Σύμφωνα με άρθρο του David Fickling, στο Bloomberg, η Ρωσία θα ήθελε πολύ να έχει ένα είδος πλεονεκτήματος έναντι της Κίνας, σαν εκείνο που απολαμβάνει αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη και αφορά τον ενεργειακό εφοδιασμό.
Οι δύο χώρες μιλούν ήδη για έναν δεύτερο αγωγό, γνωστό ως Power of Siberia 2, ο οποίος θα εξυπηρετούσε τις βιομηχανικές περιοχές στην ανατολική ακτή της Κίνας.
Το Καζακστάν ενδιαφέρεται να περάσει ο αγωγός από το έδαφός του, σε μια προσπάθεια ν‘ αυξήσει την εξορυκτική του δυνατότητα και τις εξαγωγές του Ανατολικά.
Στην Ευρώπη, ο αγωγός Nord Stream 2, ο οποίος προορίζεται να διπλασιάσει την άμεση εξαγωγική ικανότητα της Μόσχας προς τη Γερμανία, σε 110 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ετησίως, έχει παγιδευτεί στον γεωπολιτικό ανταγωνισμό γύρω από την Ανατολική Ευρώπη/Ουκρανία.
Ο φόβος των κυβερνήσεων στις ΗΠΑ και στην Ανατολική Ευρώπη είναι ότι οι αγωγοί μπορούν να αποτελέσουν ισχυρό διαπραγματευτικό ή και εκβιαστικό χαρτί για τη Ρωσία.
Πριν κατασκευαστεί ο πρώτος αγωγός Nord Stream, σχεδόν όλο το ρωσικό φυσικό αέριο με προορισμό την Ευρώπη περνούσε μέσω της Ουκρανίας. Αυτό σήμαινε ότι ήταν δύσκολο να απειλήσει κανείς το Κίεβο κλείνοντας τους κρουνούς του αερίου, χωρίς να κάνει ταυτόχρονα εχθρούς και τις κυβερνήσεις άλλων χωρών δυτικότερα της Ουκρανίας στην Ευρώπη.
Η ύπαρξη ξεχωριστών “καναλιών” για την πώληση φυσικού αερίου στην Ουκρανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση σημαίνει ότι η Ρωσία μπορεί να επιλέξει ποιον από τους δύο θέλει να απειλήσει κάθε φορά.
Στην Ασία, ωστόσο δεν φαίνεται να δημιουργείται ανάλογη κατάσταση, παρά τους «ευσεβείς πόθους» του Κρεμλίνου.
Οι προκαταρκτικές συζητήσεις για τον αγωγό Power of Siberia 2, για την αποστολή 55 bcm φυσικού αερίου στην Κίνα προχωρούν με ταχείς ρυθμούς. Οι πρόεδροι Σι Τζινπίνγκ και Βλαντιμίρ Πούτιν συζήτησαν σχετικά, το περασμένο Δεκέμβριο και μια μελέτη σκοπιμότητας αναμένεται σύντομα. Η ολοκλήρωση αναμένεται το 2025 !
Ο αγωγός θα βοηθούσε και τις δύο χώρες να αντισταθμίσουν τις εντάσεις τους με τη Δύση, έγραψε προ ημερών η Nikkei Asian Review. Ενώ ο Nord Stream 2 θεωρείται απειλή για τις δημοκρατικές χώρες, στο άλλο άκρο του χάρτη, ο Power of Siberia 2 παρουσιάζεται ως κάτι το οποίο μοιάζει περισσότερο με πρόταση γάμου, φέρνοντας τα δύο κορυφαία αυταρχικά καθεστώτα του πλανήτη πιο κοντά.
Τα 541 bcm κατανάλωσης φυσικού αερίου της Ευρώπης είναι σημαντικά περισσότερα από τα 331 bcm της Κίνας, που αναμένεται να αυξηθεί στα 526 bcm έως το 2030, καθώς το Πεκίνο σχεδιάζει να μειώσει την εξάρτησή του από τον άνθρακα και ταυτόχρονα αναπτύσσει την εγχώρια χημική βιομηχανία του.
Η Κίνα υπολογίζει, παράλληλα, σε αύξηση της εγχώριας παραγωγής, περισσότερο από 50%, για να αποτρέψει μία εξάρτηση ευρωπαϊκού τύπου, από το εισαγόμενο αέριο.
Η εισαγωγή στη Κίνα, φυσικού αερίου από τη Ρωσία, είναι περιορισμένη, ενώ το LNG αντιπροσωπεύει το μεγαλύτερο μερίδιο εισαγωγών. Ωστόσο, μόλις ολοκληρωθούν οι δύο αγωγοί, θα μεταφέρουν συνολικά 88 bcm, που ισοδυναμεί με το 44% των εισαγωγών, περίπου 200 bcm. Αυτό δεν διαφέρει τόσο από τη σχέση της Ευρώπης με τη Μόσχα, η οποία της προμηθεύει περίπου το 51% του εισαγόμενου αερίου της.
Παρ’ όλη τη θερμή διάθεση μεταξύ του Σι και του Πούτιν, η Κίνα και η Ρωσία σπάνια ομονοούν απόλυτα για πολύ καιρό, γι’ αυτό και προχωρούν προσεκτικά.
Μια σειρά ιστορικών κακών σχέσεων μεταξύ των ηγετών των δύο χωρών, συνέβαλαν σε έναν πόλεμο κατά μήκος των βορειοανατολικών συνόρων τους στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και σε μια περίοδο παγερών σχέσεων που τελείωσαν μόλις λίγο πριν την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, το 1989.
Οι ανταγωνιστικές σφαίρες επιρροής στην κεντρική Ασία – προς το παρόν, μια πολύ πιο σημαντική πηγή φυσικού αερίου για την Κίνα παρά για την ίδια τη Ρωσία – παραμένουν ένας διαρκής παράγοντας ερεθισμού των διμερών σχέσεων.
Το CR929, ένα σινο-ρωσικό αεροσκάφος διπλού διαδρόμου με στόχο τον ανταγωνισμό έναντι των Airbus A350 και Boeing 787, είναι χρόνια πίσω από το χρονοδιάγραμμα, εν μέσω διαφωνιών μεταξύ αξιωματούχων των δύο πλευρών.
Οι Κινέζοι προσπαθούν να επιβάλουν τη χρήση του Γιουάν, ως βασικού νομίσματος των διμερών συναλλαγών, το οποίο δεν είναι μετατρέψιμο νόμισμα και ελέγχεται από το Πεκίνο. Αυτό δεν αρέσει στους Ρώσους, επειδή χρειάζονται “σκληρό συνάλλαγμα” από τις εξαγωγές τους για τη χρηματοδότηση του προϋπολογισμού και των εμπορικών τους ελλειμμάτων.
Η Κίνα μπορεί τελικά να έχει το πάνω χέρι ? Κατασκευάζοντας τον Power of Siberia 2, η Ρωσία θα παράσχει στον εαυτό της ένα υποκατάστατο αγοράς για το φυσικό αέριο, που διαφορετικά θα έστελνε στην Ευρώπη.
Το Πεκίνο, ωστόσο, έχει κι εκείνο υποκατάστατα – κυρίως το πράσινο υδρογόνο, με τη χαμηλού κόστους αιολική και ηλιακή ενεργειακή ικανότητα της χώρας να κατασκευάζει ηλεκτρολύτες για να χωρίζει τα μόρια του νερού σε υδρογόνο και οξυγόνο να μπορεί να της δώσει ένα σημαντικό πλεονέκτημα.
Άλλες χώρες, όπως το Κατάρ και η Αυστραλία, θα αναζητήσουν επίσης να καταλάβουν ένα κομμάτι της αγοράς φυσικού αερίου της Κίνας.
Η Κίνα θα κάνει από την πλευρά της ό,τι μπορεί για να αντισταθεί σε μια κατάσταση εξάρτησης.
Η εφημερίδα Izvestia επισημαίνει άλλωστε πως οι προοπτικές συνεργασίας μεταξύ Ρωσίας και Κίνας δεν πρέπει να υπερεκτιμούνται. Η αμερικανική αγορά είναι και παραμένει για την Κίνα ο βασικός στρατηγικός της στόχος, Αντίστοιχα για τη Ρωσία προτεραιότητα έχουν οι οικονομικές, και όχι μόνον, σχέσεις με τους Ευρωπαίους εταίρους της. Αν και οι δύο μεγάλες ευρασιατικές χώρες μοιάζουν να έχουν συνάψει έναν συγκυριακό “γάμο συμφέροντος”, εντούτοις ο πραγματικός τους έρωτας βρίσκεται αλλού. Και είναι πολύ δύσκολο να βρουν υποκατάστατό του.
Στο μεταξύ, εδώ στη χώρα των μύθων, είναι αστείο να μιλάμε για τα 5-10 bcm του East Med pipeline, που δήθεν δεν θέλει η Ρωσία!!!
Απόστολος Τσιμογιάννης
Ο Απόστολος Τσιμογιάννης είναι Υποστράτηγος (ε.α), με μεγάλη επιτελική και διοικητική εμπειρία στον τομέα των Millitary Logistics. Έχει υπηρετήσει σε ανάλογη επιτελική θέση του NATO/NSPA και εξειδικεύεται σε θέματα Ευρασίας – Ινδοειρηνικού. Είναι τακτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Logistics.
