ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ – Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟ ΝΑΤΟ

Posted on May 27, 2019, 12:52 pm
FavoriteLoadingAdd to favorites 45 secs

Στις 4 Απριλίου 2019 το ΝΑΤΟ γιόρτασε τα 70α γενέθλιά του. Όλα αυτά τα χρόνια ο Οργανισμός Βορειοατλαντικού Συμφώνου  άντεξε με αποτέλεσμα να είναι ο ισχυρότερος και ο πλέον  επιτυχημένος  οργανισμός ιστορικά.  To ερώτημα που απασχολεί όλα τα κράτη –μέλη του ΝΑΤΟ είναι, εάν η Συμμαχία θα εξακολουθήσει να παραμένει ισχυρή;

Η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ τον Ιούλιο του 2018 έθεσε κάποιους προβληματισμούς. Ο Πρόεδρος  Τραμπ εστίασε στην συνεισφορά του 2% του ΑΕΠ στην άμυνα ως  βασικό κριτήριο για τη συμμετοχή των Ευρωπαίων Συμμάχων στη διατλαντική κατανομή των βαρών. Επίσης  ήταν καυστικός κατά των Συμμάχων για το ύψος των αμυντικών τους δαπανών και ιδιαίτερα της Γερμανίας, την οποία χαρακτήρισε πλούσια χώρα που “δεν θα πάθει τίποτα να αυξήσει τις αμυντικές της δαπάνες ήδη από αύριο το πρωί”.

Η ιδεολογία του  « η Αμερική Πρώτα», προβλημάτισε τους πολιτικούς  ηγέτες στην Ευρώπη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν πρόθυμες να υπερασπιστούν την Ευρώπη; Στην  ιστορική διαδρομή του ΝΑΤΟ δεν υπήρχε ποτέ  αμφιβολία για την εγγύηση ασφάλειας της Ουάσινγκτον  προς την Ευρώπη.

Άλλοι αντιπρόσωποι των ΗΠΑ, ο Αντιπρόεδρος, ο Υπουργός Εξωτερικών και ο Υπουργός Άμυνας, δεν άφησαν καμία αμφιβολία για τη δέσμευση των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ. Οι προσπάθειες για την ενίσχυση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ευρώπη δείχνουν αμετάβλητες.

Ας εστιάσουμε  ποιες είναι οι τάσεις που επηρεάζουν την κατάσταση της Συμμαχίας; Το 2024  όλες οι χώρες -μέλη του ΝΑΤΟ πρέπει να συνεισφέρουν το 2% του ΑΕΠ για τις αμυντικές δαπάνες της Συμμαχίας  .

 Οι τάσεις μπορούν να αναλυθούν σε δύο κύριες κατηγορίες: τις διαρθρωτικές προκλήσεις για τη συνοχή του ΝΑΤΟ και τις προβλέψεις για την αποτρεπτική και αμυντική στάση της Συμμαχίας μέχρι το 2024.

Ανατρέχοντας ιστορικά  από την ημέρα της υπογραφής της Βορειοατλαντικής Συνθήκης στις 4 Απριλίου 1949 υπήρξαν διάφορες κρίσεις, μερικές φορές συνδέονταν με διαφορές απόψεων σε θέματα εκτός NATO (π.χ. Suez-1956, Ιράκ-2003) σε άλλες περιπτώσεις όσον αφορά το μέλλον της ίδιας της Συμμαχίας (η Γαλλία εγκατέλειψε την ολοκληρωμένη στρατιωτική δομή το 1966). Η συζήτηση για την κατανομή του βάρους είναι σχεδόν τόσο παλιά όσο και η ίδια η Συμμαχία.

 Αυτό όμως  που κράτησε το ΝΑΤΟ ενωμένο ήταν πάντα το κοινό στρατηγικό ενδιαφέρον να διατηρηθεί η «Δύση» ενωμένη  ενάντια στη σοβιετική απειλή μέσω συλλογικών αμυντικών προσπαθειών.

Αυτά τα συμφέροντα της «στενής τάξης» στη Συμμαχία όλο και περισσότερο αμφισβητούνται από θεμελιώδεις αλλαγές στη διεθνή τάξη, η άνοδος των νέων παγκόσμιων δυνάμεων όπως η Κίνα, η αυξανόμενη πίεση για τη διατήρηση των δυτικών κανόνων και αξιών και η αυξανόμενη πολυπλοκότητα των απειλών και των προκλήσεων για την ασφάλεια της συμμαχίας.

Σε στρατιωτικό επίπεδο οι ΗΠΑ παραμένουν η πρώτη δύναμη  στον κόσμο, και θα παραμείνουν και στα επόμενα χρόνια.  Στο οικονομικό επίπεδο , η Κίνα ξεπέρασε  τις ΗΠΑ, επίσης άλλες ανερχόμενες χώρες θα πάρουν επίσης μεγαλύτερο μερίδιο της παγκόσμιας οικονομικής παραγωγής.

Η τάση της πτώσης της αμερικανικής κυριαρχίας στο παγκόσμιο περιβάλλον είναι πολύ πιθανό να  συνεχιστεί. Η εξέλιξη αυτή θα επιφέρει συνέπειες στο ΝΑΤΟ. Ο ασθενέστερος ρόλος των Η.Π.Α. στην παγκόσμια σκηνή  θα κάνει την άμεση συμμετοχή του ΝΑΤΟ σε κρίσεις εκτός Ευρώπης πιο περίπλοκη, ιδίως σε περιοχές όπου άλλες παγκόσμιες δυνάμεις θα αντισταθούν στην αμερικανική επιρροή.

 Η άνοδος της Κίνας και άλλων χωρών της Ασίας οδηγεί στη συνέχιση της αυξανόμενης γεωστρατηγικής σημασίας του Ινδικού Ωκεανού και του Δυτικού Ειρηνικού.

Ο αμερικανικός άξονας στην Ασία είναι ζήτημα απαραίτητης ιεράρχησης και όχι σκόπιμης επιλογής των ΗΠΑ. Όσο η Ρωσία αποτελεί απειλή για την ευρωπαϊκή ασφάλεια, η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην Ευρώπη είναι πολύ πιθανή, αλλά η Ουάσιγκτον θα πρέπει να αφιερώσει περισσότερους πόρους στην περιοχή του Ειρηνικού ταυτόχρονα. Η τάση της αμερικανικής πίεσης στις ευρωπαϊκές χώρες να αναλάβουν μεγαλύτερη ευθύνη για την ασφάλειά τους, μεταξύ άλλων μέσω ενός μεγαλύτερου μέρους της διατλαντικής κατανομής των βαρών, εκτιμάται ότι  θα συνεχιστεί.

Ειδικότερα, η Τουρκία αμφισβητεί τη συνοχή της Συμμαχίας, τόσο από τις περιφερειακές της φιλοδοξίες , την στρατιωτική της παρέμβαση στη Συρία και το Ιράκ ειδικότερα αλλά και από την αγορά ρωσικών όπλων, όπως το σύστημα αντιαεροπορικής άμυνας S-400.

Αυξανόμενη πολυπλοκότητα των απειλών.

Οι μελλοντικές αναλύσεις απειλών δείχνουν ένα ευρύ φάσμα προκλήσεων για το ΝΑΤΟ από τις συγκρούσεις υψηλού επιπέδου έως τις φυσικές καταστροφές  σε ένα δυναμικό και διφορούμενο περιβάλλον ασφάλειας. Οι απειλές θα είναι περισσότερο περίπλοκες και θα κυριαρχεί η αβεβαιότητα. Η τεχνολογική ανάπτυξη σε τομείς όπως η τεχνητή νοημοσύνη, η αυτονομία και η ανθρώπινη αύξηση ή ενίσχυση μπορούν να ωφελήσουν τη Συμμαχία, αλλά εξίσου οι αντίπαλοι θα έχουν πρόσβαση σε όπλα υψηλής τεχνολογίας. Οι τεχνολογικές εξελίξεις μπορούν επίσης να δημιουργήσουν ηθικές, και νομικές ανησυχίες. Η απειλή των όπλων μαζικής καταστροφής θα συνεχίσει να αυξάνεται σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία τα ειδικά χημικά ,βιολογικά υλικά και τεχνολογίες καθίστανται με ευκολία προσβάσιμες.

 Η περαιτέρω εξάρτηση από το διαδίκτυο δύναται να επιφέρει κυβερνοεπιθέσεις εναντίον κυβερνητικών υπηρεσιών, βασικών υποδομών και των ιδιωτικών επιχειρήσεων με δυνητικό αντίκτυπο στην ασφάλεια. Ο κίνδυνος επιθέσεων στον κυβερνοχώρο θα συνεχίσει να αυξάνεται.

Η κατάσταση της Συμμαχίας το 2024 πιθανόν να  εξαρτηθεί από την εσωτερική πολιτική συνοχή του ΝΑΤΟ. Η διαφορετική φύση των απειλών θα συνεχίσει να αμφισβητεί την ενότητα του ΝΑΤΟ, ιδιαίτερα  μεταξύ των Ευρωπαϊκών  χωρών -μελών. Στη Νότια Ευρώπη η αστάθεια και η αναταραχή στη Μέση Ανατολή και την Αφρική κρίνεται ως η σημαντικότερη πρόκληση.

Μελλοντικές Στρατιωτικές δυνατότητες του ΝΑΤΟ

Για τη μείωση των διατλαντικών εντάσεων στο μέλλον του ΝΑΤΟ  απαιτείται ισομερής κατανομή των βαρών εντός της Συμμαχίας. Ορισμένοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι οι υψηλότεροι προϋπολογισμοί άμυνας δεν μπορούν να διατηρηθούν στο μέλλον λόγω των δημογραφικών τάσεων.

 Η γήρανση του  πληθυσμού  στις δυτικές χώρες θα οδηγήσει σε περαιτέρω αύξηση των εθνικών κυβερνητικών κονδυλίων για την υγεία και τις συντάξεις  που σήμερα υπερβαίνουν το 30% των δημόσιων δαπανών. Έτσι, θα υπάρχουν λιγότεροι κρατικοί οικονομικοί πόροι για την άμυνα .

Το 2018, πέντε χώρες του ΝΑΤΟ εκπλήρωσαν την υποχρέωση του 2%: η Ελλάδα, η Εσθονία, η Λετονία, το Ηνωμένο Βασίλειο οι ΗΠΑ.  Τρία άλλα κράτη μέλη αναμένεται να φθάσουν στην συνεισφορά του 2% στις αμυντικές δαπάνες  μέχρι το τέλος του 2019 (Λιθουανία, Πολωνία και Ρουμανία),  συνολικά 8 χώρες .

Σύμφωνα με στατιστικές του ΝΑΤΟ, άλλες 10 χώρες  σύμμαχοι θα φθάσουν στο  2% στις αμυντικές δαπάνες μέχρι το 2024 (Αλβανία ,Βουλγαρία, Κροατία, Τσεχία, Γαλλία το 2025,Ουγγαρία,Μαυροβούνιο,Νορβηγία ,Σλοβακία και Τουρκία). Για τις λοιπές χώρες-μέλη εκφράζονται ερωτηματικά για την επίτευξη του στόχου.

Το συμπέρασμα είναι ότι το σύνολο των αμυντικών προϋπολογισμών των ευρωπαϊκών χωρών του ΝΑΤΟ θα σημειώσει σημαντική αύξηση μέχρι το 2024.

Το Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών (The International Institute for Strategic Studies –IISS) στο Λονδίνο υπολόγισε ότι οι ΗΠΑ δαπάνησαν 30,7 δις $ για τη στρατιωτική παρουσία και δραστηριότητα τους στην Ευρώπη το 2017 (σημαντική συμβολή τους στην άμυνα της Ευρώπης). Αυτό αντιπροσωπεύει το 5,1% του συνολικού αμυντικού προϋπολογισμού. Τα στοιχεία για το 2018 είναι 36 δις $ και 5,5% .Ο αριθμός αυτός δεν περιλαμβάνει τις δυνάμεις που βασίζονται στις ΗΠΑ, οι οποίες σε περιόδους κρίσης θα ενισχύσουν την αμερικανική παρουσία στην Ευρώπη. Ένας ρεαλιστικός παράγοντας των τριών χρόνων θα έφερνε το συνολικό ποσό σε περίπου 100 δις $. Αυτό αντιπροσωπεύει λιγότερο από 15 % του αμυντικού προϋπολογισμού των ΗΠΑ.

Συνεισφορά  των ΗΠΑ

Ο αριθμός των αμερικανικών στρατιωτικών που σταθμεύουν μόνιμα στην Ευρώπη αυξήθηκε από 62.635 το 2016  σε 65.545 το 2018. Περίπου 35.000 αμερικανοί στρατιώτες σταθμεύουν στη Γερμανία, 12.000 στην Ιταλία και 8.000 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Επιπλέον, οι ΗΠΑ έχουν αυξανόμενο αριθμό δυνάμεων στην Ευρώπη με εναλλαγή του προσωπικού στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας Αποτροπής – European Deterrence Initiative για τη συμβολή τους στην άμυνα της Ευρώπης).

Η χρηματοδότηση του  EDI σχεδόν διπλασιάστηκε από το 2017 (3,4 δις $) στο αίτημα του Δημοσιονομικού Έτους 2019 ($ 6,5 δισ. € ).

 Η συμμετοχή των ΗΠΑ στις ασκήσεις του ΝΑΤΟ αυξάνεται και υπάρχει η τάση να διεξάγονται περισσότερες μεγάλες ασκήσεις .

 Κρίνεται σκόπιμο να αναφερθώ στις  Γαλλία, Γερμανία και Ηνωμένο Βασίλειο,  τρεις μεγάλες συμμαχικές χώρες με σημαίνοντα ρόλο στην συμμαχία.Το βρετανικό-γαλλογερμανικό μερίδιο των δαπανών για την άμυνα του ΝΑΤΟ-Ευρώπης θα αυξηθεί περαιτέρω στο 63% μέχρι το 2024, οι αμυντικές πολιτικές και τα σχέδια αυτών των τριών χωρών έχουν καίρια σημασία όσον αφορά το μέλλον της ευρωπαϊκής συνεισφοράς στο ΝΑΤΟ.

Η Γαλλία  επανήλθε στην ολοκληρωμένη στρατιωτική δομή του ΝΑΤΟ το 2009, το Παρίσι δεν άφησε καμία αμφιβολία για τη δέσμευσή του στη Συμμαχία. Έχει συμμετάσχει σε πολλές επιχειρήσεις διαχείρισης κρίσεων του ΝΑΤΟ, από τα Βαλκάνια έως το Αφγανιστάν. Ωστόσο, όσον αφορά την Ενισχυμένη Προοπτική της Συμμαχίας, η συμβολή της  χώρας είναι μάλλον μικρή.

Η εθνική στρατηγική αυτονομία απαιτεί ένα ισορροπημένο μοντέλο δυνάμεων πλήρους φάσματος ικανό, βιώσιμο και με το χρόνο, να εγγυάται τις θεμελιώδεις επιχειρησιακές ικανότητες που είναι απαραίτητες για την άμυνά (αποτροπή, προστασία, γνώση και πρόβλεψη, πρόληψη και παρέμβαση). Αυτή η εθνική στρατηγική αυτονομία είναι “πλέον αναπόσπαστη στην ανάπτυξη μιας ευρωπαϊκής στρατηγικής αυτονομίας”. Για το σκοπό αυτό, η Γαλλία πρέπει να διαδραματίσει «έναν ομοσπονδιακό ρόλο σε συμμαχίες» με «Παροχή πληροφοριών, Διαχείριση κυβερνοχώρου,  συστήματα διοίκησης και ελέγχου,   Α/Α άμυνα και λοιπές δραστηριότητες ».

Ο Πρόεδρος  Macron δήλωσε «Μέχρι την αρχή της επόμενης δεκαετίας, ο στόχος είναι για τους Ευρωπαίους να έχουν ένα κοινό δογματικό σώμα, μια αξιόπιστη κοινή στρατιωτική δύναμη και κατάλληλα κοινά μέσα του προϋπολογισμού». Η Γαλλία έχει προσεγγίσει οκτώ άλλες ευρωπαϊκές χώρες για να συμμετάσχουν στην Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Παρέμβασης EuropeanIntervention Initiative (E2I) . Στις 25 Ιουνίου 2018, μαζί με τη Γαλλία, οι Υπουργοί Άμυνας του Βελγίου, της Δανίας, της Εσθονίας, της Γερμανίας, των Κάτω Χωρών, της Πορτογαλίας, της Ισπανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου υπέγραψαν επιστολή προθέσεων σχετικά με την ανάπτυξη του E2I.  Η προκαταρκτική εστίαση είναι στην ανάπτυξη μιας κοινής στρατηγικής κουλτούρας.

Ο τελευταίος παραμένει καθοριστικός παράγοντας για την αποτροπή των απειλών κατά της συμμαχικής επικράτειας και για την προάσπιση της συμμαχίας, εφόσον απαιτείται. Το πρώτο είναι σύμφωνο με την Παγκόσμια Στρατηγική της ΕΕ για το 2016, υποστηρίζοντας την ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία, και με τις ΗΠΑ καλούν την Ευρώπη να αναλάβει μεγαλύτερη ευθύνη για τη δική της ασφάλεια και άμυνα.

Η Γερμανία προτίθεται  να δαπανήσει το 1,5% του ΑΕΠ της στις στρατιωτικές δαπάνες το 2025, οι οποίες όμως έμειναν αμετάβλητες στο 1,23% του ΑΕΠ τα έτη 2017 ,2018, αποκαλύπτει έκθεση που δόθηκε στη δημοσιότητα τρεις εβδομάδες πριν από την σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ στις 4 Απριλίου2019 στην Ουάσινγκτον για την 70η επέτειο της Συμμαχίας.

Ο υπουργός Οικονομικών ‘Ολαφ Σολτς σύμφωνα με το περιοδικό Spiegel, θέλει να αποδεσμεύσει 44,7 δις € για την άμυνα το 2020, δηλαδή 2,5 δις € λιγότερα από τα προβλεπόμενα. «Αυτό σημαίνει ότι είναι πολύ πιθανόν η Γερμανία να μην επιτύχει τον στόχο για το 2024», εκτιμά ο Ουλρίκε Φράνκε, αναλυτής του European Council on Foreign Relations.

Η Δανία, η Τσεχική Δημοκρατία, η Πολωνία, οι Κάτω Χώρες  είναι οι πιθανοί εταίροι για την προσκόλληση στη δύναμη της FNC υπό γερμανική ηγεσία. Οι υπερπόντιες εξελίξεις παραμένουν ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα στη Γερμανία, ιδίως όσον αφορά τις παρεμβάσεις υψηλού επιπέδου. Απομένει να δούμε πώς θα αντιμετωπίσει το Βερολίνο τη συμμετοχή του στη γαλλική ευρωπαϊκή πρωτοβουλία παρέμβασης.

Το ΝΑΤΟ παραμένει το θεμέλιο της έννοιας της ασφάλειας και της άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου. Το Brexit ενισχύει ακόμη και το ρόλο του Ηνωμένου Βασιλείου στο ΝΑΤΟ, ιδίως όσον αφορά την Ενισχυμένη Προωθητική Παρουσία. Είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα με στρατιωτική παρουσία στα κράτη της Βαλτικής (Εσθονία) και στη Ρουμανία (μαχητικά αεροσκάφη Typhoon έχουν αναπτυχθεί στην αεροπορική βάση Mihail Kogalniceanu  με σκοπό την επιτήρηση του εναέριου χώρου). Ένας συνεχιζόμενος βρετανικός πρωταγωνιστικός ρόλος στην ενίσχυση της αποτροπής και της άμυνας του ΝΑΤΟ φαίνεται ως πιθανό σενάριο. Υφίσταται  όμως εύλογα η ανησυχία  όσον αφορά την  οικονομική βιωσιμότητα των στρατιωτικών δεσμεύσεων του Λονδίνου.

Σύμφωνα με την Επιτροπή Άμυνας , η διατήρηση των εκσυγχρονισμένων ΕΔ, πυρηνικών και συμβατικών, θα απαιτήσει αύξηση του αμυντικού προϋπολογισμού κατά 8 δις  λίρες σε ετήσια βάση , οδηγώντας σε μακροπρόθεσμο προϋπολογισμό ύψους 60 δις  οι αμυντικές δαπάνες ανέρχονται σε 36 δις. Λίρες. Υπάρχει σοβαρή αμφιβολία εάν το Ηνωμένο Βασίλειο θα μπορέσει να πραγματοποιήσει μια τόσο φιλόδοξη αύξηση του αμυντικού προϋπολογισμού και αυτό μπορεί να επηρεάσει τη συνεισφορά της χώρας στο ΝΑΤΟ.

Η Γαλλο-Βρετανική συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας και της άμυνας προχωρά σταθερά, τόσο σε επιχειρησιακό επίπεδο, όσο και στο πλαίσιο της κοινής  εκστρατευτικής δύναμης (CJEF), καθώς και σε ό, τι αφορά τα προγράμματα εξοπλισμών. Σαφώς, όσον αφορά επιχειρήσεις, το Ηνωμένο Βασίλειο παραμένει ένας πιο φυσικός εταίρος για τη Γαλλία σε σύγκριση με τη Γερμανία. Για την Κοινή εκστρατευτική δύναμη (JEF– UK Joint Expeditionary Force ), το Ηνωμένο Βασίλειο εφαρμόζει μια έννοια συγκρίσιμη με την FNC της Γερμανίας.

Η Δανία, η Εσθονία, η Φινλανδία, η Λετονία, η Λιθουανία, οι Κάτω Χώρες, η Νορβηγία και η Σουηδία προσχώρησαν στην JEF,  ΗJEF μπορεί να αναπτυχθεί υπό το ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Μπορεί επίσης να συνδυαστεί με τις γαλλικές δυνατότητες στο CJEF. Έχει δημιουργηθεί για να αντιμετωπίσει αυξανόμενες ευρωπαϊκές και παγκόσμιες απειλές που υπονομεύουν την ασφάλεια, τη σταθερότητα και την ευημερία.

Στην ΕΕ με την βοήθεια του   Ευρωπαϊκού  ταμείου ανάπτυξης υπάρχει η τάση να επενδύσουν στην έρευνα και την τεχνολογία  επ΄ωφελεία του τομέα της Άμυνας.

 To Ευρωπαϊκό ταμείο ανάπτυξης (European Development Fund EDF) δεσμεύτηκε να συγκεντρώσει χρήματα από τον προϋπολογισμό της ΕΕ με σκοπό να τα διαθέσει στην άμυνα και την ανάπτυξη στρατιωτικού εξοπλισμού. Το οικονομικό πρόγραμμα είναι περιορισμένο έως το 2020, αλλά ενδέχεται να αυξηθεί κατά την περίοδο του ΠΔΠ   (πολυετές  δημοσιονομικό πλαίσιο ) της  ΕΕ για τα έτη  2021-2027.

Η Επιτροπή πρότεινε να δαπανήσει συνολικά 13 δις. € για την άμυνα (έτη 20121-2027). Επιπλέον, στον μηχανισμό σύνδεσης για την ασφάλεια θα διατεθεί ειδικός προϋπολογισμός ύψους 6,5 δισ. €  για την ενίσχυση της στρατηγικής υποδομής μεταφορών ώστε να καταστούν κατάλληλοι για στρατιωτική κινητικότητα  . Επιπλέον, δρομολογήθηκε πρόταση για τη χρηματοοικονομική υποστήριξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων ΚΠΑΑ μέσω της ευρωπαϊκής διευκόλυνσης για την ειρήνη. Παρότι, ως αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων του ΠΔΠ, τα προτεινόμενα χρηματικά ποσά ενδέχεται να αλλάξουν, ο ρόλος της Επιτροπής στην άμυνα θα αυξηθεί στο μέλλον. Το EDF ενδέχεται να δημιουργήσει ακόμη περισσότερα ευρωπαϊκά προγράμματα συνεργασίας στον τομέα των εξοπλισμών.

Συμπεράσματα

α. Λαμβάνοντας υπόψη τον ευρύτερο χαρακτήρα των εντάσεων στη διατλαντική σχέση και την πολυπλοκότητα των απειλών, η διασύνδεση μεταξύ ασφάλειας και άμυνας και άλλων τομέων πολιτικής θα αυξήσει περαιτέρω την ανάγκη για μια ολοκληρωμένη προσέγγιση ασφάλειας.

β. Δεδομένου ότι η μεγαλύτερη απειλή για τη Συμμαχία μπορεί να προέλθει από εσωτερική διαφωνία, θα υπάρξει αυξημένη ανάγκη για πολιτικές διαβουλεύσεις και άλλες διπλωματικές προσπάθειες, μεταξύ άλλων για την προώθηση των δυτικών κανόνων και αξιών.

γ. Η  κατανομή του βάρους συνεπάγεται συνεχή πίεση στα κράτη- μέλη ώστε στα τιθέμενα χρονικά περιθώρια  να εκπληρώσουν  την υποχρέωση τους στην συμμαχία ώστε να συνεισφέρουν το 2% του ΑΕΠ για την άμυνα το 2024.

δ. Όσον αφορά τις απαιτήσεις το ΝΑΤΟ θα συνεχίσει να ζητά από τα κράτη μέλη να ενισχύσουν ποσοτικά και ποιοτικά τις δυνατότητες τους, καθώς και να επενδύσουν στην ασφάλεια στον κυβερνοχώρο και σε βασικούς τομείς  όπως οι υπηρεσίες πληροφοριών και αναγνωρίσεων, το δίκτυο C4I κ.λπ.

ε. Η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή συνεργασία στον τομέα της Έρευνας και Τεχνολογίας  (Δαπάνες έρευνας και τεχνολογίας στον τομέα της άμυνας: δαπάνες βασικής έρευνας, εφαρμοσμένης έρευνας και επίδειξης τεχνολογίας για αμυντικούς σκοπούς ) και η ανάπτυξη του στρατιωτικού εξοπλισμού που συγχρηματοδοτείται από την ΕΕ θα αποτελέσει σημαντικό παράγοντα έλξης για τα κράτη μέλη της ΕΕ να συμμετάσχουν σε ευρωπαϊκά προγράμματα προμήθειας εξοπλισμού.

Υπτγος ε.α Δεληγιάννης Κων/νος

MA – University of Plymouth στην Εφαρμοσμένη Στρατηγική κ Διεθνή Ασφάλεια

Πρώην Επιτελής ΝΑΤΟ στο CCLAND

Μαδρίτη και Αντιπρόσωπος στην

CEPC( Civil Emergency Planning Committee )

Και ερευνητικών προγραμμάτων (ΙDIRA-Ιinteroperability of Data and Procedures in Large Scale Multinational Disaster Response Actions  ) στην ΕΕ.

 

Virus-free. www.avg.com

Leave a Reply

  • (not be published)