Οι μεγάλες ανακατατάξεις που όλοι αναμένουμε στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, μετά την περιπέτεια με τον ISIS, που ήδη φτάνει σε ένα τέλος, θα έχουν όπως είναι φυσικό κερδισμένους και χαμένους.
Ένας από τους πιο δραστήριους δρώντες στην περιοχή του Ιράκ και της Συρίας και αναμφισβήτητα με μεγάλη συμβολή στην εξουδετέρωση των τρομοκρατών αποτελούν οι Κούρδοι, οι οποίοι προσπαθούν να επενδύσουν σε αυτή τους την συμμετοχή. Μάλιστα ήδη μετράνε μεγάλες απώλειες από την δράση τους στις επιχειρήσεις κατά του ISIS, κυρίως στο πλευρό των αμερικανών. Ειδικά στο Ιράκ, όπου έχουμε και τις αναταραχές με το θέμα της κουρδικής ανεξαρτησίας, ο ρόλος των Πεσμεργκά ήταν καταλυτικός στην θετική έκβαση της πολεμικής αναμέτρησης κατά των τρομοκρατών.
Και ενώ περίμεναν οι Κούρδοι να εξαργυρώσουν την μεγάλη τους αυτή ευκαιρία και να δουν το όραμα τους για ανεξάρτητο κράτος να αποκτά μια δυναμική υλοποίησης, λάθος χειρισμοί, προκλήσεις και κυρίως εσωτερικός διχασμός, τους φέρνουν σε δυσχερέστατη θέση καθόσον πλέον έχουν απέναντι τους τόσο τις μεγάλες δυνάμεις, όσο και τις περιφερειακές και είναι κατόρθωμα θα λέγαμε, να έχουν μόνο το Ισραήλ να τους υποστηρίζει ανοικτά.
Έτσι, το Ιράκ με συνοπτικές διαδικασίες ανέλαβε τον έλεγχο του Kirkuk, του στρατιωτικού αεροδρομίου Κ1, τις περιοχές πετρελαίου και φυσικού αερίου Baba Gurgur και τα γραφεία κρατικών εταιρειών πετρελαίων.
Το στρατηγείο των Κούρδων στο Κιρκούκ εγκαταλείφτηκε και όπως ανακοίνωσε η Βαγδάτη οι Πεσμεργκά αποσύρθηκαν χωρίς να πολεμήσουν, παρά κάποιες περιορισμένες ανταλλαγές πυρών.
Παρότι οι Κουρδικές αρχές και οι πολιτικές δυνάμεις που ελέγχονται από τον Barzani, όπως το Κουρδικό κόμμα KDP (Kurdistan Democratic Party), δηλώσανε ότι θα μείνουν και θα πολεμήσουν για το έδαφος τους, η αντίπαλη πολιτική κουρδική οργάνωση PUK (Patriotic Union of Kurdistan), υπήρξε συγκαταβατική σε μια συμφωνία με την Βαγδάτη, να επιτραπεί η είσοδος των Ιρακινών στρατευμάτων στην περιοχή τους, διαρρηγνύοντας με αυτό τον τρόπο την ενότητα της κουρδικής προσπάθειας για πολιτικούς λόγους και φυσικά για το παιχνίδι εξουσίας.
Οι αλληλοκατηγορίες πλέον είναι καθημερινό φαινόμενο μεταξύ των Κούρδων, που οι υποστηρικτές της κυβέρνησης (KRG), του Masoud Barzani, στρέφονται κατά του αντίπαλου κόμματος PUK, για την απώλεια του Κιρκούκ . Με τον ίδιο τρόπο βεβαίως η κυβέρνηση Μπαρζανί κατηγορεί και τις ΗΠΑ για πλήρη απουσία στήριξης.
Για το θέμα οι ΗΠΑ παραμένουν ουδέτερες και σύμφωνα με ανακοίνωση τους, καλούν τις δύο πλευρές να τα βρουν και να αποφύγουν την κλιμάκωση της κατάστασης.
Πέραν όμως της ανύπαρκτης τελικά ενότητας στην πολιτική των Κούρδων, ήταν τελείως λάθος και η πρακτική και ο χρόνος που επέλεξαν οι Κούρδοι για να πραγματοποιήσουν δημοψήφισμα. Βλέποντας την συμμαχία Ρωσίας, Τουρκίας, Ιράν και Ιράκ ήταν περισσότερο από προφανές, ότι ένα τέτοιο δημοψήφισμα κουρδικής ανεξαρτησίας όχι μόνο δεν θα είχε καμία τύχη αλλά αντίθετα θα προκαλούσε και αρνητικότατες συνέπειες. Με λίγα λόγια δεν είναι η χρονική αλλά και περιφερειακή συγκυρία η ιδανικότερη για μια τέτοια εξέλιξη. Αντίθετα θα μπορούσαν διατηρώντας ήπιους τόνους να διεκδικήσουν στο παρασκήνιο θετικές για αυτούς εξελίξεις.
Τώρα πλέον ο Ιρακινός Πρωθυπουργός Abadi διόρισε ως κυβερνήτη του Κιρκούκ τον δικό του άνθρωπο,Rakan al–Jibouri, στην θέση του Najmiddin Karim, που υποστήριζε την Κουρδική ανεξαρτησία.
Μάλιστα στις 15 Οκτ. ο Ιρακινός πρωθυπουργός κατηγόρησε τον Μπαρζανί ότι συνεργάζεται και προωθεί μέλη του PKK στην περιοχή, παρότι ο Μπαρζανί δεν το παραδέχεται. Βέβαια κυκλοφόρησαν και βίντεο που εμφανίζουν μέλη του PKK στο Kirkuk.
Οι Τούρκοι βεβαίως δεν θα μπορούσαν να αφήσουν τέτοια ευκαιρία χαμένη, ίσως και για αυτό να το αποκάλυψε ο Ιρακινός πρωθυπουργός, και υποσχέθηκαν ότι θα λάβουν τα απαραίτητα μέτρα σε συνεργασία με την Ιρακινή πολιτική Ηγεσία.
Θεωρούμε ότι τελικά οι Κούρδοι εκτιμήσανε πολύ λάθος τα πράγματα και είναι πιθανόν όλο αυτό το αίμα που χύθηκε να πάει χαμένο, μπροστά στα στρατηγικά συμφέροντα και τις συμμαχίες κυριαρχίας στην περιοχή.
Συνοπτικά λαμβάνοντας υπόψη και τις εκτιμήσεις του αναλυτή κ. Αθ. Δρούγου στους ambassadorsatlarge, θα λέγαμε έγιναν τα έξης σημαντικά λάθη εκ μέρους του Μπαρζανί :
Το αποσχιστικό δημοψήφισμα έγινε σε λάθος χρόνο και μάλιστα χωρίς λόγο προκάλεσε την Βαγδάτη, την Τεχεράνη και την Άγκυρα.
Δεν είχε την υποστήριξη των ΗΠΑ της ΕΕ και του ΟΗΕ κάτι που το γνώριζε πολύ καλά ο Κούρδος Ηγέτης
Ήταν μεγάλη πρόκληση να εντάξει στο Δημοψήφισμα απόσχισης διαφορετικές περιοχές εκτός του Ιρακινού Κουρδιστάν (Κιρκούκ, Νινευί, Σαλαχαντίν)
Εάν στα παραπάνω προσθέσουμε και την εσωτερική κουρδική διχόνοια τότε θα λέγαμε ότι ήταν πολλά τα λάθη και επέδειξε μεγάλη «ξεροκεφαλιά» ο Μπαρζανί, μετατρέποντας τα κουρδικά όνειρα σε ένα πολύ άσχημο εφιάλτη.
https://www.youtube.com/watch?time_continue=5&v=T4wpBhhaUWc
Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος
Στρατηγικός Αναλυτής
Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας
στη ΝΑ Μεσόγειο
