Στα πλαίσια των συνεντεύξεων μας με σημαντικούς Έλληνες, συνεχίζουμε με την 3η Ενότητα της συνέντευξης του Ταξίαρχου ε. α. κ. Αλέξη Κων/νου, ενός απόλυτα μάχιμου Αξιωματικού, που έδωσε το παρόν σε δύο εμπόλεμες ζώνες, εκ των οποίων η μια στον πόλεμο του Κοσόβου.
Ο κ Αλέξης μοιράζεται μαζί μας τις σκέψεις και τους προβληματισμούς του για τις εξελίξεις και πως επηρεάζονται τα Εθνικά μας Θέματα, μέσα από μια συνέντευξη, χωρισμένη σε 4 ενότητες.
Μετά την 1η και 2η ενότητα που προκάλεσαν κύμα θετικών σχολίων και επιβράβευσης, συνεχίζουμε σήμερα, όπως άλλωστε είχαμε προαναγγείλει με την 3η Ενότητα της αποκλειστικής συνέντευξης του κ. Ταξίαρχου.
Περισσότερα στοιχεία για τον κ. Αλέξη μπορείτε να αναζητήσετε στο 1ο Μέρος της συνέντευξης που δημοσιεύσαμε.
3η Ενότητα Συνέντευξης με τον Ταξίαρχο ε. α. κ. Αλέξη Κων/νο
ΕΡΩΤΗΣΗ
Έχει το ΝΑΤΟ επαρκή αντίληψη της Βαλκανικής πραγματικότητας και πως βλέπει την Ελληνική συμμετοχή στην διαμόρφωση του πλαισίου σταθερότητας.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Για να απαντηθεί η ερώτηση αυτή, πρέπει να γίνει μία βαθιά ενδοσκόπηση μέσα στο ΝΑΤΟ. Να απαντηθούν ερωτήματα όπως: Ποιοί καταλαμβάνουν θέσεις κλειδιά; Από ποια χώρα είναι; Ποιά είναι η ιστορία τους και τα συμφέροντα τους στην περιοχή που αναπτύσσεται το ΝΑΤΟ; Ποιά είναι τα σχέδια τους και συμφέροντα τους για την περιοχή;
Για να γίνω πιο σαφής θα δώσω κάποια παραδείγματα:
Όταν αναπτύσσεται το ΝΑΤΟ στο Κοσσυφοπέδιο και έχει στον τομέα πληροφοριών ή επικοινωνιών Αλβανό αξιωματικό και στον τομέα επιχειρήσεων Τούρκο, ποιές θα είναι οι εκτιμήσεις τους;
Όταν σε ένα τμήμα διευθυντής είναι Γερμανός και τμηματάρχης Κροάτης που και οι δυο λαοί είχαν συνεργασία στο παρελθόν στην περιοχή, ασφαλώς οι εκτιμήσεις τους δεν είναι αντικειμενικές.
Όλοι οι αξ/κοί του ΝΑΤΟ γνωρίζουν ότι τελικά η κατάσταση είναι όπως ο τίτλος ενός βιβλίου που διδάσκεται στη σχολή πολέμου των ΗΠΑ «Ο Βάλτος της Βαλκανικής» (The quagmire of Balkan). Βέβαια σίγουρα η γενική εικόνα που έχουν, δεν ευνοεί τα συμφέροντα της Ελλάδας. Μία απόδειξη είναι και η αναγνώριση των Σκοπίων με το συνταγματικό τους όνομα.
Απλώς πριν μερικά χρόνια, γνωρίζω πολύ καλά, ότι η Ελλάδα θεωρούνταν η πιο σταθερή χώρα και μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σαν περιοχή συγκεντρώσεως στρατευμάτων στον ευρύτερο χώρο της Βαλκανικής. Τώρα δεν γνωρίζω αν έχει αλλάξει η θέση τους αυτή.
Όσον αφορά στο δεύτερο σκέλος της ερώτηση σας, η Ελληνική συμμετοχή είναι ευπρόσδεκτη. Μειώνονται τα κόστη του ΝΑΤΟ σε προσωπικό, μέσα και βέβαια στο οικονομικό.
Σε ότι αφορά όμως στην διαμόρφωση πλαισίου σταθερότητας, η εντύπωση που μου έχει δοθεί, είναι ότι μας βλέπουν σαν Ι2 (Ικανός 2ης κατηγορίας). Ασφαλώς, το έχουμε εμφυσήσει εμείς συμμετέχοντας σε όλες αυτές τις αποστολές με οχήματα γενικής χρήσης και μηχανήματα μηχανικού και γενικότερα σε ρόλους υποστήριξης μάχης και όχι σε ρόλους μάχης.
Αλήθεια, σε εσάς τι προκαλεί δέος; Ένα φορτηγό όχημα; Ένας γαιoπρoωθητής; Ένα ασθενοφόρο; Ή ένα άρμα μάχης;
Πως λοιπόν να εδραιώσεις την ασφάλεια και την σταθερότητα με φορτηγά;
Σύντομα θα συνεχίσουμε με την Τέταρτη Ενότητα …
Ambassadors at Large
