ΤΟ ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙ ΤΟΥ ΙΣΛΑΜ (Μέρος 2ο)

Posted on June 06, 2019, 3:14 pm
FavoriteLoadingAdd to favorites 10 secs

Ουαχάμπ (ουαχαμπισμός) = η κύρια ομάδα πίστης στη Σαουδική Αραβία

Σαρία =  ισλαμικός νόμος που καθοδηγεί όχι μόνο το θρησκευτικό προσανατολισμό και συμπεριφορά των πιστών αλλά και τις αντίστοιχες σε πολιτικό, οικονομικό-φορολογικό, κοινωνικό, δικαστικό και  νομοθετικό επίπεδο, αλλά και στις σχέσεις των δύο φύλων

Σαλάφις = οι πατέρες του Ισλάμ, δηλ. ο Μωάμεθ και οι σύντροφοί του- συμμαχητές

Σεΐχης = ο αρχηγός τάγματος πιστών

Σιίτες = η παράταξη που δέχεται ως ηγέτη άτομο από την οικογένεια του Μωάμεθ και μόνο. Ο ιμάμης εδώ μπορεί να ασκήσει και πολιτική εξουσία (π.χ. Αγιατολάχ Χομεϊνί)

Σούνα = ιερό  κείμενο, οι πράξεις και διδασκαλίες του προφήτη σε θέματα που απασχολούσαν την κοινότητα των πιστών και δεν συμπεριλήφθηκαν στο Κοράνι

Σουνίτες = η παράταξη (ορθόδοξοι -παραδοσιακοί)που αποδέχθηκε ως ηγέτη τον πιο ενάρετο μετά το θάνατο του Μωάμεθ(όχι ιερωμένο), που ασκούσε εξουσία βασισμένη στη σούνα και τα α-χαντίθ

Σούφι = πιστοί μη αραβικής καταγωγής που ίδρυσαν αδελφότητες- τάγματα μοναχών (ταρικάτ)

Τζιχάντ = αγώνας ενάντια στο κακό (λεπτομέρειες παρακάτω…)

Χαλίφης = ο διάδοχος του προφήτη

α – Χαντίθ = ο προφορικός λόγος του Μωάμεθ. Θεολογικές ερμηνείες και εκτιμήσεις των σοφών, σχετικά με τις απόψεις – ενέργειες του προφήτη σε διάφορα θέματα, γεγονότα της επικαιρότητας

Στο Κοράνιο αναφέρονται τέσσερις βασικές κατηγορίες τζιχάντ με την έννοια του αγώνα, η “τζιχάντ αλ-ναφς” (του ίδιου του εαυτού – της ηθικής ζωής), η “τζιχάντ αλ-λισάν” (της γλώσσας – της θεολογίας), η “τζιχάντ αλ-γιαντ” (του χεριού – των πράξεων) και η “τζιχάντ αλ-σάιφ” (του ξίφους – η δια του πολέμου επιβολή).

H έννοια της τζιχάντ χρησιμοποιήθηκε τόσο για να προάγει την αφοσίωση των πιστών όσο και για τη διεξαγωγή πολέμου προς υπεράσπιση της θρησκείας ή τον προσηλυτισμό.  Το σύγχρονο Ισλάμ αποδίδει έμφαση στον εσωτερικό πόλεμο του ανθρώπου και εγκρίνει τη σύρραξη με άλλα έθνη μόνο ως αμυντικό μέσο στην περίπτωση που κινδυνεύει η πίστη. Στη διάρκεια της ισλαμικής ιστορίας, πόλεμοι εναντίον μη Μουσουλμάνων ονομάζονταν τζιχάντ ώστε να αποκτήσουν θρησκευτική χροιά, αν και προωθούνταν για πολιτικούς σκοπούς.

Σε τζιχάντ μπορεί να καλέσει και να ηγηθεί μόνο θρησκευτικός ηγέτης (π.χ. Αγιατολλάχ Χομεϊνί , Ομάρ Μουλά ). Δεν μπορεί όμως να το κάνει πολιτικός ηγέτης (π.χ. Ερντογάν, Άσαντ).

Οι Σιίτες έχουν δώδεκα βασικές διαιρέσεις, ανάλογα με την αποδοχή της διαδοχής στη θέση του Ιμάμη (Ισνάφ-Ασάρι –οπαδοί του 12ου ιμάμη είναι οι Ιρανοί-Πέρσες , κλπ.).

Αντίστοιχα, οι Σουνίτες έχουν 4 βασικές σχολές  (Μαλικί, Σαφιϊ, Χανεφί και Χανμπαλή) και η κάθε σχολή πολλές υποδιαιρέσεις.  Η πιο αυστηρή , αυτή των Χανμπαλή, κυριαρχεί στη Σαουδική Αραβία.  Η συγκεκριμένη σχολή σκέψης και πίστης επιδιώκει την αποβολή από τη θρησκεία όλων των πρόσθετων στοιχείων και την τήρηση των παραδόσεων της πρώτης κοινότητας των πιστών.

Το μίσος ανάμεσα στα δύο θρησκευτικά στρατόπεδα είναι βαθύ. Οι σιίτες έχουν ορκιστεί εκδίκηση για τον θάνατο του εγγονού του Προφήτη, Χουσεΐν, από τον ηγέτη των σουνιτών. Από την άλλη μεριά οι φανατικοί σουνίτες τους μισούν βαθύτατα, καθόσον τους θεωρούν πολυθεϊστές (λόγω της λατρείας των ιστορικών ιμάμηδων) και προδότες των παραδόσεων του Προφήτη.

Ο Ουαχαμπισμός συνδυάζει την προσήλωση στην αυστηρή ερμηνεία της Σαρία, που υπαγορεύει το ρεύμα των Χανμπαλή, με την απαρέγκλιτη εφαρμογή του τύπου στην εκδήλωση της πίστης.

Υπάρχουν βεβαίως εδάφια του κορανίου πού παροτρύνουν σέ μαχητική σύγκρουση με τούς άπιστους. Σήμερα, πολλοί μετριοπαθείς μουσουλμάνοι τονίζουν ότι οι κορανικοί αυτοί στίχοι πρέπει να εξετασθούν και να ερμηνευθούν στο ιστορικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο λέχθηκαν. Διακεκριμένοι μουσουλμάνοι στοχαστές και ηγέτες καταδικάζουν τη μέθοδο τής τρομοκρατίας και τονίζουν ότι αυτή δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως τζιχάντ.

Περίπου 600 χρόνια μετά, η Δύση κινδυνεύει πάλι. Διαφθορά, ηθική απαξία, απομάκρυνση από τις ρίζες του πολιτισμού και του Χριστιανισμού, ευδαιμονισμός και ενοχικά σύνδρομα έχουν ανοίξει τη κερκόπορτα.

Άραγε θ’ ακουστεί πάλι η φράση «Η Πόλις εάλω»? 

Απόστολος Τσιμογιάννης                           

Ο Απόστολος Τσιμογιάννης είναι Υποστράτηγος (ε.α), με μεγάλη επιτελική και διοικητική εμπειρία στον τομέα των Millitary Logistics. Έχει υπηρετήσει σε ανάλογη επιτελική θέση του NATO/NSPA. Είναι τακτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Logistics.

Leave a Reply

  • (not be published)