Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Μετά την πρωτοφανή λεκτική αντιπαράθεση μεταξύ του μαχόμενου Ουκρανού προέδρου Ζελένσκι από τη μία πλευρά και των Ντόναλντ Τραμπ και του άπειρου και προκλητικού αντιπροέδρου J.D Βανς από την άλλη, το μέλλον της Αμερικανικής στρατιωτικής και οικονομικής υποστήριξης προς την Ουκρανία είναι πολύ αμφίβολο ενώ γίνονται προς αποφυγή του Ευρω-ατλαντικού ρήγματος ορισμένες Ευρωκεντρικές πρωτοβουλίες για να αποφευχθεί η κατάρρευση.
Για παράδειγμα, ντρέπομαι βαθύτατα για την απρέπεια και έλλειψη διπλωματικού τακτ από τους Τραμπ και Βανς επειδή επιπλήττουν τον Ζελένσκι απαιτώντας τον προκλητικά να ευχαριστήσει τις ΗΠΑ (κάτι που το έκανε τελευταία 33 φορές) για την προηγούμενη υποστήριξή τους, αφήνοντας στην άκρη, την χαοτική κατάσταση του τι συνέβη, το πραγματικό ερώτημα είναι: Τι γίνεται από εδώ και τώρα;
Εκτιμώ ότι υπάρχουν αρκετά πιθανά σενάρια:Πρώτο Ο Ζελένσκι κάνει πίσω και ζητάει συγνώμη για την δημιουργηθείσα κατάσταση στο Λευκό Οίκο
Είναι μάλλον δύσκολο. Σύμφωνα με αυτή την επιλογή, ο Τραμπ και ο Πούτιν διαπραγματεύονται μια ειρηνευτική συμφωνία σε βάρος της Ουκρανίας. Ο Ζελένσκι – όπως και ο Γιαν Σιρόβι της Τσεχοσλοβακίας μετά την άθλια και διαβόητη συμφωνία του Μονάχου το 1938 – αισθάνεται υποχρεωμένος να αποδεχθεί τη συμφωνία Πούτιν-Τραμπ λόγω του υπολογισμού του ότι η Ουκρανία δεν μπορεί να συνεχίσει να πολεμά τη Ρωσία από μόνη της.
Στο ότι ο Πούτιν δεν έχει τηρήσει τους όρους άλλων ειρηνευτικών συμφωνιών που έχει κάνει, φαίνεται αμφίβολο ότι θα τηρήσει αυτή για πολύ. Αν δεν το κάνει, ο Τραμπ θα φανεί αδύναμος και ανόητος. Αλλά ακόμη και αν ο Πούτιν τη σεβαστεί τότε ο Τραμπ θα φανεί αδύναμος που έχει αναγκάσει την Ουκρανία να συνθηκολογήσει με τον Πούτιν. Άλλοι σύμμαχοι των ΗΠΑ δεν θα εμπιστεύονται πλέον τον Τραμπ. Κάποιοι θα προσπαθήσουν να ενωθούν σε μοντέλο Ευρωπαϊκής πολιτικό- στρατιωτικής συμμαχίας χωρίς τις ΗΠΑ. Άλλοι μπορεί να προσπαθήσουν να κατευνάσουν τον Πούτιν.
–Παρά την αντιπαράθεση του Οβάλ Γραφείου, ο Ζελένσκι εκτιμά ότι η σχέση με τον Τραμπ θα μπορούσε να διασωθεί και παραδέχθηκε ότι η καταπολέμηση της Ρωσίας «θα είναι δύσκολη» χωρίς την υποστήριξη των ΗΠΑ.
Δεύτερο : Ο Τραμπ τερματίζει την υποστήριξη των ΗΠΑ στην Ουκρανία. Η Ευρωπαική επιλογή.
Οι Ευρωπαϊκές και άλλες φιλοδυτικές κυβερνήσεις συνεχίζουν την υποστήριξή τους στο Κίεβο.Η Ουκρανία θα υποφέρει από τις συνεχιζόμενες μάχες ειδικά στο Ντόνετσκ (αλλά και η Ρωσία). Αν η Ευρώπη μπορεί να βοηθήσει την Ουκρανία να έρθει σε μια αξιοπρεπή αντιπαράθεση με τη Ρωσία, οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα μοιάζουν με υπεύθυνους πολιτικούς ενώ ο Τραμπ θα εμφανιστεί απλώς άσχετος. Αν ο πόλεμος είτε συνεχιστεί είτε τελειώσει με όρους δυσμενή για την Ουκρανία, οι Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα θεωρηθούν ότι έχουν τουλάχιστον προσπαθήσει να βοηθήσουν την Ουκρανία, ενώ η κυβέρνηση Τραμπ δεν το έκανε.Πάντως η Ευρώπη μέσα από ένα υπολογίσιμο σχέδιο στρατιωτικής συνδρομής και εγγυήσεων ,μπορεί να στηρίξει για υπολογίσιμο χρονικό διάστημα την Ουκρανία ως Ευρωπαϊκή χώρα.Η έκτακτη Σύνοδος του Λονδίνου δείχνει ότι η Ευρώπη λαμβάνει πλέον σημαντικές πρωτοβουλίες.Τρίτο Η Ευρωπαϊκή στήριξη αποδεικνύεται πολύ αδύναμη ή ακόμα και να οδηγηθούμε σε διάλυση του ΝΑΤΟ.Μάλλον απίθανο…
Αν η Ουκρανία δεν μπορεί να συνεχίσει να πολεμά, ο πόλεμος όχι μόνο θα τελειώσει με όρους εξαιρετικά δυσμενείς για αυτό, Κίεβο αλλά η Ευρώπη θα αισθάνεται όλο και περισσότερο υπό απειλή από τη Ρωσία και ανησυχεί ότι ο Τραμπ θα βρει μια δικαιολογία για να εγκαταλείψει τη δέσμευση της Αμερικής στο ΝΑΤΟ, για την οποία έχει εκφράσει συχνά έντονη εχθρότητα. Η κυβέρνηση Τραμπ θα έχει κερδίσει την περιφρόνηση του φίλου και του εχθρού.
Τέταρτο .Το πλεόν ακραίο σενάριο. Η Ρωσία επικρατεί της Ουκρανίας και εγκαθιστά κυβέρνηση-μαριονέτα στο Κίεβο.
Αυτό δεν θα είναι το τέλος της ιστορίας, καθώς ο ανταρτοπόλεμος είναι πιθανό να ακολουθήσει στην Ουκρανία, όπως έκανε κατά τη διάρκεια της Σοβιετικής κατοχής του Αφγανιστάν τη δεκαετία του 1980(επί πρωθυπουργών Ταράκι, Καρμάλ και Χαφιζουλάχ Αμίν) . Και ακριβώς όπως συνέβη τότε, άλλες δυτικές και γειτονικές χώρες θα διοχετεύσουν όπλα και άλλη υποστήριξη σε Ουκρανούς αντάρτες που έχουν ήδη αποκτήσει εμπειρία μάχης κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριών ετών.
Ο Πούτιν μπορεί να βιώσει τις ίδιες δυσκολίες από μια συνεχιζόμενη, ατελείωτη εξέγερση που έκανε η σοβιετική ηγεσία στο Αφγανιστάν. Αν ο Τραμπ οπλίσει τους Ουκρανούς αντάρτες, θα φανεί ανόητος που έχει υπονομεύσει την Ουκρανία εξαρχής. Αν δεν εξοπλίσει τους Ουκρανούς αντάρτες, όμως, είναι πιθανό να θεωρηθεί εντελώς αναξιόπιστος από τους πρώην συμμάχους της Αμερικής – και πιθανώς και από τον Πούτιν.Πέμπτο :Προς το παρόν , η αβεβαιότητα….και άγνωστο που θα κααλήξουμε…
Δεν ξέρω ποια από αυτά τα σενάρια θα μπορούσαν να συμβούν. Μπορεί να υπάρχουν και άλλα ακόμα που θα αναδυθούν. Αλλά ένα πράγμα είναι σαφές σε κάθε ένα από τα σενάρια που έχω σκιαγραφήσει: ο Tραμπ θα φαίνεται αδύναμος και η δύναμη και η επιρροή των ΗΠΑ θα μειωθεί συντριπτικά..Θα είναι πολύ δύσκολο για την Ουάσιγκτον να ξαναχτίσει τη χαμένη εμπιστοσύνη στις ΗΠΑ. Ούτε είναι κάτι που ο Τραμπ ή ο Βανς είναι πιθανό σε θέση να επιτύχουν ακόμη και αν πρέπει να προσπαθήσουν καθυστερημένα να το κάνουν. Κανείς δεν θα τους ευχαριστήσει για αυτή την κατάσταση, εκτός ενδεχομένως από τον Πούτιν που ανοικτά πλέον θα απειλεί όλη την Ευρώπη.
