Δρ Αθανάσιος Ε. ΔρούγοςΔιεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, ισχυρίζεται ότι «πέλυσε έξι πολέμους σε έξι μήνες»!. Για να διαπιστωθεί αν υπήρχε κάποια ουσία στους φαντασιοπληκτικούς ισχυρισμούς του προχωρώ σε σύντομη ανάλυση.
Πρώτη: Ινδία-Πακιστάν ένοπλη σύγκρουση τον Μάιο του 2025
Ο Τραμπ και ο υπεξ, Μάρκο Ρούμπιο, ισχυρίστηκαν και οι δύο ότι ήταν σε θέση πρόσφατα να μεσολαβήσουν για κάποιο είδος ειρηνευτικής συμφωνίας μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν και ότι οι ΗΠΑ ενεπλάκησαν άμεσα στην επίτευξη ειρήνης.
Αλλά αυτό έχει διαψευστεί από την Ινδία και το Πακιστάν. Το έχουν απορρίψει και ισχυρίζονται ότι επιλύθηκε μεταξύ τους. Δεν έχουμε κανέναν τρόπο να το επαληθεύσουμε πραγματικά..
Η Ινδία και το Πακιστάν δεν τείνουν να συμφωνούν σε πολλά, αλλά τείνουν να συμφωνούν στην ιδέα ότι ο Τραμπ δεν ήταν ο λόγος για κάποιο είδος εχθροπραξιών στις 10 Μαΐου και ότι επιτεύχθηκε διμερώς χωρίς παρέμβαση τρίτων.
Ήταν πολύ σαφείς ότι κατέληξαν σε συμφωνία στις 7 Μαΐου χωρίς παρέμβαση τρίτων.Ο Τραμπ βλέπει τον εαυτό του ως ειρηνοποιό, και υπεύθυνο συμφωνιών.. Αυτό είναι μέρος της ταυτότητάς του και κλίνει σε αυτό, ελπίζοντας ότι οι άνθρωποι θα το πιστέψουν.Συμπέρασμα : Ο ισχυρισμός του Τραμπ δεν ισχύει
Δεύτερη :Συνοριακή διαμάχη Ταϊλάνδης-Καμπότζης τον Ιούλιο του 2025
Η παρέμβαση του Τραμπ στη σύγκρουση Ταϊλάνδης-Καμπότζης βοήθησε να ωθηθούν οι δύο χώρες προς την κατάπαυση του πυρός. Αλλά, οι μακροπρόθεσμες προοπτικές για ειρήνη δεν είναι σε καμία περίπτωση εγγυημένες.
Πρόκειται για μια πολυεπίπεδη σύγκρουση που συνδυάζει εδαφικές, εθνικιστικές και δυναστικές παρανοήσεις. Στην καρδιά της βρίσκεται μια αποικιακή κληρονομιά αμφισβητούμενων συνοριακών εδαφών που έχουν ιστορική σημασία και για τις δύο χώρες και έχουν χρησιμοποιηθεί για να υποδαυλίσουν τα εθνικιστικά αισθήματα στην Καμπότζη, καθώς και στην Ταϊλάνδη.Η Ταϊλάνδη ήταν αρχικά ανθεκτική σε οποιαδήποτε διαμεσολάβηση της σύγκρουσης που στοίχισε περισσότερες από 33 ζωές σε τέσσερις ημέρες και είδε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους να εκτοπίζονται. Η σημαντική ανακάλυψη ήρθε όταν ο Τραμπ τηλεφώνησε σε ηγέτες και των δύο χωρών, απειλώντας ουσιαστικά με αναστολή των εμπορικών συνομιλιών. Καθώς και οι δύο χώρες έχουν οικονομίες που εξαρτώνται από τις εξαγωγές, ούτε θα μπορούσαν να έχουν προσφέρει στους δασμούς «απελευθέρωσης» του Τραμπ. Η εξασφάλιση μιας εμπορικής συμφωνίας με τις ΗΠΑ υπερισχύει της συνοριακής σύγκρουσης, αλλά δεν έκανε τίποτα για να επιλύσει τις βασικές αιτίες της. Οι μελλοντικές εξάρσεις είναι ακόμα δυνατές»Μια διεθνής ομάδα στρατιωτικών εκπροσώπων που παρακολουθεί την κατάσταση στα σύνορα Ταϊλάνδης-Καμπότζης .Συμπέρασμα : Ο ισχυρισμός του Τραμπ προς το παρόν και μόνο ισχύει μερικώς .
Τρίτη :Η μακρά σύγκρουση της ΛΔΚ και της Ρουάντα
Η ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ της Ρουάντα και της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό (ΛΔΚ) αγνοεί την ιστορία των δύο χωρών.Ο ισχυρισμός του Τραμπ ότι η συμφωνία τερματίζει 30 χρόνια μαχών είναι ιστορικά ανακριβής. Μετά το τέλος της γενοκτονίας της Ρουάντα το 1994 εναντίον των Τούτσι, εκατοντάδες χιλιάδες από τη Ρουάντα διέφυγαν στην ανατολική ΛΔΚ. Οι πρόσφυγες περιελάμβαναν στοιχεία του καθεστώτος γενοκτονίας που ήθελαν να τελειώσουν τη γενοκτονία τους.
Αυτό οδήγησε στον πρώτο πόλεμο του Κονγκό (1996-97) και στον δεύτερο πόλεμο του Κονγκό (1998-2003). Και ενώ αυτοί οι πόλεμοι έχουν πλέον τελειώσει, η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό παραμένει διασπασμένο με πάνω από 120 ομάδες ανταρτών.Ωστόσο, υπήρξαν περίοδοι πιο φιλικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών. Έτσι, η κατάσταση του Κονγκό δεν πρέπει να θεωρηθεί ως ένας ενιαίος πόλεμος, αλλά ως αρκετές συγκρούσεις.
Η έλλειψη διακυβέρνησης και οι κατάλληλες οικονομικές στρατηγικές στη ΛΔΚ, πρόσθεσε , είναι επίσης ένα έδαφος αναπαραγωγής για τις δυνάμεις των ανταρτών. Η συμφωνία παρέχει ελάχιστες λεπτομέρειες σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης αυτών των ζητημάτων, γεγονός που οδήγησε σε πρόσφατη κατάρρευση των διαπραγματεύσεων του Κονγκό με την ομάδα ανταρτών M23.
Θεμελιωδώς, η Ρουάντα και η Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας ήταν πρόθυμες να έχουν αυτή τη σχετικά ασαφή συμφωνία για να κατευνάσουν τον Τραμπ, με τουλάχιστον τη Ρουάντα να είναι επιφυλακτική για το αν οι Κονγκολέζοι θα την τιμήσουν. Δεν τερμάτισε τον πόλεμο, αλλά στην καλύτερη περίπτωση καθυστέρησε τη σύγκρουση προς το παρόν..Συμπέρασμα : Ο ισχυρισμός του Τραμπ είναι υπερβολικός
Τέταρτη :Η σύγκρουση Κοσόβου-Σερβίας αποτράπηκε το καλοκαίρι του 2025
Εδώ και καιρό υπάρχουν περιφερειακές εντάσεις μεταξύ Κοσόβου και της Σερβίας. Οι εντάσεις έχουν πρόσφατα κλιμακωθεί και πάλι, οπότε απέχει πολύ από μια επιλύσιμη κατάσταση..
Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ούτε τώρα, ούτε το 2020 όταν ο Τραμπ ή ο απεσταλμένος του, Ρίτσαρντ Γκρένελ, μεσολάβησαν για τη λεγόμενη συμφωνία της Ουάσινγκτον, για κάθε πραγματικό κίνδυνο βίαιης κλιμάκωσης του είδους που παρατηρήθηκε πίσω στη δεκαετία του 1990, όταν ξέσπασε πόλεμος μεταξύ των πρώην γιουγκοσλαβικών δημοκρατιών. Αλλά συνολικά, πρόσθεσε, κανένα από τα υποκείμενα ζητήματα μεταξύ των δύο χωρών δεν έχει ακόμη επιλυθεί.
Η Σερβία εξακολουθεί να έχει πολλά εσωτερικά προβλήματα, τα οποία ανάγονται στην κατάρρευση του σιδηροδρομικού σταθμού του Novi Sad και τις μαζικές φοιτητικές διαμαρτυρίες και τη βαριά καταστολή από τη σερβική κυβέρνηση.Είναι αδύνατο να επαληθευτεί ανεξάρτητα αν ο Tραμπ έχει κάνει κάτι σημαντικό το 2025 για να αποκλιμακώσει κάθε είδους αναδυόμενη σύγκρουση μεταξύ Κοσόβου και Σερβίας.
Ο Τραμπ υπέγραψε διμερείς συμφωνίες μεταξύ των ΗΠΑ και του Κοσόβου και μεταξύ των ΗΠΑ και της Σερβίας, τις οποίες ήλπιζε να ηγηθεί της «οικονομικής εξομάλυνσης» μεταξύ των δύο βαλκανικών κρατών, καθώς και την αύξηση των θρησκευτικών ελευθεριών και της αποκατάστασης των περιουσιών.
Αν υπήρχε πραγματικά κάτι σημαντικό το 2025, θα υπήρχαν περισσότερα στοιχεία..Συμπέρασμα : Η σημασία οποιασδήποτε παρέμβασης είναι ασαφής
Πέμπτη:Αρμενία και Αρμενία και Αζερμπαϊτζάν 35 χρόνια πολέμου
Το ειρηνευτικό πλαίσιο μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας στις αρχές Αυγούστου σηματοδοτεί ένα ιστορικό ορόσημο σε αυτή την 35ετή σύγκρουση.
Στα χαρτιά, το σχέδιο συμφωνίας προσφέρει μια σαφή πορεία προς τις βελτιωμένες σχέσεις. Αλλά δεν έχει συγκεκριμένο σχέδιο για την επιστροφή των πάνω από 100.000 Αρμενίων που εγκατέλειψαν το Ναγκόρνο-Καραμπάχ το 2023. Οι απαιτήσεις του προέδρου του Αζερμπαϊτζάν, Ιλχάμ Αλίγεφ για τροποποιήσεις του αρμενικού συντάγματος για την εξάλειψη των εδαφικών διεκδικήσεων κατά του Αζερμπαϊτζάν, θα μπορούσαν να ενισχύσουν την αρμενική αντιπολίτευση και να εκτροχιάσει την ειρηνευτική διαδικασία.
Το ειρηνευτικό πλαίσιο περιλαμβάνει επίσης ένα σύμφωνο για την ανάπτυξη ενός διαδρόμου διέλευσης μέσω της Αρμενίας, συνδέοντας το Αζερμπαϊτζάν με τον θύλακα του Nαχιτσεβάν Οι ΗΠΑ θα έχουν αποκλειστικά δικαιώματα για την ανάπτυξη της διαδρομής, η οποία θα είναι γνωστή ως Trump Route for International Peace and Prosperity, για «ως και 99 χρόνια». Αυτό είναι ένα δίκοπο μαχαίρι,
Η οδός Τραμπ θα μπορούσε να ενισχύσει τις αμερικανικές δεσμεύσεις ασφαλείας στην περιοχή ή να δημιουργήσει νέο γεωπολιτικό ανταγωνισμό. Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να επιβαρύνει τις σχέσεις της Αρμενίας με το γειτονικό Ιράν, το οποίο θεωρεί τον διάδρομο διέλευσης ως στρατηγική απειλή.Συμπέρασμα : Η ειρηνευτική συμφωνία δεν έχει ακόμη υπογραφεί, αλλά είναι μια αρχή.
Έκτη: Σύγκρουση Ισραήλ-Ιράν καλοκαίρι 2025
Το ερώτημα ποιος τερμάτισε τη σύγκρουση Ιράν-Ισραήλ, η οποία ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2025, θα πρέπει επίσης να εξεταστεί όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο άρχισε .
Το γεγονός είναι ότι όταν οι Ισραηλινοί επιτέθηκαν στο Ιράν, ουσιαστικά παραγκώνισαν τις διαπραγματεύσεις ΗΠΑ-Ιράν, οι οποίες ήταν σε εξέλιξη. Σε εκείνο το σημείο, η κυβέρνηση Τραμπ δεν είχε αντίρρηση στο γεγονός ότι η προσπάθειά τους να αντιμετωπίσουν το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν είχε ακυρωθεί εντελώς από την ισραηλινή επίθεση. Έτσι, απλά, το να πούμε ότι ο Τραμπ τερμάτισε τον πόλεμο μεταξύ του Ισραήλ και του Ιράν αγνοεί το σύνολο των 12 ημερών και πώς συνέβη αυτό.
Αυτή η παρέμβαση του Τραμπ, στην οποία είπε στον πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου να περιορίσει τις επιθέσεις, ήρθε μόνο αφού οι Ιρανοί και το Κατάρ και οι Γάλλοι είχαν όλοι εμπλακεί στην προσπάθεια αποκλιμάκωσης της σύγκρουσης. Έτσι, δεν μπορεί να διεκδικήσει τα εύσημα για τον τερματισμό ενός πολέμου όταν συνέδραμε στο να κλιμακωθεί αυτός ο πόλεμος εξαρχής.
Το ιρανικό καθεστώς δεν ήθελε πόλεμο με το Ισραήλ και αυτή τη στιγμή σίγουρα δεν θέλουν να έρθουν σε αντιπαράθεση με το Ισραήλ. Προσπαθούν να ανασυνταχθούν μετά από μια σειρά αποτελεσματικών ηττών για τη θέση τους στην περιοχή, στο Λίβανο, στη Συρία και σε ένα βαθμό στο Ιράκ. Έτσι έχουν σοβαρά εσωτερικά ζητήματα που θα τους απασχολήσουν. Το ανοιχτό ερώτημα εδώ είναι αν ο Νετανιάχου θα επιστρέψει και θα εξαπολύσει άλλη μια επίθεση εναντίον των Ιρανών..Συμπέρασμα : Μια προηγούμενη παρέμβαση του Τραμπ θα μπορούσε να είχε αποφύγει τη σύγκρουση
Συνολικά, ενώ σαφώς η δεύτερη κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ έχει επιτύχει κάποια θετικά αποτελέσματα στη διεθνή σκηνή, ο ισχυρισμός του Αμερικανού προέδρου ότι έχει λύσει έξι συγκρούσεις σε έξι μήνες δεν αντέχει πλήρως.
