Μόλις πρόσφατα η συμπεριφορά του Ερντογάν απέναντι στο ΝΑΤΟ, αποτέλεσε άλλη μια αρνητική κατάσταση, στις τόσες που έχει δημιουργήσει σε συμμάχους του και μη. Το βέτο του στην συμμετοχή της Αυστρίας στις αποστολές του ΝΑΤΟ, αλλά και το μπλοκάρισμα για επανεξέταση όλων των αποστολών με συμμετοχή τρίτων χωρών, προκάλεσε το πιο πρόσφατο κύμα δυσαρέσκειας στην Συμμαχία.
Βέβαια έχουν προηγηθεί τόσα πολλά, που το συγκεκριμένο δεν προξένησε έκπληξη. Όμως αν βάλλουμε όλες μαζί τις συμπεριφορές του Ερντογάν, σε Ιντσιρλίκ, Ιράκ, Συρία, Κυπριακό, αντιγερμανικές, αντιαμερικανικές και τόσες άλλες συμπεριφορές, σίγουρα θα μπορούμε να μιλάμε για ένα μέλλον, που με τις διαμορφωθείσες συνθήκες δεν φαίνεται ότι θα είναι και τόσο φιλοτουρκικό … και οι Ευρωπαίοι έχουν αποδείξει στο παρελθόν ότι μπορεί να μην μιλάνε και να ανέχονται, αλλά όταν έρθει η ώρα ανταποδίδουν τα ίδια και χειρότερα.
Όμως μέσα σε όλο αυτό το κλίμα, ήρθε απροσδόκητα για τον Ερντογάν μια εμφύλια διαμάχη μεταξύ των Κούρδων της Συρίας, που σίγουρα θα τον βοηθήσει να προβάλει τον εαυτό του σαν την μόνη λύση για την δυναμική και αποτελεσματική αντιμετώπιση του ISIS, ενώ παράλληλα θα του δοθεί η δυνατότητα να αποδείξει τις σχέσεις των Κούρδων της Συρίας με το PKK, ώστε να αξιώσει πιο δυναμικά, να χαρακτηριστούν και αυτοί τρομοκράτες και να πάψουν να τους στηρίζουν τόσο οι αμερικανοί όσο και οι σύμμαχοι τους.
Έτσι, μέλη του PKK φέρεται ότι έχουν απαγάγει τον Redur Xelil, εκπρόσωπο τύπου του κουρδικού YPG, σε περιοχή της βορειοανατολικής Συρίας, σύμφωνα με τα κουρδικά μέσα ενημέρωσης που έχουν έδρα το Ιράκ.
Αυτή η ενέργεια μπορεί να είναι αποτέλεσμα μιας αναπτυσσόμενης εσωτερικής διαίρεσης μεταξύ των ηγετών του Κουρδικού κόμματος στην Συρία PYD και αυτών της στρατιωτικής του οργάνωσης, YPG.
Όπως είναι γνωστό το YPG είναι η στρατιωτική πτέρυγα του PYD. Απότι φαίνεται όμως, το γεγονός ότι οι κούρδοι στρατιωτικοί τα έχει βρει σε όλα με τους αμερικανούς, αποτελεί αιτία διαφωνίας με το πολιτικό σκέλος, κάτι για το οποίο ο απαχθείς Xelil έχει έρθει σε πολιτική αντιπαράθεση με την ηγεσία του PYD.
Θεωρούμε ότι εάν αυτοί οι ισχυρισμοί επαληθευθούν, τότε αποδεικνύεται ότι το PKK παίζει ένα σημαντικό ρόλο στην διαφαινόμενη εσωτερική διαίρεση των Κούρδων της Βόρειας Συρίας. Βεβαίως το PKK ιδεολογικά ήταν ήδη γνωστό ότι έχει μεγάλη επίδραση στο SDF/YPG, εξάλλου ένας μεγάλος αριθμός μαχητών του, ανεπίσημα συμμετέχει στις επιχειρήσεις του SDF εναντίον του ISIS.
Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, άλλο που δεν θέλει ο Ερντογάν, θα λέγαμε ότι αυτή η εξέλιξη αποτελεί «βούτυρο στο ψωμί του», καθόσον αφενός θα αποδείξει ότι οι Κούρδοι της Συρίας διασυνδέονται με το PKK, άρα θα πρέπει να θεωρηθούν τρομοκράτες, αφετέρου θα ισχυρισθεί ότι μόνο αυτός αποτελεί την ισχυρή δύναμη στην μάχη κατά του ISIS. Αν λοιπόν οι Κούρδοι δεν σταματήσουν άμεσα αυτή την εσωτερική τους διαμάχη – διχόνοια, θα είναι σαν να δίνουν στον Ερντογάν το οξυγόνο που του έλλειπε σε μια πραγματικά δύσκολη για τον ίδιο και την Τουρκία στιγμή.
Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος
Στρατηγικός Αναλυτής
Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας
στη ΝΑ Μεσόγειο
