Η ρωσική ακαδημία επιστημών ανά τακτά χρονικά διαστήματα εκλέγει ως μέλη της ακαδημίας επιστημών εξέχοντες ξένες προσωπικότητες . Αυτή η παράδοση αιώνων έχει ως γνωστόν έναν άκρως συμβολικό χαρακτήρα.
Εκτός από την εκλογή τους , οι ξένες προσωπικότητες μπορούν να συμμετέχουν και στις εργασίες της ρωσικής ακαδημίας επιστημών και ακόμη να ψηφίζουν στις γενικές συνελεύσεις , χωρίς όμως μεγάλη σημασία του ψήφου τους .
Αυτό το έτος, στις τάξεις των αλλοδαπών μελών της Ακαδημίας Επιστημών τοποθετήθηκαν επτά νομπελίστες, μεταξύ των οποίων και ο πολύ γνωστός διπλωμάτης και πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χένρι Κίσινγκερ.
Επίσης, μέλη έγιναν ο Serge Haroche που κατέχει το βραβείο νόμπελ Φυσικής, ο Martinus Veltman, νόμπελ στη Χημεία, ο Rogers Kornberg, Jean-Pierre Sauvage και Dan Shechtman, με νόμπελ στην οικονομία και ο Kenneth Arrow.
Όπως είπε στην Κωνσταντινούπολη ο Boris Chetvertushkin, επικεφαλής της ρωσικής ακαδημίας , ο οποίος ανακοίνωσε τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας,η διαδικασία προϋποθέτει ότι οι επιστήμονες, συμπεριλαμβανομένου του Κίσινγκερ, ενημερώθηκαν για το διορισμό τους και έδωσαν την συγκατάθεσή τους .
Μέλη της ρωσικής ακαδημίας επιστημών εκλέγονται άνθρωποι από τους μεγαλύτερους ξένους επιστήμονες που αναγνωρίζονται από την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα, και κατά παράδοση φυσικοί και χημικοί , ο Κίσινγκερ όμως έλαβε την πρόσκληση για τις γεωπολιτικές μελέτες του.
Διπλωμάτης ή δήμιος; – αναρωτιέται το άρθρο
Σχετικά με το ιστορικό ρόλο του Κίσινγκερ, ο οποίος υποστήριξε μέχρι σήμερα, την επεκτατική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών, υπάρχουν πολλά και διάφορα αρνητικά κυρίως και ελάχιστα θετικά.
Ο ίδιος επέτυχε την κατάπαυση και του πολέμου του Βιετνάμ και τη χαλάρωση της εντάσεως του Ψυχρού Πολέμου μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Σοβιετικής Ένωσης.
Είναι ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι ο ηγέτης του Κομμουνιστικού Βιετνάμ Le Duc Tho, που έλαβε το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης μαζί με τον Χένρυ Κίσινγκερ για την επιτυχία της συμφωνίας του Παρισιού, αρνήθηκε να το παραλάβει μη αποδεχόμενος την τιμή αυτή.
Ο Κίσινγκερ κατηγορείται ότι ανέθρεψε το καθεστώς του “Κόκκινων Χμερ” στην Καμπότζη, το οποίο κατά ειρωνεία της τύχης, πράγματι ο ίδιος έφερε στην εξουσία, όπως ήταν και ο εμπνευστής των μυστικών αποστολών στην Καμπότζη, που κατά την διάρκεια της θητείας του έπεσαν στην χώρα 110.000 τόνοι βομβών , πλημυρίζοντας στο αίμα το χάος εκατομμύρια ανθρώπους .
Και εάν υπήρξε η έννοια της «ειρήνης με τιμή», η οποία συνομολογήθηκε της σύναψης της εκεχειρίας στο Βιετνάμ, αυτή κόστισε στην πραγματικότητα τις ζωές εκατομμυρίων Βιετναμέζων και δεκάδες χιλιάδων Αμερικανών στρατιωτών , για να μην αναφέρουμε τους ακόμη περισσότερους χιλιάδες τραυματίες, και αγνοούμενους, επίσης, «έργο» του Κίσινγκερ, τονίζει το άρθρο.
Ένα άλλο από τα φωτεινά επιτεύγματα του «Μάγου» της εξωτερικής πολιτικής ήταν το φασιστικό πραξικόπημα στη Χιλή, κατά το οποίο ήρθε στην εξουσία ο στρατηγός Αουγκούστο Πινοτσέτ. Περίπου 30 χιλιάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν κατά τον πρώτο μήνα μετά το πραξικόπημα στην χώρα αυτή.
Ο Κίσινγκερ έφερε επίσης τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα πιο κοντά εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης, κάτι που θεωρούσε ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του . Αποκαλείται επίσης ως ο σύγχρονος Μακιαβέλι και ο αρχιτέκτονας της νέας παγκόσμιας τάξης.
Δεδομένου ότι είναι αδύνατο να μην τον θαυμάσει κάποιος ως άξιο αντίπαλο, ο Κίσινγκερ, αποτελεί ένα άκρως μισητό πρόσωπο στον κόσμο .
Ο ίδιος πάντα απολάμβανε της προεδρικής εύνοιας στις ΗΠΑ ενώ για δεκαετίες υπήρξε διαχειριστής της οικογένειας Ροκφέλερ.
Δεν είναι να απορεί κανείς , που ο 93χρονος διπλωμάτης το 2016 ήρθε στη Ρωσία για να συναντηθεί με τον Πούτιν και να λάβει θέση στον νέο Ψυχρό Πόλεμο που ζει ξανά σήμερα ο πλανήτης .
Στο τέλος της συνάντησης, ο Κίσινγκερ έγραψε ένα άρθρο στο οποίο εξέφρασε την ανησυχία του για την τύχη του κόσμου. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι σχέσεις ΗΠΑ και η Ρωσία είναι σήμερα σε πολύ χειρότερο σημείο από ό, τι ήταν στις ημέρες του . Ο ίδιος κάλεσε τις δύο υπερδυνάμεις να εργαστούν από κοινού, διότι ο μόνος τρόπος για να διατηρηθεί η παγκόσμια ισορροπία είναι η συνεννόηση, με την δική του έννοια βέβαια .
Ο Κίσινγκερ είναι ένας διπλωμάτης του «παλιού καιρού» και η φιγούρα του συμβολίζει έναν ολόκληρο κόσμο στις ΗΠΑ . Ενώ σήμερα Ομπάμα ή Κλίντον, «χτίζουν» τις πολιτικές τους στην αιώνια διχοτόμηση των ΗΠΑ , κυνηγώντας φανταστικούς αντιπάλους ολοκληρωτισμού, ο Κίσινγκερ τους καλεί να γίνουν ρεαλιστές. Αντ ‘αυτού η ιδεολογία του μιλά για ρεαλιστικά πράγματα, πραγματική πολιτική, και ακόμα και εάν τον μισούν, υπάρχουν πολλοί ένθερμοι αντίπαλοι του που μοιράζονται πάντα το σεβασμό μαζί του .
Το σημερινό κίνημα μπορεί να θεωρηθεί ως μια απόδειξη της προθυμίας να ακουστεί η άποψη της Ρωσία, ακόμη και από τους γεωπολιτικούς της αντιπάλους.
Η Ρωσία υποστηρίζει μια ρεαλιστική προσέγγιση και μια νηφάλια εξέταση των εθνικών συμφερόντων, την οποία συμβολίζει ο Κίσινγκερ, σε αντίθεση με τη σημερινή αμερικανική ελίτ που δεν γνωρίζει πως θα αντιμετωπίσει την όλη κατάσταση.
