσώρευση δύναμης είναι ήδη σε ισχύ, ο παράγοντας αιφνιδιασμός πιθανότατα, και αποκλειστικά, θα σχετίζεται με το χρονοδιάγραμμα της επίθεσης .
Εξίσου σημαντική με τα όπλα για τους αμυνόμενους θα είναι η γνώση του πότε θα ξεκινήσει η αμφίβια επίθεση και που θα είναι το κεντρικό της σημείο. Ως εκ τούτου, το πιο σημαντικό είδος βοήθειας που μπορούν να προσφέρουν τα μέλη του ΝΑΤΟ στους Ουκρανούς υπερασπιστές είναι η βοήθεια πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο ως και διοίκησης και ελέγχου. Επιπλέον, σε μια επίθεση, τα ελαφρά τεθωρακισμένα οχήματα των Ρωσικών αμφίβιων δυνάμεων είναι επιρρεπή σε αντιαρματικά όπλα, συμπεριλαμβανομένων των Javelins, και οι αεροπορικών δυνάμεις υποστήριξης θα είναι ευάλωτες στα αντιαεροπορικά των Ουκρανών.
Κατά την παροχή αυτής της συνδρομής το ΝΑΤΟ θα πρέπει να εργαστεί για να διασφαλίσει ότι η Οδησσός θα λάβει μεγάλο μέρος από τις στρατιωτικές προμήθειες ανάλογο με τη στρατηγική της σημασία.
Τέλος, η επιβίωση του Προέδρου Ζελέκσκι στο Ουκρανικό έδαφος είναι επίσης ζωτικής σημασίας, καθώς αντιπροσωπεύει πλέον στον κόσμο τον Ουκρανικό πατριωτισμό και την ανθεκτικότητα. Τα δυτικά όργανα πληροφοριών και, αν χρειαστεί, δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων, θα πρέπει να εξασφαλίσουν την ασφαλή απεγκλώβιση του εκλεγμένου Ουκρανού Προέδρου από το Κίεβο σε κάποιο άλλο μέρος της Ουκρανίας ή στην Πολωνία. Οι Ουκρανοί έχουν προκαλέσει σοβαρές απώλειες στους εισβολείς, αλλά αυτές οι απώλειες δεν πρέπει να συγχέονται με τη νίκη. Οι Ρώσοι έχουν το πάνω χέρι και είναι έτοιμοι να δυναμώσουν τις επιχειρήσεις τους ακόμη περισσότερο. Τα τρωτά τους σημεία, ωστόσο, είναι πολύ πραγματικά και εμφανή . Μια ταχεία εκμετάλλευσή τους μπορεί να υπονομεύσει τη νομιμότητα του Πούτιν και το κύρος της Ρωσίας. Υπάρχουν ακόμη πολλά που μπορεί να κάνει η Δύση για να αποτρέψει την ολοκληρωτική ήττα, υπό την προϋπόθεση ότι ενεργήσει γρήγορα και με στρατηγικό σκοπό.
