Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος- Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Η κατάρρευση του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία είναι μια από τις πιο σημαντικές αλλαγές που έχουν συμβεί στη Μέση Ανατολή εδώ και δεκαετίες.Το συγκεκριμένο καθεστώς μαζί με εκείνα τα αλήστου μνήμης του Σανταμικού Ιράκ και της Κανταφικής Τζαμαχιρίας διαχρονικά ήσαν βασικοί στόχοι της Δύσης.Η ανατροπή του καθεστώτος που επί 53 χρόνια καταδυνάστευε τον Αραβικό λαό της Συρίας, απεδείχθη ότι χωρίς τη Μόσχα,τη Τεχεράνη και την εξτρεμιστική Χεζμπολάχ του Λιβάνου δεν μπορούσε να επιβιώσει,απέναντι στην αιφνιδιαστική, κατάλληλα οργανωμένη και σοκαριστική ανταρτική επέλαση από το Χαλέπι μέχρι τη Δαμασκό και τη νότια περιοχή Ντάραα .
Η ανατροπή τέτοιων διεφθαρμένων και αρτηριοσκληρωτικών καθεστώτων είναι θετική εξέλιξη ,αν τα πράγματα ομαλοποιηθούν- και λάβουν χώρα συμφιλιωτικές κινήσεις . Στα θετικά καταγράφονται οι τελευταίες αναφορές και θέσεις της ηγεσίας των ανταρτικών ομάδων δηλαδή της HTS. Αν αντί για την προώθηση θετικών μέτρων ενδο-Συριακής οικοδόμησης εμπιστοσύνης , εμφανιστούν διαιρετικές τάσεις, εσωτερικές διασπάσεις και χαοτική ατζέντα, ως και επανεμφάνιση , Ισλαμιστικού -Σαλαφιστικού εξτρεμισμού, τότε είναι λογικό να καταστεί εκ νέου η περιοχή καταφύγιο ακρότατων αντιδυτικών και άλλων φατριών ως και τρομοκρατικών δικτύων.
Μια τέτοια υποτροπή πρέπει να αποφευχθεί , ενώ για την εμπέδωση μας κλιμακωτής σταθερότητας θα πρέπει να συνδράμουν όλα τα γειτονικά κράτη και οι ευρύτερες δυνάμεις (πολιτική συμφιλίωση,νέο σύνταγμα, σεβασμός στα ανθρώπινα , θρησκευτικά και μειονοτικά δικαιώματα,αφοπλισμός παρακρατικών ομάδων,ανακατασκευή περιοχών, καταστροφή υπαρχόντων χημικών οπλοστασίων , σύστασή ειδικών υπηρεσιών ,επιστροφή εκατ προσφύγων στις εστίες τους ,αντιτρομοκρατική νομοθεσία , και εφαρμογή στην πράξη της ιστορικής απόφασης 2254 του ΣΑ/ΟΗΕ κλπ)
Επιπρόσθετα πρέπει το συντομότερο δυνατό να αποχωρήσουν οι επί 50 χρόνια Ρωσικές αεροναυτικές βάσεις ,και σχετικά με το μέλλον να αξιολογηθεί εκ νέου η κατάσταση στη “Μεσογειακή Συρία” Η Δύση θα πρέπει να αναλύσει τα νέα δεδομένα στην ανατολική Μεσόγειο, λαμβάνοντας υπόψη τα συμφέροντα και τις ιδιαιτερότητες όλων των μερών.Οι εξελίξεις στη Συρία,η περαιτέρω σταθεροποίηση του Ιράκ, η μεθοριακή ασφάλεια, και η διατήρηση της ανακωχής στο Λίβανο είναι αλληλεξαρτώμενα ζητήματα.Ανεξάρτητα των τάσεων στο εσωτερικό, ο Άσαντ και πιο σημαντικοί πραιτοριανοί του Μπααθικού καθεστώτος της ντροπής και της αθλιότητας θα πρέπει- παρά τις πολιτικές,γραφειοκρατικές και αποστασιακές δυσχέρειες- να αντιμετωπίσουν διεθνή και κρατικά δικαστήρια ως και τη διεθνή δικαιοσύνη για μαζικά εγκλήματα(πχ σύσταση εδικού δικαστηρίου όπως για τη πρώην Γιουγκοσλαβία, τη Ρουάντα κα). Επίσης καλό θα ήταν να γίνει μία “αντιγραφή’ και επικαιροποίηση των όσων έγιναν το 1994 και μετά στη Νότια Αφρική (μετά το τέλος του ρατσισμού).
Τέλος αναφορικά με την Ελλάδα και λόγω της επερχόμενης διετίας ως μη-μόνιμο μέλος του ΣΑ/ΟΗΕ θα πρέπει σε πολυεθνική και διμερή βάση να συνδράμουμε στη Συρία πολιτικά,ανθρωπιστικά,οικονομικά, πολιτιστικά, περιβαλλοντικά ως και στην υποστήριξή της επιστροφής των Σύριων στη χώρα τους.Να ενισχύσουμε περαιτέρω την θρησκευτική και πολιτιστική μας ιστορία και διπλωματία εκεί. (πχ προστασία μνημείων ,εκκλησιών ,μοναστηριών κλπ),να συνδράμουμε στην αντιμετώπιση από τη κυβέρνηση της Δαμασκού της τρομοκρατίας, σε καλύτερες διμερείς πληροφορικές συνεργασίες, στη θαλάσσια ασφάλεια, ως και στην αντιμετώπιση της επερχόμενη Ρωσικής παραπληροφόρησης κα.Επιπλέον μα μην επιτρέψουμε να ανθίσει η απαράδεκτη και ανυπόστατη παραπληροφόρηση και προπαγάνδα από τους γνωστούς και ψεκασμένους κύκλους…
