Πριν από ένα περίπου μήνα ,σε άρθρο μου, είχα αναφερθεί στον κίνδυνο να βρεθούμε μπροστά σε μια εθνική ήττα, συνέπεια της οικονομικής κρίσης που δυστυχώς μας ταλαιπωρεί ακόμα.
Εδώ και λίγα χρόνια παρατηρούμε απαθείς ν’ αναπτύσσεται η στρατηγική της «ήπιας ισχύος» της «φίλης και συμμάχου» Τουρκίας, κυρίως μέσω τηλεοπτικών εκπομπών, οικονομικής διείσδυσης με Τράπεζα στη Θράκη, εξαγορές επιχειρήσεων, τουριστικών εγκαταστάσεων, προβολή των επιτευγμάτων σ΄όλους τους τομείς κοκ.
Αυτές τις μέρες παρατηρούμε να ξεδιπλώνεται μια συνολική τουρκική επιθετικότητα, η οποία έχει αντίκτυπο κυρίως στο εξωτερικό, στην ευρύτερη περιφέρεια της Ανατολικής Μεσογείου, όπου η Τουρκία θέλει να εδραιώσει τη θέση της. Και η συγκυρία είναι μάλλον ευνοϊκή.
Η Ελλάδα εγκλωβισμένη σε μια οικονομική κρίση, αδύναμη, με μια κοινωνία διχασμένη και καταβεβλημένη, με ανοιχτά ζητήματα στα Βόρεια σύνορα και με πολιτικές επιλογές που φαίνεται να διευκολύνουν την παράδοση της.
Η Γερμανία ακέφαλη, όπου η πιθανότητα σχηματισμού κυβέρνησης απομακρύνεται. Η Γαλλία χωρίς δική της αυτοδύναμη πολιτική. Μια ΕΕ σε κάμψη. Φαίνεται άλλωστε από τις υποτονικές δηλώσεις και την χλιαρή προστασία των ευρωπαϊκών εταιρειών που έχουν αναλάβει έρευνες στη Κυπριακή ΑΟΖ.
Το Ισραήλ σε μια χρονική συγκυρία μερικής τουλάχιστον απομάκρυνσης του κύριου υπερασπιστή του, των ΗΠΑ και χωρίς το στρατηγικό βάθος που του προσέδιδε η Τουρκία ή έστω οι σχεδιαζόμενες αυτόνομες Κουρδικές επαρχίες.
Οι ΗΠΑ να αντιμετωπίζουν πολλαπλά ζητήματα και με μια μάλλον ασαφή πολιτική γραμμή. Σταδιακή απομάκρυνση τους από Αν. Μεσόγειο, περιορισμός ενδιαφέροντος για πετρέλαιο, λόγω αξιοποίησης σχιστολιθικών κοιτασμάτων και ανάγκη αντιμετώπισης Κινεζικού κινδύνου. Να μην ξεχνάμε βεβαίως τον κίνδυνο διάσπασης της Ν.Α πτέρυγας του ΝΑΤΟ.
Ένα παγκόσμιο σύστημα σε αναδιάταξη, όπου νέοι παίκτες, όπως η Τουρκία προσπαθούν να βρεθούν σε πλεονεκτική θέση, ώστε να διαδραματίσουν σοβαρό ρόλο στο μέλλον. Μαθαίνω μάλιστα ότι ναυπηγείται τουρκικό αεροπλανοφόρο σε ισπανικό ναυπηγείο.
Σύμφωνα με πληροφορίες, από την πρόσφατη επίσκεψη Τίλερσον στην Τουρκία, την κλειστή συνάντηση με τον Ερντογάν και την συνέντευξη τύπου βγαίνει μια είδηση. Είπε ο κ. Τίλερσον «το σημαντικό σημείο που θέλω να πάρετε εδώ, είναι ότι δεν πρόκειται να δράσουμε μόνοι μας πλέον. Δεν πρόκειται να κάνουμε κάτι ως Η.Π.Α. και η Τουρκία να κάνει κάτι άλλο. Θα ενεργήσουμε μαζί από εδώ και στο εξής. Θα ενώσουμε τα μπράτσα, θα δουλέψουμε στα ζητήματα που μας προκαλούν δυσκολίες και θα τα λύσουμε»
Δεν σας κρύβω ότι παρατηρώντας τις εξελίξεις αισθάνομαι βαθιά οργή, ενθυμούμενος ορισμένα γεγονότα, που θα μπορούσαν να έχουν διαμορφώσει μια διαφορετική κατάσταση στη πατρίδα μας, όταν μάλιστα ήταν το κατάλληλο timing. Ποια άραγε θα ήταν η θέση της Ελλάδας αν :
• Τη περίοδο 2006-08 είχαν ευοδωθεί οι σχεδιασμοί της τότε κυβέρνησης για τη δημιουργία του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη καθώς και του αντίστοιχου αγωγού φυσικού αερίου South Stream, με συνέπεια την θωράκιση της Θράκης και του Αιγαίου, ως απόρροια της εξάρτησης διεθνών συμφερόντων από την Ελλάδα.
• Κατά τη διετία 2013-15, η χώρα από ύφεση 9% έφθασε σε ανάπτυξη 0,7%, είχε επανακτήσει την αξιοπιστία της, είχε βελτιωθεί η ψυχολογία της αγοράς καθώς και η κοινωνική συνοχή. Συνεπώς θα μπορούσαμε να παρακολουθήσουμε την αναπτυξιακή πορεία που βιώνει σήμερα η Ε.Ε.
Για την ακύρωση όλων των παραπάνω μεγάλο μέρος της ευθύνης φέρει δυστυχώς και ο Ελληνικός λαός, στη πλειοψηφία του τουλάχιστον, παρασυρόμενος από σημαντική μερίδα του τύπου και βολεμένους πολιτικούς που επιθυμούν την παγκόσμια κυβέρνηση, η οποία αναζητεί ανδρείκελα ανά τον κόσμο.
Τις κερκόπορτες τις ανοίγουμε πάντα εμείς.
Ο εφιάλτης άλλωστε έχει πλέον καταστεί εθνικός ήρωας.
Τώρα καλά ξεμπερδέματα !!!
https://www.youtube.com/watch?time_continue=13&v=q8Tsm1diDVQ
(στο σημείο 20:14 του βίντεο οι δηλώσεις του Τίλερσον για κοινή δράση με την Τουρκία)
Απόστολος Τσιμογιάννης
Ανώτατος Αξκός ΣΞ (ε.α)
Eπιτελική εμπειρία σε θέση Logistics/NSPA(NATO)
Μέλος Ελλ. Εταιρείας Logistics
