Τελικά κάποιος πρέπει να κάνει το πειραματόζωο, κάθε φορά που είναι να ανατραπούν γεωπολιτικές ισορροπίες. Είναι κάτι που το βιώνει καθημερινά και η Ελλάδα με την αλλαγή των συσχετισμών, που επιδιώκουν οι Ευρωπαίοι, για να τιθασεύσουν τους απείθαρχους.
Όπως λοιπόν η παγκόσμια οικονομία βρήκε την καραμέλα του χρέους για να χειραγωγήσει τους λαούς, στην ίδια κατεύθυνση στην περίπτωση της Μέσης Ανατολής αλλά και ευρύτερα, χρησιμοποιείται και η απειλή της τρομοκρατίας.
Πολλά τα πειραματόζωα και σε αυτή την περίπτωση, όπως πάλι η Ελλάδα με το προσφυγικό, αλλά κυρίως η Συρία και πολύ πρόσφατα το Κατάρ.
Η είσοδος του Τράμπ στην παγκόσμια Ηγεσία, αναδεικνύει το Κατάρ σαν την πιο κραυγαλέα περίπτωση της πολιτικής του νέου αμερικανού Προέδρου, που στηρίζεται στο «Διαίρει και Βασίλευε».
Σαφέστατα η επιδίωξη του είναι «να διασπάσει και να διαιρέσει δυνάμεις που βρίσκονται στον ίδιο με τις ΗΠΑ άξονα, αλλά και γενικότερα, προκειμένου να τις ελέγξει καλύτερα, ειδικά σε μια παγκόσμια συγκυρία που δεν ευνοεί καθόλου την μοναρχία του ακόμα και μέσα στους ίδιους τους κόλπους του. Δηλαδή οι ΗΠΑ πλέον δεν μπορούν να ελέγξουν απόλυτα την Ατλαντική Συμμαχία, ούτε θα μπορούν να ανταγωνιστούν μια ισχυρή και ενωμένη ΕΕ, το ίδιο βεβαίως και στο επίπεδο των κρατών του «Ελεύθερου Κόσμου- Free World».
Τι βλέπουμε να κάνουνε λοιπόν, προσπαθούν να διχάσουν το εσωτερικό τους, ώστε να μην ισχυροποιούνται οι συμμαχίες περισσότερο από όσο πρέπει και δεν μπορούν να τις ελέγξουν. Για παράδειγμα δεν υπήρχε μεγαλύτερο διχαστικό περιστατικό για την ΕΕ όταν δημιουργήθηκε τεχνηέντως το BREXIT, αλλά το ίδιο γίνεται και στην περίπτωση της Ευρώπης των δύο ταχυτήτων. Το ίδιο προκύπτει επίσης από την διατάραξη των σχέσεων Τουρκίας – ΝΑΤΟ και ΕΕ. Ακόμα και η διατάραξη της λειτουργίας των συνθηκών TPP (Trans-Pacific Partnership) αλλά και TTIP (Transatlantic Trade and Investment Partnership), από τον Τράμπ κινούνται με βάση τον ίδιο σκοπό.
Βέβαια όλο αυτό έχει ένα τεράστιο τρωτό σημείο και ο Τράμπ παίρνει το μεγάλο ρίσκο που λέγεται Ρωσία, εκτός και αν αποτελούν από κοινού επιδιώξεις Τράμπ – Πούτιν, που βεβαίως δεν πρέπει να το αποκλείουμε ως ενδεχόμενο, με όσα διαδραματίζονται στις ΗΠΑ με τις υποψίες και την έρευνα για τις σχέσεις Ρωσίας – Τράμπ, τόσο στην προεκλογική περίοδο όσο και γενικότερα.
Δηλαδή πλέον όσοι απογοητεύονται από την Αμερικανική πολιτική, θα μπορούν να στρέφονται στην αγκαλιά της Ρωσίας, δεδομένου ότι έχει πλέον δημιουργήσει ένα παγκόσμια ισχυρό προφίλ. Αυτό έκανε θα λέγαμε και ως ένα μεγάλο βαθμό δικαιολογημένα και το Κατάρ μετά τον αποκλεισμό του από τις αραβικές χώρες και τις κυρώσεις που του υποβλήθηκαν. Προφανώς και η Ρωσία δεν αφήνει την ευκαιρία να πάει χαμένη και αμέσως προσφέρθηκε μετά χαράς για δημιουργία στενών σχέσεων και ευρύτερων συνεργασιών. Αλλά όχι μόνο η Ρωσία αλλά και οι Σύμμαχοι της στην περιοχή, Τούρκοι, Ιρανοί αλλά και Πακιστανοί, που δεν επιθυμούν να δουν το Κατάρ να καταρρέει ή να υποκύπτει σε εκβιασμούς και να ενδίδει σε απειλές κατά τις ακεραιότητας του.
Έτσι λοιπόν το Κατάρ και η Ρωσία συμφώνησαν σε παροχή VISAS με την άφιξη των Ρώσων επισκεπτών στα αεροδρόμια του Κατάρ. Η διευκόλυνση αυτή βεβαίως δόθηκε και σε ακόμα 36 χώρες, όμως η Ρωσία ήταν η κυρίως χώρα ενδιαφέροντος.
Μάλιστα το Ρωσικό ΥΠΕΞ εξέδωσε και ανακοίνωση για το θέμα, προς τους Ρώσους πολίτες, όπου μεταξύ άλλων επισημαίνονται και οδηγίες για τον τρόπο με τον οποίο θα εφαρμόζεται η συμφωνία.
Η κίνηση αυτή ξεκάθαρα καταδεικνύει ότι τα πρόσφατα γεγονότα αποκλεισμού του Κατάρ, από τον Αραβικό κόσμο κάτω από τις ευλογίες και την στήριξη των ΗΠΑ, έχουν αλλάξει τις διεθνείς σχέσεις στην περιοχή. Το Κατάρ πλέον προωθεί και ενδυναμώνει τις σχέσεις του τόσο με την Ρωσία όσο με το Ιράν και φυσικά την Τουρκία σε αντίθεση με αυτές που στηρίζουν την πολιτική της Σαουδικής Αραβίας.
Θα συμφωνούσαμε απόλυτα με την άποψη ειδικών διεθνών αναλυτών ότι, η απλοποίηση των διαδικασιών της VISA που αναφέραμε παραπάνω, μεταξύ Κατάρ και Ρωσίας από την μία στέλνει το μήνυμα πολιτικής σύγκλισης, από την άλλη όμως εγκυμονεί κινδύνους καθόσον ευνοείται η επικοινωνία μεταξύ ριζοσπαστών από το Κατάρ με άλλους στις νότιες περιοχές της Ρωσίας, ευνοώντας τρομοκρατικά χτυπήματα.
Σε κάθε περίπτωση πάντως οι γεωπολιτικές σταθερές φαίνεται να μεταβάλλονται στην περιοχή και το Κατάρ να οδηγείται στην Ρωσική επιρροή εφόσον οι ΗΠΑ δεν χειριστούν την κατάσταση με περισσότερη διπλωματία.
Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος
Στρατηγικός Αναλυτής
Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας
στη ΝΑ Μεσόγειο
