Είμαστε σε αναμονή εξελίξεων και συγκεκριμένα λήψης των τελικών αποφάσεων από τον Άρειο Πάγο, για την γνωστή υπόθεση της έκδοσης ή μη των οκτώ Τούρκων στρατιωτικών, που ζητήσανε πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα μετά το πραξικόπημα της 15 Ιουλ. στην Τουρκία.
Όπως είχαμε υποστηρίξει και στο παρελθόν, η απόφαση πέραν των νομικών θεμάτων εμπεριέχει και μεγάλη πολιτική και στρατηγική διάσταση, σε ότι αφορά την σχέση της Ελλάδας τόσο με την Τουρκία όσο και με το ευρύτερο διεθνές περιβάλλον. Μια απόφαση έκδοσης των οκτώ, μετά τις αφόρητες πιέσεις Ερντογάν, θα έδειχνε μια Ελλάδα δορυφόρο της Τουρκίας, που δεν νοιώθει ασφαλής να ασκήσει μια ανεξάρτητη και κυρίαρχη πολιτική στην περιοχή της ΝΑ Μεσογείου. Σε αντίθετη δε περίπτωση θα παρουσιασθεί σαν μια δύναμη, που μπορούν όλοι να εμπιστεύονται, ως κράτος που μπορεί να πάρει και να στηρίξει αποφάσεις με μεγάλο διεθνή αντίκτυπο. Βέβαια κάθε αρνητική απόφαση θα πρέπει να μπορεί να στηριχθεί και σε νομικά ή νομιμοφανή κριτήρια και κυρίως θα πρέπει να καταδεικνύεται ότι οι Τούρκοι στρατιωτικοί είναι βέβαιο ότι, όχι μόνο δεν θα τύχουν δίκαιης δίκης αλλά θα βρεθούν και ενώπιον του εκτελεστικού αποσπάσματος για πράξεις που εσκεμμένα θα τους αποδοθούν, προκειμένου ο Ερντογάν να συνεχίσει τις κομματικές του εκκαθαρίσεις.
Υπάρχει αυτή τη στιγμή πληθώρα αληθινών στοιχείων, που μπορούν να δικαιολογήσουν την Ελληνική απόφαση μη έκδοσης. Δηλαδή ποια αλλά στοιχεία θα χρειαστεί κάποιος, για να καταλάβει τις προθέσεις Ερντογάν, όταν πλέον, 400 Τούρκοι Στρατιωτικοί που υπηρετούσαν στο ΝΑΤΟ και καμία σχέση δεν είχαν με το πραξικόπημα, έχουν ζητήσει πολιτικό άσυλο στο Βέλγιο και μάλιστα ορισμένοι από αυτούς συντηρούνται με ευγενείς προσφορές συναδέλφων τους από άλλες χώρες.
Έτσι, περισσότερες από εκατό οικογένειες Τούρκων αξιωματικών που συνδέονται με το ΝΑΤΟ έχουν ζητήσει άσυλο στο Βέλγιο, αφού απολύθηκαν στον απόηχο της απόπειρας πραξικοπήματος στην Τουρκία τον περασμένο Ιούλιο. Κατηγορούνται από την κυβέρνηση Ερντογάν ότι είναι «τρομοκράτες». Ο Τούρκος πρόεδρος υποσχέθηκε ότι θα τους κυνηγήσει. Ωστόσο, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι αυτοί οι άνδρες, γυναίκες και παιδιά των στρατιωτικών του οποίους συνάντησε η «La Libre Belgique» σε ένα διαμέρισμα στα προάστια των Βρυξελλών μπορεί να είναι επικίνδυνοι χαρακτήρες !!!
Σύμφωνα με τους υπό δίωξη Τούρκους αξιωματικούς, με την εκκαθάριση αποκεφαλίστηκε κυριολεκτικά η Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Τουρκίας στην Ατλαντική Συμμαχία. Σαράντα δύο από τους 53 Τούρκους αξιωματικούς που είχαν εγκατασταθεί στα κεντρικά γραφεία του ΝΑΤΟ απολύθηκαν. Ένα 80% απολύθηκε από το Αρχηγείο των Συμμαχικών Δυνάμεων της Ευρώπης (SHAPE) που εδρεύει στο Casteau. Συνολικά, περίπου 450 από τις 600 τουρκικές θέσεις στις διάφορες εγκαταστάσεις του ΝΑΤΟ (συμπεριλαμβανομένων των βάσεων Ramstein στη Γερμανία, Norfolk στις Ηνωμένες Πολιτείες και στη Νάπολη στην Ιταλία) έχουν αδειάσει.
Ένας Τούρκος συνταγματάρχης που διώκεται, ο οποίος ζήτησε όπως και άλλοι, την ανωνυμία του, λόγω των κινδύνων ασφάλειας ανέφερε ότι, «το βράδυ της 15ης Ιουλίου, ήμασταν είτε στο γραφείο είτε σε διακοπές», «από τον Σεπτέμβριο, λάβαμε ανακοινώσεις αναστολών. Ο κύριος κατάλογος έφθασε στις 27 Σεπτεμβρίου. Αφορούσε περίπου 221 Τούρκους στρατιωτικούς που βρίσκονταν στο ΝΑΤΟ. Ένας δεύτερος κατάλογος ήρθε στις 30 Σεπτεμβρίου με 240 ονόματα. Δεν έλεγαν το λόγο της απόλυσης. Απλά μας έλεγαν να γυρίσουμε, χωρίς εξήγηση. Δεκαεννέα από εμάς γύρισαν πίσω. Τους έριξαν στη φυλακή», «υπήρξαν αυθαίρετες συλλήψεις, κυρώσεις χωρίς δίκη. Ορισμένοι βασανίστηκαν στη φυλακή. Έχουμε τις αποδείξεις».
Αυτός είναι ο λόγος που οι περισσότεροι έχουν αποφασίσει να μείνουν στο Βέλγιο. Περίπου εκατό, με τις οικογένειές τους, ζήτησαν άσυλο επειδή το διπλωματικό διαβατήριο τους είχε λήξει. Έλαβαν μια πορτοκαλί κάρτα, μια «βεβαίωση εγγραφής» που ισχύει για 3 μήνες, εν αναμονή ενός πιο σταθερού καθεστώτος.
Χωρίς μισθό από τα τέλη Σεπτεμβρίου, οι οικογένειες έχουν οργανωθεί για να καλύπτουν τα έξοδα τους όσο μπορούν. Μερικές έχουν αποταμίευση στην άκρη, άλλες αναγκάστηκαν να πουλήσουν το αυτοκίνητο τους ή να νοικιάσουν μικρότερα διαμερίσματα στις Βρυξέλλες. Και μετά, υπάρχει η αλληλεγγύη στο ΝΑΤΟ. «Προσκλήθηκα από έναν Γερμανό συνάδελφο για το δείπνο των Χριστουγέννων, λέει, ευγνώμων, ένας πρώην πιλότος της πολεμικής αεροπορίας. Στο τέλος, μου έδωσαν λίγα χρήματα. Ήθελα να αρνηθώ, αλλά η σύζυγός μου είπε ότι το έκαναν από καρδιάς τους».
Θεωρούμε, αν λάβουμε υπόψη μας πέραν των αναφορών των ιδίων των Τούρκων στρατιωτικών και επιπλέον στοιχεία, που σύμφωνα με πηγή εντός της Συμμαχίας διαθέτει αποδείξεις ότι πολλοί βασανίστηκαν στη φυλακή χωρίς αιτία, ότι η έκδοση των οκτώ από την Ελλάδα στην Τουρκία, θα αποτελούσε πράξη παράδοσης της Ελλάδας στον Ερντογάν και θα ισοδυναμούσε με πολιτική μειοδοσίας, όπως εκείνη, που κάποιοι σκόπιμα δεν θέλουν να θυμούνται, όταν παραδόθηκε στην Τουρκία ο Οτσαλάν. Η Ελλάδα πλέον βρίσκεται σε μια μοναδική ευκαιρία, πέραν των άλλων, να ξεπλύνει και εκείνη την ντροπή.
Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος
Στρατηγικός Αναλυτής
Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας
στη ΝΑ Μεσόγειο
