Όλη αυτή η πολιτική Τράμπ τόσο απέναντι στο Ιράν αλλά και στο Ισραήλ, έχει φέρει σε πλήρη διάσταση τις παραδοσιακές σχέσεις της Δύσης με τις ΗΠΑ. Σχέσεις που οικοδομήθηκαν κατά τον δεύτερο μεγάλο πόλεμο και μέχρι σήμερα αποτελούσαν εγγύηση συνεργασίας και ασφάλειας απέναντι στους εκάστοτε αντιπάλους που η ίδια η Συμμαχία οριοθετούσε. Όμως ξαφνικά βλέπουμε το δόγμα Τράμπ «America First», να θέτει στο περιθώριο την παραδοσιακή συμμαχία με την Δύση και να ακολουθεί μια καθαρά ανεξάρτητη και εθνικιστική πορεία αναγνωρίζοντας μόνο τα συμφέροντα των ΗΠΑ και παραγνωρίζοντας κάθε έννοια συλλογικότητας.
Έτσι το ζήτημα της αμερικανικής αντιπαράθεσης με το Ιράν και οι απειλές περί κυρώσεων σε όσους συνεχίζουν να συναλλάσσονται με την Τεχεράνη, αφορά το σύνολο των κρατών – μελών της ΕΕ. Μάλιστα ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών Μπρούνο Λεμέρ προειδοποίησε ότι θα ζητηθούν αποζημιώσεις από τις ΗΠΑ σε περίπτωση επιβολής κυρώσεων για συναλλαγές με το Ιράν. Όλα αυτά μετά τη μονομερή αποχώρηση των Αμερικανών από τη συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης. Ωστόσο οι Ευρωπαίοι κάνουν ότι μπορούν για να διασωθεί η συμφωνία, με κάποια μορφή.
Ειδικότερα προκειμένου να διασωθεί η συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης δεν αρκεί η πολιτική στήριξη της Ευρώπης. Θα πρέπει και άλλες χώρες με ειδικό βάρος, όπως η Ρωσία και η Κίνα, να στηρίξουν ενεργά και ενδεχομένως οικονομικά την ευρωπαϊκή διαμεσολαβητική προσπάθεια. Αυτό σημαίνει ότι η Ρωσία και η Κίνα ή ακόμη και το Ιράν θα αρχίσουν να συνεργάζονται με την Δύση περισσότερο και ίσως πιο αξιόπιστα από ότι με τις ΗΠΑ !!!
Αν λοιπόν το Ιράν που λέει ότι «αν εσείς οι Ευρωπαίοι, μαζί με την Κίνα και τη Ρωσία, είστε σε θέση να αντισταθμίσετε αυτό που συνεπάγεται η αποχώρηση των Αμερικανών, τότε εμείς θα συνεχίσουμε να τηρούμε τη συμφωνία», τότε μπαίνουμε σε τελείως διαφορετικές παγκόσμιες γεωπολιτικές ισορροπίες. Επιπλέον την περασμένη Παρασκευή η καγκελάριος Μέρκελ μιλούσε με τον Πούτιν για μιάμιση ώρα, ακριβώς για να διερευνήσει μία τέτοια λύση, καθώς και τις προοπτικές ειρήνευσης στη Συρία.
Επιπλέον ήδη κάνουν την εμφάνιση τους και προσεγγίσεις κρατών της ΕΕ με την Ρωσία που κάποτε θεωρούντο απαγορευμένες δια ροπάλου. Βλέπουμε δηλαδή ο Βούλγαρος Πρόεδρος Rumen Radev στη συνάντηση του με τον Ρώσο Πρόεδρο Vladimir Putin να θέτει νέα σχέδια για ενεργειακά προγράμματα. Σε συνέντευξη του ο Radev στη ρωσική εφημερίδα Kommersant ανέφερε ότι θα προτείνει την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου που είχε σταματήσει στο παρελθόν δια μέσου της Μαύρης Θάλασσας με την νέα ονομασία “Bulgarian Stream”. Συγκεκριμένα δήλωσε ότι « Η Βουλγαρία έχει ανάγκη τις παραλαβές αερίου από την Ρωσία δια μέσου της Μαύρης Θάλασσας σε συμφωνία βέβαια με τους όρους της ΕΕ»
Θεωρούμε ότι όλα αυτά, αποτελούν μηνύματα της Δύσης προς την πολιτική Τράμπ, ώστε να σταματήσει να παριστάνει το αφεντικό ή τον ανώτατο διοικητή του δυτικού κόσμου, και όπως όλοι οι άλλοι πριν από αυτόν, να συνεργαστεί αρμονικά με τους παραδοσιακούς συμμάχους των ΗΠΑ.
Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος
Στρατηγικός Αναλυτής
Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας
στη ΝΑ Μεσόγειο
