Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος- Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Η συμφωνία μεταξύ Γαλλίας και Ελλάδος είναι πλέον πραγματικότητα. Και οι δύο χώρες έκαναν πλέον τις επιλογές τους.Το Παρίσι μετά το σκληρό και πολύ δυνατό “χαστούκι’ από τους Αγγλοσάξονες στο θέμα των πυρηνοκίνητων υποβρυχίων της Αυστραλίας (που σαφέστατα υπερτερούν των συμβατικών της Γαλλίας) επεδίωξε μία γρήγορη αναπροσαρμογή στα εξοπλιστικά με την ουσιαστικοποίηση του ανοίγματος προς την Αθήνα ατενίζοντας προς Μεσόγειο.Πολλές εναλλακτικές επιλογές δεν είχε, αφού σε αρκετούς κύκλους του ΝΑΤΟ και των δυτικών συμμάχων σε Ινδικό-Ειρηνικό δεν είχε ,ούτε έχει.(Ιαπωνία-Νότια Κορέα-Βιετνάμ- Ταιβάν -Ινδονησία-Φιλιππίνες κα) πρόσβαση αφού όλες αυτές οι χώρες κοιτάνε προς τους Αμερικανούς.
Λόγω POST BREXIT /GLOBAL BRITAIN πλασάρονται και οι Βρετανοί με την ενεργοποίηση της πενταμερούς ( Μ. Βρετανία-Σιγκαπουρη-Μαλαισία-Αυστραλία-Νέα Ζηλανδία) του 1971, άρα η Γαλλία έχει μειωμένη επιρροή στο κεντρικό και νότιο Ειρηνικό. Με κάποια υπερπόντια εδάφη σαν την Νέα Καληδονία, την Ταϊτή κα δεν μπορείς να διαδραματίσεις ισχυρό ρόλο και να έχεις επιρροή από τον Βερίγγειο πορθμό μέχρι τις παρυφές της Ανταρκτικής.Ούτε βέβαια και στον Ινδικό ωκεανό με τη νήσο Ρεινιόν/Σεν Ντενί και την ακατοίκητη νήσο Κεργκελέν (της απελπισίας) ή έστω το Τζιμπουντί . Την στιγμή που οι Αμερικανοί έχουν τον τεράστιο δορυφορικό σταθμό παρακολουθήσεων στις Σεϊχέλες, λιμενικές διευκολύνσεις στην Μομπάζα της Κένυας και ασφαλώς το αρχιπέλαγος Τσάγκος/ατόλη Ντιέγκο Γκαρσία (υπό Αμερικανο-Βρετανικό έλεγχο) στο κέντρο του Ινδικού .Ήταν ολοφάνερο ότι οι Βρετανοί και οι Αυστραλοί δεν ήθελαν τη Γαλλία στην τεράστια αυτή γεωγραφική ζώνη. Ήταν λογικό το Παρίσι να προσαρμοστεί .
Η χώρα μας ενήργησε με βάση τα ισχύοντα και δεδομένα, αφού αντιμετωπίζει συνεχή και κλιμακούμενη πολυδιάστατη απειλή από την γειτονική Τουρκία. Από τα υπάρχοντα αυτό το καιρό διαθέσιμα πλοία η τελική επιλογή έχει αρκετά θετικά σημεία και τα σκάφη που θα κατασκευαστούν θα είναι καινούργια με λίαν υπολογίσιμα όπλα,συστήματα ανίχνευσης, κλπ.. Αναφορικά με τα επιμέρους της διμερούς συμφωνίας των 31 άρθρων ,θα εμφανιστούν μέσα στους επόμενους μήνες αρκετά προβλήματα και δυσχέρειες. Μπορεί η Αμερικανική κυβέρνηση δημόσια να θεωρεί ως έχουσα θετικά στοιχεία η συμφωνία,αλλά μην είμαστε καθόλου βέβαιοι ,ότι όλες οι εσωτερικές ομάδες επιρροής ως και κορυφαίες “δεξαμενές εγκεφάλων” στις ΗΠΑ που χαράσσουν πολιτική την ευνοούν…
Η επόμενη ημέρα της διμερούς συμφωνίας έχει πολλά θέματα που είναι ομιχλώδη,απαιτούν διευκρινήσεις , και όχι μόνο…
Πρώτο : Η Γαλλία είναι από τα μέσα της δεκαετίας του 60 ΄ενδιαμέσου υπόστασης πυρηνική δύναμη,έχουσα πραγματοποιήσει στην Αλγερία και στη Γαλλική Πολυνησία πυρηνικές δοκιμές διαφόρων κατηγοριών(ακόμα και ατμοσφαιρικές) .Τα Γαλλικά πυρηνικά όπλα(αεροναυτικά, αφού έχει καταργηθεί εδώ και χρόνια το χερσαίο οπλοστάσιο ) δεν υπάγονται στο ΝΑΤΟ. Το Γαλλικό πυρηνικό δόγμα είναι διαφορετικής προσέγγισης συγκριτικά με τα δόγματα του ΝΑΤΟ ή και με την Βρετανική υποβρυχιακή(Αμερικανικής επιρροής του συστήματος TRIDENT D5 ) πυρηνική δύναμη .Ανώτατος παράγοντας του ΝΑΤΟ που μίλησα επί μία ώρα χθες μου έθεσε σειρά ερωτημάτων ,για το αν η Γαλλική πυρηνική δύναμη καλύπτει την χώρα μας , ως επίσης τα ενδεχόμενα (θεωρητικά μεν ,αλλά ποτέ δεν ξέρεις) ενδογενών εκτιμήσεων διαφορών μεταξύ Παρισιού και λοιπών συμμάχων.(προσεχές εκτενές άρθρο μου) σε περίπτωση που η όποια Γαλλική κάλυψη έρθει σε “αντιπαράθεση’ με τις αποφάσεις της Ομάδας Πυρηνικού Σχεδιασμού/ΝPG και τις κατευθυντήριες οδηγίες του SACEUR ως και της Στρατηγικής Διοίκησης των ΗΠΑ.(δευτερευόντως) ,από το Κολοράντο Σπρίνγκς.
Επίσης μου τόνισε ότι η Τουρκία καλύπτεται(όπως και η Ελλάδα από την πυρηνική “ομπρέλα’ του ΝΑΤΟ) ενώ στο Ιντσιρλίκ της ΝΑ Τουρκίας “φιλοξενούνται” 52 πυρηνικές βόμβες Β61Β.(τακτικά πυρηνικά όπλα). Είναι απαραίτητο να ξεκαθαριστεί ,γιατί το Παρίσι για δεκαετίες είχε προβλήματα στο αν καλύπτονταν πυρηνικά η Γερμανό-Γαλλική ταξιαρχία στο Μπάντεν-Μπάντεν και μεταξύ Βόννης (τότε) και Παρισιού έκαναν την εμφάνισή τους τότε πολλά προβλήματα…..
Δεύτερο: Ο Νίκος Παναγιωτόπουλος σε τηλεοπτική του εμφάνιση υποστήριξε ότι η Γαλλική”κάλυψη” αφορά και προκλήσεις τρίτης χώρας σε θαλάσσιους χώρους.Όμως η Ελλάδα επί του παρόντος κινείται πάνω σε δυνητική ΑΟΖ και δεν έχουμε επιλύσει το θέμα της υφαλοκρηπίδας.Οι Τούρκοι συνεχώς παραβιάζουν τα μεταξύ 6-12νμ (με ναυτικές και αεροπορικές δυνάμεις),ενώ δεν αποδέχονται τα όρια του FIR Αθηνών και το εύρος του εναερίου χώρου μα στα 10νμ,(που δεν αποδέχεται και το ΝΑΤΟ/Στρατηγείο Αεροπορικών Δυνάμεων στο Ράμσταιν),τότε τι καλύπτει η Γαλλία,τι δεν καλύπτει, ενώ από το Ράμσταιν , έχουν άλλες εκτιμήσεις….Μην λησμονούμε ότι η Συμμαχία δεν θεωρεί ως απειλητικές τις παραβιάσεις και παραβάσεις της Τουρκικής Αεροπορίας από το 1974 που η χώρα μας αποχώρησε από το Στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ,και το1980 άρον -άρον επέστρεψε…
Μπορεί κάποια σενάρια να εμφανίζονται ως υποθετικά,αλλά “ο διάολος είναι στις λεπτομέρειες”(για αυτούς που φυσικά γνωρίζουν) . Επίσης αν η Άγκυρα ενεργεί παράνομα στην δυνητική Ελληνική ΑΟΖ ή στα όρια του προβληματικού Τουρκο-Λιβυκού Μνημονίου του 2019 και η Αθήνα αισθάνεται απειλούμενη,πως θα κινηθεί η Γαλλία ; Οι πρόσφατες εμπειρίες από το Λιβυκό πέλαγος και η Τουρκο-Γαλλική ‘κόντρα” που οδήγησε στην σύνταξη της απόρρητης έκθεση του Ανωτάτου Στρατηγείου των ναυτικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ στο Νόρθγουντ (πάντοτε υπό Βρετανό ναύαρχο) δεν δικαίωσε το Παρίσι, οπότε τότε τι γίνεται ;
Τρίτο : Προφανώς αντιλαμβάνομαι τις συνεχείς Τουρκικές απειλές. Η Συμφωνία Μητσοτάκη-Μακρόν αναφέρεται ονομαστικά σε από κοινού δράση -συνδρομή σε άλλες γεωγραφικές ζώνες ,όπου η χώρα μας δεν εμπλέκεται ,ούτε έχει άμεσα και συγκεκριμένα συμφέροντα.Επειδή η Γαλλία έχει αποτύχει στις μετά-αποικιακές επιχειρήσεις από το 2014 στο Μάλι και στον υποσαχάριο χώρο κατά των Ισλαμιστών ανταρτών ,επιδιώκει να εμπλέξει άλλων κρατών πολυεθνικές δυνάμεις ,είτε μέσω της επιχείρησης BARKHANE κράτη της ΕΕ(μέχρι πρόσφατα, αφού η επιχείρηση σταμάτησε ), είτε μέσω της περιορισμένα πολυεθνικής δύναμης TAKUBA .
Αν ισχύσει η διμερής συμφωνία της Ελλάδος με την Γαλλία για άλλες περιοχές,τίθεται θέμα ,γιατί η Γαλλία δεν ενεργεί εκεί βάσει καταλυτικών αποφάσεων του ΣΑ/ΟΗΕ ή του Οργανισμού Αφρικανικής Ένωσης(και εννοώ κρυστάλλινες αποφάσεις). Δηλαδή ενδέχεται να κληθεί η χώρα μας να στείλει δύναμη υποστήριξης της Γαλλίας στο Τιμπουκτού του Μάλι,ή στο Κόνακρι της Γουινέα,ή στην Ντζαμένα του Τσαντ. Εμείς τι γυρεύουμε εκεί.
Το ΝΑΤΟ είναι διαφορετική περίπτωση , αφού ενεργεί βάσει αποφάσεων του ΣΑ/ΟΗΕ (πχ Αφγανιστάν/1386) ή έστω του Βορειοατλαντικού Συμβουλίου σε υποστήριξη , της ιστορικής απόφασης 1204 για την ανάπτυξη της KFΟR στο Κόσοβο το 1999(και σε εφαρμογή της στρατιωτικής συμφωνίας του Κουμάνοβο της τότε FYROM). Απαιτούνται εξονυχιστικές διευκρινίσεις για το αν η τυχόν εμπλοκή τις Ελλάδος είναι σε συνάρτηση ή σε εφαρμογή αποφάσεων ΟΗΕ-ΟΑΣΕ-ΝΑΤΟ-ΕΕ ή ακόμα και περιφερειακών διακυβερνητικών οργανισμών. Στην περίπτωση του δεύτερου πολέμου στον Κόλπο το 2003 δεν υπήρχε εμπλοκή του ΝΑΤΟ,αλλά ήταν μονομερής ενέργεια κατά του Σανταμικού Ιράκ από τους Αμερικανο-Βρετανούς και ‘συνασπισμό προθύμων’.
Τέταρτο : Όπως δείχνουν τα πράγματα η διμερής συμφωνία αν ενεργοποιηθεί πλήρως σε πολλούς επιμέρους τομείς ενδέχεται να προκαλέσει εσωτερικές τριβές (μέσα στο ΝΑΤΟ αλλά και στην ΕΕ) με απρόβλεπτες επιπτώσεις…Λόγω GLOBAL BRITAIN και AUKUS θα έχει προεκτάσεις και σε ευρύτερα θέματα της Κύπρου,που θα έρθουν σε σύγκρουση με την επικείμενη αναβάθμιση των Βρετανικών βάσεων σε Ακρωτήρι και Δεκέλεια…..
Συμπερασματικά η συμφωνία προσφέρει κάποιες υπολογίσιμες και σημαντικές ευκαιρίες στα εξοπλιστικά μας αλλά υπάρχουν ‘αγκάθια” σε ότι αφορά πολλά και επιμέρους άρθρα της που πιθανότατα να προκαλέσουν Ευρωατλαντικές και ενδο-Ευρωπαικές “τρικυμίες”…
