Βιβλίο των Τουρκικών θέσεων και προθέσεων στην Ανατολική Μεσόγειο/Αποκλειστικό -Αποκάλυψη
Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Λόγω των επικείμενων πολύ κρίσιμων εξελίξεων στην ανατολική Μεσόγειο, στην Τουρκία μόλις κυκλοφόρησε ένα πολυσέλιδο βιβλίο (340 σελίδων) , από ένα από τα κορυφαία ινστιτούτα(πολύ στενά συνδεδεμένο με την κυβέρνηση Ερντογάν και ειδικά με τον υπουργό άμυνας Χουλουσί Ακάρ το SETA ) που επικεντρώνεται στην πολιτική και στρατηγική της Άγκυρας στην ανατολική Μεσόγειο, συμπεριλαμβανομένων και συγκεκριμένων κινήσεων. Συγγραφείς του βιβλίου είναι οι πιο σημαντικοί πολιτικοί, διπλωματικοί, ενεργειακοί, νομικοί και στρατιωτικοί αναλυτές της γειτονικής μας χώρας , ενώ ορισμένοι από αυτούς είναι από τους βασικούς σχολιαστές και αρθρογράφοι (σχεδόν σε καθημερινή βάση) στο πλείστο των Τουρκικών ΜΜΕ.Μεταξύ αυτών οι KEMAL INAT, MUNITTIN ATAMAN και DURHARETTIN DURAN.Στο βιβλίο μέσα από σειρά εξειδικευμένων και πολυσέλιδων κεφαλαίων παρουσιάζονται λεπτομέρειες επί των νομικών, στρατηγικών και ενεργειακών επιχειρημάτων της Άγκυρας που απαιτούν ενδελεχή μελέτη , γιατί έχουν προστεθεί πολύ τελευταία (χρονικά) στοιχεία από το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας, τη λεγόμενη “εξωστρεφή στρατηγική” και τον αναπτυσσόμενο περιφερειακό ρόλο της Τουρκίας από ανατολικά του Ευφράτη μέχρι τις ακτές της Τριπολιτάνα.Μάλιστα σε τρία από τα επιμέρους κεφάλαια γίνεται αναφορά στον Κόλπο της Σύρτης , στον οποίο η Άγκυρα επιζητεί ρόλο.
Το βιβλίο χωρίζεται σε τέσσερεις ενότητες. Η πρώτη αναφέρεται στις καθοριστικής σημασίας παραμέτρους της Τουρκικής πολιτικής και στρατηγικής συμπεριφοράς στην ανατολική Μεσόγειο , η οποία χαρακτηρίζεται από ανταγωνισμό για τον έλεγχο των υδρογονανθράκων ,από την αστάθεια στο Μαγκρέμπ (βόρεια Αφρική), το “αποσταθεροποιητικό” ΄(όπως επισημαίνεται ρόλο της Αιγύπτου), τις δραματικές εξελίξεις στην Συρία,την αβεβαιότητα για το Παλαιστινιακό, αλλά και από το ευρύτερο ενδιαφέρον και συμφεροντα της Άγκυρας για την Ερυθρά Θάλασσα, τον Κόλπο του Άντεν, τις Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες, καθώς και την προσήλωσή της σε ενδυναμωμένα και πολυσχιδή εξοπλιστικά προγράμματα. Ειδικότερα γίνεται μνεία των ναυτικών εξοπλισμών , της χρήσης “πολλών εξεδρών συλλογής και ανάλυσης πληροφοριών”, καθώς και της”ενεργειακής διπλωματίας από θέση ισχύος”
Στην δεύτερη ενότητα έχουν ενταχθεί κεφάλαια που αφορούν την προοπτική του Κυπριακού στο φως των εξελίξεων στην ανατολική Μεσόγειο, την επιρροή τηςΤουρκίας στην περιοχή (στο παρελθόν και στο σήμερα,) στις πολιτικές επιλογές των Δυτικών χωρών στην ανατολική Μεσόγειο, ενώ ένα επιμέρους κεφάλαιο αναφέρεται στην στρατιωτική ισορροπία αλλά και στους ανταγωνισμούς των εξοπλισμών στην συγκεκριμένη και στρατηγικής σημασίας περιοχή.Ειδική μνεία γίνεται στο ρόλο του ΝΑΤΟ λόγω της διαμόρφωσης “νέων τάσεων” στη Μεσόγειο, η οποία σε διευρυμένο γεωγραφικό πλαίσιο καλύπτεται από τρεις στρατηγικές διοικήσεις των ΗΠΑ (Ευρωπαική-Κεντρική και Αφρικανική). Αυτό το κεφάλαιο είναι από τα πιο ουσιώδη γιατί καλύπτει τους εν εξελίξει τομείς των υπέρογκων εξοπλιστικών προγραμμάτων της Άγκυρας καθώς και το πως εκτιμούν την κατάσταση, όταν θα έχει ενταχθεί συνολικά το Ρωσικό αντιπυραυλικό σύστημα S400 στον αμυντικό σχεδιασμό της Τουρκίας.
Η τρίτη ενότητα καλύπτει με αρκετά ενδιαφέροντα κεφάλαια την ανατολική Μεσόγειο, από την οπτική γωνία του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας(όπως το εκλαμβάνουν οι Τούρκοι).Συγκεκριμένο κεφάλαιο καλύπτει τον ρόλο και θέση των νησιών στην ανατολική Μεσόγειο (υπάρχουν και αναφορές/συγκρίσεις για την νότια Σινική Θάλασσα, καθώς και για την περίπτωση νησιών της Καραιβικής με την Βενεζουέλα), ενώ το επόμενο κεφάλαιο αναφέρεται στα θέμτα οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας καθώς και θαλασσίων ζωνών (τονίζεται ότι είναι πάγια θέση της Άγκυρας , ότι δεν πρόκειται να δεχθεί υποχωρήσεις γιατί έχει την μεγαλύτερη ακτογραμή ), ενώ το τελευταίο κεφάλαιο σε αυτή την ενότητα παρουσιάζει τις “σύγχρονες Τουρκικές προτάσεις για συγκυριαρχία και συνεκμετάλλευση στην ανατολική Μεσόγειο!!”
Η τελευταία ενότητα καλύπτει τους τομείς της οικονομίας και ενέργειας στην ανατολική Μεσόγειο.Εκτενώς παρουσιάζονται οι μέχρι σήμερα ενέργειες στα διάφορα θαλάσσια οικόπεδα της περιοχής αλλά και οι επικείμενες κινήσεις της Άγκυρας στις γειτονικές ΑΟΖ. Ένα ενδιαφέρον κεφάλαιο είναι αυτό που τιτλοφορείται “ποιούς ενεργειακόυς αγωγούς προτιμά και επιδιώκει η Τουρκία”, καθώς και η Τουρκική στρατηγική των υδρογονανθράκων στο φως πολύ σοβαρών γεωπολιτικών και γεωστρατηγικών αλλαγών με επίκεντρα την κατάσταση στην Συρία αλλά κυρίως την Λιβύη.Εδώ σε ορισμένες παραγράφους γίνεται λόγος για το “πως προτάθηκε και υιοθετήθηκε το μνημόνιο Τουρκίας-Λιβύης”,ενώ χαρακτηρίζονται ως “διφορούμενες οι θέσεις της Αιγύπτου, του Λιβάνου και του Ισραήλ για τις ΑΟΖ που δεν αποκλείεται κάποια στιγμή να αλλάξουν “.Τέλος τονίζεται πόσο σημαντική είναι η φύση των “νέων πολέμων”,όπου θα κυριαρχούν οι ασύμμετρες και υβριδικές κινήσεις και στην εν λόγω περιοχή.
Το βιβλίο από τον Σεπτέμβριο θα διανέμεται σε όλες τις σχολές επιτελών τηςΤουρκίας, ενώ με πρόταση Ακάρ θα διανεμηθεί σε εκατοντάδες ξένες “δεξαμενές σκέψης-“διεθνείς οργανισμούς κα.
Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε. ΔρούγοςΔιεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Λόγω των επικείμενων πολύ κρίσιμων εξελίξεων στην ανατολική Μεσόγειο, στην Τουρκία μόλις κυκλοφόρησε ένα πολυσέλιδο βιβλίο (340 σελίδων) , από ένα από τα κορυφαία ινστιτούτα(πολύ στενά συνδεδεμένο με την κυβέρνηση Ερντογάν και ειδικά με τον υπουργό άμυνας Χουλουσί Ακάρ το SETA ) που επικεντρώνεται στην πολιτική και στρατηγική της Άγκυρας στην ανατολική Μεσόγειο, συμπεριλαμβανομένων και συγκεκριμένων κινήσεων. Συγγραφείς του βιβλίου είναι οι πιο σημαντικοί πολιτικοί, διπλωματικοί, ενεργειακοί, νομικοί και στρατιωτικοί αναλυτές της γειτονικής μας χώρας , ενώ ορισμένοι από αυτούς είναι από τους βασικούς σχολιαστές και αρθρογράφοι (σχεδόν σε καθημερινή βάση) στο πλείστο των Τουρκικών ΜΜΕ.Μεταξύ αυτών οι KEMAL INAT, MUNITTIN ATAMAN και DURHARETTIN DURAN.Στο βιβλίο μέσα από σειρά εξειδικευμένων και πολυσέλιδων κεφαλαίων παρουσιάζονται λεπτομέρειες επί των νομικών, στρατηγικών και ενεργειακών επιχειρημάτων της Άγκυρας που απαιτούν ενδελεχή μελέτη , γιατί έχουν προστεθεί πολύ τελευταία (χρονικά) στοιχεία από το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας, τη λεγόμενη “εξωστρεφή στρατηγική” και τον αναπτυσσόμενο περιφερειακό ρόλο της Τουρκίας από ανατολικά του Ευφράτη μέχρι τις ακτές της Τριπολιτάνα.Μάλιστα σε τρία από τα επιμέρους κεφάλαια γίνεται αναφορά στον Κόλπο της Σύρτης , στον οποίο η Άγκυρα επιζητεί ρόλο.
Το βιβλίο χωρίζεται σε τέσσερεις ενότητες. Η πρώτη αναφέρεται στις καθοριστικής σημασίας παραμέτρους της Τουρκικής πολιτικής και στρατηγικής συμπεριφοράς στην ανατολική Μεσόγειο , η οποία χαρακτηρίζεται από ανταγωνισμό για τον έλεγχο των υδρογονανθράκων ,από την αστάθεια στο Μαγκρέμπ (βόρεια Αφρική), το “αποσταθεροποιητικό” ΄(όπως επισημαίνεται ρόλο της Αιγύπτου), τις δραματικές εξελίξεις στην Συρία,την αβεβαιότητα για το Παλαιστινιακό, αλλά και από το ευρύτερο ενδιαφέρον και συμφεροντα της Άγκυρας για την Ερυθρά Θάλασσα, τον Κόλπο του Άντεν, τις Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες, καθώς και την προσήλωσή της σε ενδυναμωμένα και πολυσχιδή εξοπλιστικά προγράμματα. Ειδικότερα γίνεται μνεία των ναυτικών εξοπλισμών , της χρήσης “πολλών εξεδρών συλλογής και ανάλυσης πληροφοριών”, καθώς και της”ενεργειακής διπλωματίας από θέση ισχύος”
Στην δεύτερη ενότητα έχουν ενταχθεί κεφάλαια που αφορούν την προοπτική του Κυπριακού στο φως των εξελίξεων στην ανατολική Μεσόγειο, την επιρροή τηςΤουρκίας στην περιοχή (στο παρελθόν και στο σήμερα,) στις πολιτικές επιλογές των Δυτικών χωρών στην ανατολική Μεσόγειο, ενώ ένα επιμέρους κεφάλαιο αναφέρεται στην στρατιωτική ισορροπία αλλά και στους ανταγωνισμούς των εξοπλισμών στην συγκεκριμένη και στρατηγικής σημασίας περιοχή.Ειδική μνεία γίνεται στο ρόλο του ΝΑΤΟ λόγω της διαμόρφωσης “νέων τάσεων” στη Μεσόγειο, η οποία σε διευρυμένο γεωγραφικό πλαίσιο καλύπτεται από τρεις στρατηγικές διοικήσεις των ΗΠΑ (Ευρωπαική-Κεντρική και Αφρικανική). Αυτό το κεφάλαιο είναι από τα πιο ουσιώδη γιατί καλύπτει τους εν εξελίξει τομείς των υπέρογκων εξοπλιστικών προγραμμάτων της Άγκυρας καθώς και το πως εκτιμούν την κατάσταση, όταν θα έχει ενταχθεί συνολικά το Ρωσικό αντιπυραυλικό σύστημα S400 στον αμυντικό σχεδιασμό της Τουρκίας.
Η τρίτη ενότητα καλύπτει με αρκετά ενδιαφέροντα κεφάλαια την ανατολική Μεσόγειο, από την οπτική γωνία του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας(όπως το εκλαμβάνουν οι Τούρκοι).Συγκεκριμένο κεφάλαιο καλύπτει τον ρόλο και θέση των νησιών στην ανατολική Μεσόγειο (υπάρχουν και αναφορές/συγκρίσεις για την νότια Σινική Θάλασσα, καθώς και για την περίπτωση νησιών της Καραιβικής με την Βενεζουέλα), ενώ το επόμενο κεφάλαιο αναφέρεται στα θέμτα οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας καθώς και θαλασσίων ζωνών (τονίζεται ότι είναι πάγια θέση της Άγκυρας , ότι δεν πρόκειται να δεχθεί υποχωρήσεις γιατί έχει την μεγαλύτερη ακτογραμή ), ενώ το τελευταίο κεφάλαιο σε αυτή την ενότητα παρουσιάζει τις “σύγχρονες Τουρκικές προτάσεις για συγκυριαρχία και συνεκμετάλλευση στην ανατολική Μεσόγειο!!”
Η τελευταία ενότητα καλύπτει τους τομείς της οικονομίας και ενέργειας στην ανατολική Μεσόγειο.Εκτενώς παρουσιάζονται οι μέχρι σήμερα ενέργειες στα διάφορα θαλάσσια οικόπεδα της περιοχής αλλά και οι επικείμενες κινήσεις της Άγκυρας στις γειτονικές ΑΟΖ. Ένα ενδιαφέρον κεφάλαιο είναι αυτό που τιτλοφορείται “ποιούς ενεργειακόυς αγωγούς προτιμά και επιδιώκει η Τουρκία”, καθώς και η Τουρκική στρατηγική των υδρογονανθράκων στο φως πολύ σοβαρών γεωπολιτικών και γεωστρατηγικών αλλαγών με επίκεντρα την κατάσταση στην Συρία αλλά κυρίως την Λιβύη.Εδώ σε ορισμένες παραγράφους γίνεται λόγος για το “πως προτάθηκε και υιοθετήθηκε το μνημόνιο Τουρκίας-Λιβύης”,ενώ χαρακτηρίζονται ως “διφορούμενες οι θέσεις της Αιγύπτου, του Λιβάνου και του Ισραήλ για τις ΑΟΖ που δεν αποκλείεται κάποια στιγμή να αλλάξουν “.Τέλος τονίζεται πόσο σημαντική είναι η φύση των “νέων πολέμων”,όπου θα κυριαρχούν οι ασύμμετρες και υβριδικές κινήσεις και στην εν λόγω περιοχή.
Το βιβλίο από τον Σεπτέμβριο θα διανέμεται σε όλες τις σχολές επιτελών τηςΤουρκίας, ενώ με πρόταση Ακάρ θα διανεμηθεί σε εκατοντάδες ξένες “δεξαμενές σκέψης-“διεθνείς οργανισμούς κα.
