Η κατάσταση δεν αποκλιμακώνεται και χρειάζεται καλή πληροφόρηση ως και ρεαλισμός/Ανάλυση-Επισημάνσεις
Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Παρά τις διακηρύξεις υποστήριξης σε Ελλάδα και Κύπρο από πλευράς Ευρωπαικών κρατών με πρωτοστατούσα την Γαλλία, δεν διαφαίνεται κάποια ” οριακή τάση αποκλιμάκωσης” από την πλευρά της Άγκυρας στο ΝΑ. Αιγαίο . Τουναντίον-σύμφωνα με πληροφορίες του υπογράφοντα- οι επικείμενες Τουρκικές κινήσεις θα οδηγήσουν σε περαιτέρω χειροτέρευση της κατάστασης, ενώ οι χθεσινές λεκτικές τοποθετήσεις του υπουργού άμυνας Χουλουσί Ακάρ καθώς και του εκπροσώπου του κυβερνώντος κόμματος AKP Ομέρ Τσελίκ δυναμιτίζουν ακόμα περισσότερο την ήδη πολύ επιβεβαρυμένη ατμόσφαιρα.
Πέραν των φραστικά οξύτατων εκφράσεων κατά της Ελλάδος, η Άγκυρα ενισχύει ακόμα πιο πολύ την ήδη σφοδρή κριτική της για το Παρίσι , κατηγορώντας τον Μακρόν για επιστροφή σε αποικιοκρατικές μεθοδεύσεις του παρελθόντος , καθώς και ότι “χρησιμοποιεί” την χώρα μας στην υπηρεσία των συμφερόντων του.Μάλιστα σε σκληρό ύφος υποστηρίζει ότι “η Γαλλία σε πολλά γεωγραφικά μέτωπα είναι χαμένη και ότι η Άγκυρα θα απαντήσει”
Προσωπικά καταθέτω μία σειρά επισημάνσεών που εκτιμώ ότι θα ήταν καλό για την χώρα μας να προσδώσει ιδιαίτερη προσοχή ,εν όψει πάρα πολύ σοβαρών εξελίξεων.
Πρώτο: Μεταξύ Τουρκίας και Γαλλίας παρατηρείται μία οξύτατη αντιπαράθεση και ανταγωνισμός που καθημερινά κλιμακώνοται με τους Γάλλους να προσπαθούν να επανέλθουν δυναμικά και να διεισδύσουν στρατιωτικό-οικονομικά σε περιοχές της ανατολικής Μεσογείου και Μέσης Ανατολής (με στόχο να περιορίσουν την Τουρκία), ενώ από την πλευρά τους οι Τούρκοι στοχευμένα επιδιώκουν να αυξήσουν την παρουσία τους σε περιοχές ,΄που παραδοσιακά το Παρίσι είχε επιρροή, αλλά τα τελευταία χρόνια λόγω αποτυχιών ,έχει μειωθεί. Και επικεντρώνομαι στην Γαλλόφωνη Αφρική από τον Ατλαντικό μέχρι τον Ινδικό. Τα πολλά ταξίδια των Ερντογάν , Ακάρ και Τσαβούσογλου εκεί θα πρέπει να μας προβληματίσουν. Πριν ένα μήνα ο Τσαβούσογλου ήταν σε Νίγηρα, Τόγκο και Ισημερινή Γουινέα, ενώ αυτή την εβδομάδα βρίσκεται στο Μάλι, στην Γουινέα Μπισάου και στην Σενεγάλη.Οι κινήσεις της Τουρκικής διπλωματίας απαιτούν προσοχή γιατί η Άγκυρα προωθεί πολιτικές-στρατιωτικές-ενεργειακές-οικονομικές-θρησκευτικές και πολιτιστικές επαφές με περίπου 32 κράτη τηςΑφρικής .Οι αποτυχίες της Γαλλικής εξωτερικής πολιτικής σε Λιβύη, Ακτή Ελεφαντοστού, Μάλι και Κεντροαφρικανική Δημοκρατία (ειδικά σε αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις) έχουν προκαλέσει “κενά” και ο επιτήδειος Τούρκος προσπαθεί να τα εκμεταλλευτεί.
Δεύτερο: Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του υπογράφοντα και βάσει διαβαθμισμένης Αμερικανικής πολυσέλιδης μελέτης(που είναι στην διάθεσή μου) η Άγκυρα απέναντι στο σύμπλεγμα Καστελόριζου/Μεγίστης ενεργεί με βάση και κατευθυντήρια προσέγγιση , την Κινεζική τακτική που περίτεχνα και ύπουλα αναπτύσσει το Πεκίνο απέναντι στο σύμπλεγμα των νησιών Σενκάκου της Ιαπωνίας.(ειδικά το τελευταίο εξάμηνο). Ασφαλώς οι δύο περιπτώσεις έχουν τοπικές , ιστορικές και άλλες διαφορές, αλλά και απίστευτα πάρα πολλές ομοιότητες.Η πέραν του μηνός ενεργός παρουσία του υδρογραφικό-ερευνητικού πλοίου Ορούτς Ρεις υπεράνω υφιστάμενης Ελληνικής υφαλοκρηπίδας (σελ 37-38), δείχνει ότι οι Τούρκοι σε αρκετές περιπτώσεις διαβάζουν και ακολουθούν Κινέζους και Ρώσους στα σχέδια μη-γραμμικού, πολιτικού, ασύμμετρου, ειδικού και υβριδικού πολέμου.Εμείς διαχρονικά αυτά δεν τα έχουμε αντιληφθεί , δεν τα διδάσκουμε επαρκώς και τα βλέπουμε μυωπικά και χωρίς εμβάθυνση.
Τρίτο : Οι δηλώσεις Ακάρ τους τελευταίους μήνες διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα, ενώ ο Τούρκος υπουργός άμυνας -αν “φωτιστούν” πιο πολύ τα λεγόμενά του- θα διαπιστωθεί ότι εμφανίζει μία υποτιθέμενη “ένδυση” του διεθνούς δικαίου ,που παρερμηνεύει τις διατάξεις του δικαίου της θάλασσας “κατά το δοκούν”.Εμμένει ότι δεν δέχονται τετελεσμένα, ότι δεν ευθύνεται ΄ η Άγκυρα για το αδιέξοδο, και ότι “με όλα τα μέσα δηλώνουν αποφασισμένοι και θα υπερασπίσουν τα δικαιώματά τους βάσει του δικαίου της θάλασσας”. Το ίδιο ακριβώς ακολουθεί απέναντι στις εκτός τόπου και χρόνου απαιτήσεις της Άγκυρας για την αποστρατικοποίηση των νησιών του ανατολικού Αιγαίου και της Δωδεκανήσου. Ακολοθείται δηλαδή η προτέρα γλώσσα των αμφισβητήσεων αλλά τώρα την “ντύνουν ” με αναθεωρητική ορολογία ως και για παραπλανητικούς λόγους , “νομιμοποίηση” μέσω δικής τιυς έμπνευσης νομικών θέσεων.Πχ στην περίπτωση του Καστελόριζου το εφαρμόζουν συνεχώς ειδικά μετά την ποσοτική ενίσχυση της άμυνας του συμπλέγματος της Μεγίστης από δικής μας πλευράς .
Τέταρτο :Στους κόλπους του ΝΑΤΟ διαχρονικά η επιρροή μας ήταν και είναι αδύναμη , και επειδή σε πολλές περιπτώσεις δεν “συμπλέαμε” με θέσεις και επιλογές της Ατλαντικής Συμμαχίας είτε στον ψυχρό πόλεμο , είτε στην μεταψυχροπολεμική περίοδο, οι ισχυροί του ΝΑΤΟ είναι από απαθείς ως παγωμένοι μαζί μας και δεν επιθυμούν να συγκρουστούν με τους Τούρκους.Αν το μελετήσουμε διαχρονικά από την δεκαετία του 60, στην Ελλάδα-πλην ελαχίστων ατόμων-δεν έχει δημιουργηθεί “Ατλαντική κουλτούρα και Ευρωατλαντική προσέγγιση” στα Νατοικά.Συνεπώς μέσα στην Συμμαχία είναι δύσκολο να αλλάξουμε συμμαχικά “στεγανά”, ενώ επί χρόνια υπήρχαν και υπάρχουν άτομα και “επιρροές” που έχουν μορφοποιήσει και καναλοποιήσει καταστάσεις με βάση τα Τουρκικά δεδομένα.(οι παλιοί πιθανότατα να θυμούνται τον Αμερικανό απόστρατο σμήναρχο και αεροπορικό αναλυτή Μαίλαμ που στα θέματα του εναερίου χώρου του Αιγαίου ήταν αυθεντία και είχε καταφέρει να γίνεται αποδεκτή η θέση της Άγκυρας.(αφού ήταν ο κύριος σύμβουλος του εκάστοτε ανώτατου διοικητή των συμμαχικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ/SACEUR ως και έξι διαδοχικών Γενικών Γραμματέων για τα ζητήματα του Αιγαίου ).
Πέμπτο: Μπορεί οι διάφορες πολιτικές διακηρύξεις της ΕΕ ή άλλων οργανισμών να είναι υποστηρικτικές των δίκαιων εθνικών μας θέσεων, αλλά πρέπει να είμαστε ρεαλιστές και να μην επηρεαζόμαστε αποκλειστικά από αυτές.Στην Διακήρυξη της Κορσικής η Ισπανία, η Ιταλία και η Μάλτα έχουν παράλληλα τις δικές τους εθνικές θέσεις αναφορικά με τις διμερείς σχέσεις με την Άγκυρα. Τελευταία είχαν επισκεφθεί την Τουρκία οι υπουργοί εξωτερικών και άμυνας , ως και ο αρχηγός των μυστικών υπηρεσιών της Ιταλίας.Επίσης η υπουργός εξωτερικών της Ισπανίας. Επιπλέον ο υπουργός εξωτερικών αλλά και ο εσωτερικών-άμυνας της Μάλτας. Ο Ακάρ υπέγραψε τριμερή με την Μάλτα και την κυβέρνηση της Λιβύης, ενώ ο Τσαβούσογλου μαζί με τον Μαλτέζο ομόλογό του μετέβησαν από κοινού στην Τρίπολη. Είναι βέβαιο ότι αυτές οι τρεις χώρες που διατηρούν στενές σχέσεις με τηνΤούρκία, θα μεταφέρουν τα όσα διεμείφθησαν στην Κορσική στους Τούρκους . Αν και με όλες αυτές τις χώρες,έχουμε και μείς επαφές, στα θέματα της Συρίας,της Λιβύης κα , συγκλίνουν με την Τουρκία.Άρα χρειάζεται προσοχή και πλησιάζοντας χρονικά προς το συμβούλιο κορυφής της ΕΕ να βλέπουμε τι μπορούμε να πετύχουμε και τι όχι.
Τέλος η Τουρκία είναι δεδομένο ότι θα συνεχίσει ,πολλαπλασιάσει και διευρύνει την προκλητική συμπεριφορά της στις αμέσως προσεχείς ημέρες και εκεί θα φανούν πολλά από τα ισχύοντα ή μη, ενώ από την Τρίπολη της Λιβύης μέχρι την Τρίπολη του Λιβάνου έχουμε πολλά να δούμε μεταξύ Τουρκίας και Γαλλίας.
